vrijdag 1 januari 2016

Verslaafd aan meer willen hebben


Boeddha leert ons dat ons lijden wordt veroorzaakt door ons verlangen. Onze voortdurende behoefte aan "meer". Meer geld, meer bezit, meer goederen, meer liefde, meer, meer, meer... We zijn als mens in onze hersenen geprogrammeerd op "meer". Immers onze voorouders in de prehistorie wisten nooit wanneer de volgende bizon overwonnen kon worden voor een goed avondmaal. We stammen af van jagers en verzamelaars zoals dat heet. Vandaag kan je genoeg appels vinden maar of dat volgende maand nog zo is, is maar de vraag?

Geprogrammeerde hersenen
Onze hersenen zijn daarom geprogrammeerd door de evolutie. We hebben een onnavolgbare drang naar meer. Meer hebben, meer geld verdienen, meer voeding (vandaar ons toenemend overgewicht wereldwijd in de rijke landen). We doen wat we in onze genen hebben overerfd van onze voorouders. We willen meer. Meer geeft ons het gevoel van "veiligheid". Als ik maar genoeg voedsel heb dan ben ik veilig. Als ik maar genoeg geld heb dan zal ik gelukkig zijn. Het maakt soms niet eens uit waar we meer van willen hebben zolang we het maar krijgen en we jagen op een bijna dwangmatige manier onze behoeften na. Zelfs al gaat het om foute kersttrui.

Loterijen lokken ons met beloften aan meer
Een mooi voorbeeld hiervan las ik op Facebook als het ging om de acties van de Postcodeloterij. Loterijen hebben een grote aantrekkingskracht op onze psyche omdat ze ons voorspiegelen hoe we, betrekkelijk eenvoudig, meer kunnen hebben. Of het nou om grote geldbedragen gaat of dure goederen zoals auto's, Iphones of andere aantrekkelijke dingen, ze activeren ons via onze behoeften en verlangens. De "Like en Win" acties op Facebook maken daar dan ook gretig gebruik van om ons te activeren om reclame te maken op onze tijdlijn voor een bedrijf of product. Ze spelen in op onze hebzuchtige kant, onze kant van consumeren (leuk hoe "meer" in "consumeer" terug komt).

Postcode kanjer

Ik las een reactie van een mevrouw op Facebook als het ging over de geruchten dat de Postcode kanjer van 49.9 miljoen mogelijk in Krimpen zou vallen. Heleboel Krimpenaren spoedden zich direct naar de verkooppunten om loten te kopen zodat ze mee kunnen dingen naar de prijs. Immers wil men meer geld, altijd handig.

Kersttrui krijgen
Eerder had de Postcodeloterij een kersttruien actie voor iedereen die een (extra) lot zou kopen. Ook deze actie deed een beroep op ons gevoel aan meer. Emotie verkoopt en dat weten ze bij de Postcodeloterij maar al te goed. Je geweten wordt gerustgesteld doordat het geld naar goede doelen gaat en je maakt ondertussen een leuke kans om miljoenen.. en een kersttrui die krijg je al!

Niet krijgen doet pijn
Veel spelers van de Postcodeloterij die al een lot hadden waren boos en gepikeerd. Zij kregen immers geen trui! Ondanks dat ze al jaren meespeelde. Een gevoel van onrechtvaardigheid en een gevoel van "ik krijg niets" oftewel het verlies gevoel maakte ze ziedend. Verbolgen spuwden ze vuur op internet. Hoe oneerlijk het allemaal was.. dat je niets kreeg als je al jaren mee deed. Dat ze stroopwafels, ijs, agenda's met kortingsbonnen, bloemen etc. gehad hadden werd over het hoofd gezien want hun gevoel van "meer" werd geblokkeerd. Ze kregen niet meer.. ze ervaarden verlies en daarvan weten we in de psychologie dat het psychische pijn veroorzaakt.

Reacties op Social Media
Een mevrouw verwoordde het zo. Haar antwoord was eerlijk en recht voor zijn raap en zij verwoordde precies wat "meer" willen inhoudt:

Ipv dat ze de leden die al trouw jarenlang lid zijn eens te bedanken met een kersttrui (of iets anders). Nee, je moet eerst weer nóg een lot kopen.

Ik doe mee aan de postcodeloterij en niet om een of ander goed doel te steunen zoals je mensen dan vaak hoort zeggen op tv. Nee, mijn reden is veel egoïstischer maar dat interesseert me niet. Ik vind het wel goed, als ik stop zul je zien dat er prijs valt in mijn straat. Misschien dat er mensen zijn die dat niet erg zouden vinden, maar ik wel.

Bij alle andere loterijen kom je nooit te weten of je iets gewonnen zou hebben als je mee zou hebben gedaan, bij deze wel. Dus enkel om die reden doe ik mee met 1 lot en doe ik verder nooit mee aan welke loterij dan ook.

Psychische pijn bij verliesgevoel
Het is duidelijk dat haar gevoel van "meer geld willen hebben" haar lijden hier veroorzaakt. Ze voelt zich tekort gedaan. Ze doet enkel mee om grote prijzen te winnen en verder niet. Haar behoefte naar meer wordt echter niet voldaan. Sterker nog ze krijg ook geen kersttrui of iets anders. Ze durft ook niet te stoppen met spelen want stel je voor dat die prijs toch valt op haar postcode en je hebt geen lot? Een ander krijgt het dan wel en jij niet? Dat doet pas echt pijn in je psyche.. En zo is ze onder de betovering van haar eigen hebzucht en verlangen naar meer. Boeddha's kern van al het lijden spreekt uit haar boodschap. Uit haar reactie spreekt de psychische pijn van het niet krijgen van meer en de angst voor verlies. Knap als je het zo eerlijk durft te zeggen op social media.

Ik ben benieuwd waar de prijzen nu vallen.. Zou het mijn postcode zijn of wordt het toch Krimpen? Wat zou ik allemaal willen doen met 49.9 miljoen?

Geen opmerkingen: