maandag 7 december 2015

Is er leven na de geboorte?

De dood is een overgang, wordt er gezegd. In het symbolische tarot kaart systeem is de kaart van de dood een kaart van verandering van bewustzijn, van transitie. Een kaart van afscheid nemen, loslaten en verder gaan. De kaart duidt niet zozeer een overlijden aan al kan dat wel maar gaat eerder over het afsluiten van iets.

De dood blijft een mysterie totdat we die grens over gaan. Tot dat we ons hoofd voor de laatste maal neerleggen, onze ogen sluiten en onze psyche op houdt met denken, ophoudt met het aansturen van ons lichaam.

Bijna dood ervaring
Wat daarna komt blijft open en is in veel religies reeds beschreven. We kunnen niet actief over het randje van de dood kijken om te zien wat daar gebeurt tenzij je een bijna dood ervaring hebt meegemaakt en hebt ervaren wat het is. Een enkel medium daar gelaten is er nog niemand die met de dood actief leeft en het ons kan navertellen. Het blijft een "geloof" hebben wat hier-na-komt, het hiernamaals.

Zo ook met de geboorte. Een mooi verhaal kwam ik tegen op internet maar ik weet niet waar de oorsprong is van het verhaal.

Leven na de bevalling
In een baarmoeder zaten twee baby’s. De ene vroeg aan de ander: ‘Geloof jij in leven na de geboorte?’ De ander zei, ‘Maar, natuurlijk. Er moet ‘iets’ zijn na die bevalling. Misschien zijn we hier om ons voor te bereiden op wat hierna komt.’ ‘Nonsens’, zei de eerste. ‘Er is geen leven na de geboorte. Wat voor leven zou dat moeten zijn?’ De tweede zei, ‘Ik weet ‘t niet, maar er zal in ieder geval meer licht zijn dan hier. Misschien lopen we wel met onze benen en eten we met onze monden. Misschien hebben we andere ervaringen die we nu nog niet snappen of kunnen?’

De eerste reageerde, ‘Dat is absurd! Lopen is onmogelijk. En eten met onze monden? Hoe verzin je het! Dit koord, de navelstreng voorziet ons van voeding en alles wat we nodig hebben. Maar de navelstreng is zo kort daarmee kan je niet lopen, dan breekt het. Het is onmogelijk om daarmee te overleven als je buiten deze wereld komt. Leven na de geboorte moet dus logischerwijs uitgesloten zijn.’

Zonder navelstreng kan je niet leven
De tweede volharde, ‘Nou, ik denk dat er iets is en het is anders dan hier binnen. Stel dat we de navelstreng niet meer nodig hebben?’ Waarop de eerste reageerde, ‘Wat een onzin. En wat dan als er leven zou zijn, waarom is er dan niemand ooit van teruggekomen? Bevallen is het einde van het leven, en in het post bevallingstijdperk is er niets dan donker, warmte en voedsel. Dat is leven’

‘Ik weet het niet hoor’, zei de tweede, ‘maar we zullen mama in ieder geval ontmoeten en zij zal voor ons zorgen. ‘Mama? Geloof jij echt in mama? Dat is ronduit lachwekkend. Als mama bestaat waar is ze dan nu?’ De tweede zei: ‘Ze is overal en om ons heen. We zijn omgeven door haar en we zijn van haar. Het is in haar waar we leven. Zonder haar zou deze wereld niet bestaan.’

Wat je niet ziet, bestaat niet?
‘Nou, ik zie haar anders nergens dus het is niet meer dan logisch dat ze niet bestaat. Ze doet ook verder niets voor ons, je kan haar niet zien en als hier binnen iets gebeurt, grijpt ze ook niet in ofzo’ zei de eerste.

Waarop de tweede antwoordde, ‘Soms, als je stil bent en je je focust en echt goed luistert, kun je haar aanwezigheid voelen en kun jaar liefdevolle stem horen’

NB: De auteur van dit verhaal is Pablo J. Luis Molinero en een complete en uitbreide versie van dit verhaal vind je op zijn website: Pablomolinero.com. Het verhaal is daar in het Engels te lezen onder de titel Boy and Girl onder het kopje Morphogeny.

2 opmerkingen:

Pablo J.Luis Molinero zei

Allereerst excuus mijn fouten met behulp van uw taal.
Ik verwijs naar het verhaal over die twee foetussen die bespreken of moeder bestaat en of er leven na de geboorte.
Ik schreef dit verhaal 35 jaar geleden, toen mijn jongste dochter werd geboren; het is opgenomen in mijn boek "Morfogenia". U kunt lezen het volledige verhaal (in het Spaans of het Engels) op www.pablomolinero.com.
De versie op het Web is een korte samenvatting in een paar lijnen (met veel fouten) waardoor het centrale idee van mijn verhaal (16 pagina's lang) maar ontbrekende veel interessante details kunt u vinden in het oorspronkelijke verhaal.
Ik waardeer u die op uw websites aangeeft dat de auteur Pablo J.Luis Molinero is. Dit is nodig omdat, hoewel de meeste van de webs zeggen "Onbekende auteur" of "Anonymous" en dat zou ok voor mij, er zijn een aantal anderen waar zij verklaren te zijn van de auteurs of te hebben verteld dat de auteur meneer of mevrouw is....... Auteurs van de precies dezelfde lijnen en words‼
Het is oneerlijk en oneerlijk dat mensen zoals Útmutató naar Léleknek ("spirituele gids" in het Hongaars), de Tsjechische psycholoog (Dr. Jirina Prekop), Rabbi Haim Korsia (Frankrijk), het hoofd van de Russisch-orthodoxe kerk in Saint-Michel-Archange, in Cannes en verscheidene anderen (Henry J.M. Nouwen, Henry J.W., Wayne Dyer, Guru PV Zen, diverse predikanten van kerken in Europa, in de VS, in Brazilië enz., en enkele anderen, allemaal psycho-spirituele verantwoordelijkheid mensen) pretenderen te zijn de auteurs een auteurschap die niet hen toekennen.
Veel dank

Jolande Rommens-Musquetier zei

Dear Mr. Molinero,

I will mention your name and website with the story. Indeed I didn't know which author was responsible for this piece. Thanks for your reaction. I hope it is oke with you, that it is placed on my blog like this?