zaterdag 12 december 2015

Waarom je iemand maar beter los kan laten als je van iemand houdt


Verliefdheid, liefde en houden van. Het levert veel stof tot gesprekken en nadenken op. Regelmatig spreek ik als counselor mensen wiens relatie zojuist verbroken is. Vaak zijn zij degene die verbijsterd zijn achtergebleven.. ze zitten nog met zoveel vragen. Kunnen het nog even niet bevatten. Is de relatie echt over? Waarom heeft mijn partner in een keer besloten om alleen te willen zijn? De partner van deze cliënten heeft waarschijnlijk al veel langer rond gelopen met dit soort gedachten, merk ik uit het gesprek. De signalen zijn echter niet herkent door de ander. Dat is moeilijk...

Time out is vaak een aankondiging van het einde

Het verbreken van een relatie wordt meestal aangekondigd door een van de partners, is mijn ervaring. Voor de ander kan het dan als een mokerslag aankomen. Een donderslag bij heldere hemel. Regelmatig komt het voor dat de partner aangeeft een tijd alleen nodig te hebben. Om dingen te overdenken. Om alles op een rijtje te zetten en te kijken wat hij/zij nou echt wil. Wanhopig wenden mensen zich dan tot mij waarbij de hulpvraag is: "hoe kan ik haar/hem terugkrijgen? Wat kan ik doen om het weer goed te maken?" Laat ik eerlijk zijn..soms komt het niet meer goed als het al zover is. Dan is er al zoveel aan vooraf gegaan. Als de partner al besloten heeft op te stappen en weg is, dan is het regelmatig het einde van de relatie.

Rouwproces
Het ongeloof en verzet overheerst nog bij de achtergelaten partner. "Dit kan niet waar zijn. Ik wil haar/hem terug" Allerlei emoties van verdriet over het verlies voeren de boventoon. Ook kan er boosheid zijn over de manier waarop het verlopen is en over de toekomst die nu kapot gemaakt wordt zoals de cliënt deze voor ogen had. Er is sprake van verzet en vechtgedrag.. "Ik ga er alles aan doen om haar/hem terug te krijgen". Terwijl ik weet dat het op dat moment niet echt in je eigen handen ligt. Immers iemand stapt niet zomaar op daar is een heel proces aan vooraf gegaan van wikken en wegen, van wel of niet blijven, van onrust en stress. Het rouwproces neemt zijn aanvang met dit ongeloof en verzet.

Verlaten worden
Het verlaten worden grijpt diep in onze psyche. Het is een van onze basis angsten die voortgekomen is uit onze jeugd. Het begon met het hechten aan onze ouder/moeder/verzorger. We voelen ons heel afhankelijk van haar/hem. We hebben er als kind alles voor over om onszelf te verzekeren van deze warme, veilige en geborgen verzorging en liefde. (Voor zover onze ouder daartoe in staat was want dit kan ook wel anders zijn). Onze partner neemt vaak die plaats in als we een relatie krijgen. We zoeken in onze relaties dezelfde warme, veilige geborgenheid en liefde. Vandaar dat het verlaten worden door degene waar we ons zo emotioneel van afhankelijk voelen zo moeilijk is en hard aankomt.

Wat kan ik doen?
Degene die verlaten is wil zo graag iets doen om het goed te maken. Om het te repareren wat kapot is maar helaas is degene die het initiatief heeft genomen daar niet altijd meer toe bereid. Die heeft een beslissing genomen en zal er soms niet meer op terug willen komen. Het ligt buiten de eigen invloedssfeer om iemand "terug te krijgen". Je kan iemand niet dwingen terug te komen en van je te houden. Liefde en dwingen gaan niet samen. Het is een gevoel wat uit vrijheid en overgave ontstaat. Niet uit dwang. Wat er wel gedaan kan worden is het gesprek, de communicatie open te houden.

Afscheidsgesprek
De partner die de relatie wilt stoppen kan het beste dit duidelijk bespreekbaar te maken. Een afscheidsgesprek te houden waarin vragen beantwoord kunnen worden van degene die verlaten wordt, zodat die ook afsluiting kan vinden. Eerlijk vertellen wat wel en niet meer gaat gebeuren. Duidelijkheid scheppen is gewenst zodat er ook psychisch een scheiding kan volgen en het rouwproces zijn vervolg kan krijgen.

Helpen bij het afscheid nemen: mediation
Lukt dit niet alleen vraag dan mediation aan. Mediation is een onpartijdige en onafhankelijke hulp bij scheiding om het afscheid nemen te vergemakkelijken. Om dingen goed te regelen samen. Zeker als er sprake is van strijd, verzet of moeilijkheden dan is mediation aan te raden. Ik kan je als mediator daar goed bij helpen. Vanwege mijn counselingsachtergrond ben ik goed in staat om met het emotionele aspect om te gaan van het scheiding en de pijn van verdriet.

Relatie toch voortzetten en helen: mediation
En mocht het toch nog goed komen omdat er dingen spelen waardoor de partner toch besluit het een kans te geven dan kan ik daarin tevens een helpende hand bieden door te kijken wat nodig is om de relatie te helen. Ik ben opgeleid als therapeut en mediator en ben goed in staat om beiden te combineren.

Geen opmerkingen: