zondag 22 november 2015

Het probleem is de angst.. niet de haat

"The enemy is fear. We think it is hate, but it's fear"
Ghandi


Ik zag 'm van de week al meermaals voorbij komen n.a.v. de gebeurtenissen in de wereld en met name na de aanslagen in Parijs. De wereld is in rep en roer want religieuze fanatici, dit keer van de islam, hebben besloten om angst te zaaien door met grof geweld alles wat anders denkt dan zij, te vernietigen.

Waar hebben we dat eerder gezien? Religieus geweld is beslist niet nieuw op onze planeet. Zowel de bijbel als de koran kent een bloedige historie al waar anders denkenden voortdurend bestreden moesten worden en waar ze soms ook elkaar naar het leven staan. Het sektarische geweld komt in diverse religies voor en wekt bij de gematigde gelovige een afkeer op. Toch blijft het moeilijk om het onderscheid te maken. Vooral als je niet bij de incrowd hoort van de groepering die het geweld heeft toegepast.

Angst voor anders denkenden
En dan slaat de angst toe. Het is niet de haat die hier zo gevaarlijk is. De haat is een gevolg. Het begint met angst. Angst voor andersdenkenden. Angst voor overheersing, angst voor een hel of verdoemenis, angst voor strenge leefregels, angst voor geweld. En wat doen mensen als ze angstig worden? Ze willen zekerheid. Ze willen grip hebben op de situatie. En dit kan leiden tot extreem gedrag, tot uitsluiting en afwijzing van mensen en groepen mensen. Er vindt polarisatie plaats. Mensen worden bang van elkaar en van de andere "partij". Angst voor schaarste, enge ziekten die misschien wel overgebracht worden. Angst

Populisme en propaganda
Wantrouwen gevoed door angst geeft ruimte aan populistische prietpraat en nog meer polarisatie. Denk aan Hitler die de Duitsers bang maakte voor wat de Joden hen "aan deden". De jodenvervolging werd daarmee een rechtvaardige strijd om een wereldoorlog te ontketenen. Vreemdelingenhaat is niet zelden de oorzaak van oorlogen. In tijden van crisis is het zo makkelijk om een zondebok te vinden voor de schaarste. Om iemand tenminste de schuld te kunnen geven van jouw misère.. een focus met een gemeenschappelijke vijand en vijanddenken middels afwijzing en uitsluiting van alles wat anders is dan jou.

Liefde = verbinden
Daar waar liefde zou helpen om eendracht en verbinding met elkaar te vinden daar wordt angst de overheerser. En dit is precies wat een IS graag ziet. Angst en polarisatie zodat zij kunnen zeggen: "zie je wel, ze zijn slecht voor ons, moslimbroeders en zusters, sluit je bij ons aan want ze moeten je niet in het rijke westen. Ze houden ons arm en het zijn gemene ongelovigen. Ze behandelen je slecht en je bent niet welkom bij ze. Kom bij ons, je hoort bij ons, niet bij hen. Hier heb je een toekomst en ben je iemand. Angst wordt ingezet als middel om verder te polariseren. Actie = reactie.

Vecht, vlucht of vries reactie
Angst maakt dat mensen willen vluchten of vechten. Sommige bevriezen van angst en weten zich geen raad meer. Ze doen niets meer. Ze komen tot niets meer. En anderen slaan op de vlucht, zoekend naar een veilige omgeving, een veilig thuis. En de laatste categorie die angst ervaart, wil vechten. Die voelen zich zo bedreigd, tekortgedaan en bang dat ze elders geen toekomst meer hebben dat ze niets meer te verliezen hebben en overgaan tot een strijd. Een voor hen gerechtvaardigde strijd.. niets ontziende strijd.. want als je daarmee je angst kan overwinnen door het geloof in een wereld waar jij het voor zeggen hebt, waar je macht en status kan krijgen i.p.v. afwijzing en onrecht, dan kies je voor vechten. Vechten voor een goed doel.. althans het is maar net wat je denkt dat 'goed' is. Niemand vecht voor het verkeerde doel immers.. ze vinden het allemaal goed wat ze doen.

Het gaat allemaal over overtuigingen.. daar waar je in gelooft.. wat waar is. It's all in the mind en angst is de brandstof die het voedt.


Geen opmerkingen: