zondag 6 september 2015

Psychosociale hulp voor ouderen, gewoon bij hen thuis

"Had ik dat maar eerder geweten" verzuchtte de inmiddels zelf al niet zo jonge dochter meer van een hoogbejaarde vader. "Dan had ik dit veel eerder gedaan voor mijn vader, het gesprek met jou doet hem zichtbaar goed, daar ben ik je dankbaar voor"

Haar vader was al oud en werd steeds hulpbehoevender. Hij had veel last van pijn in zijn nek en schouders en had andere klachten. Ondanks dat hij helemaal onderzocht was door diverse artsen en fysiotherapeut had men niets anders kunnen constateren dat hij fysiek gezond was. Dat de pijn zeer vermoedelijk te wijten was aan spanningsklachten en onverwerkt verdriet. Paracetamol en andere pijnstillers hielpen niet. Deze pijn was ook sterk verergerd toen zijn dochter op vakantie was geweest. Dit gegeven leek de psychische theorie te ondersteunen. Het was een pijnlijk situatie voor vader en dochter.

Tijdens ons gesprek zag ik de broze meneer voor mij ontspannen en liet hij na een tijdje zijn emoties los en durfde zich echt te laten zien aan mij zoals hij zich van binnen voelde. Hoe moeilijk hij het allemaal vond en hoeveel schuldgevoel en verdriet hij had. Aan het eind van ons eerste gesprek voelde hij zich een beetje beter en had het heel fijn gevonden zijn verhaal te kunnen doen. Ja.. dit wilde hij wel vaker want dan hoefde hij zijn dochter niet telkens te belasten met die nare en pijnlijke gevoelens. Een beetje hulp met de verwerking van het overlijden van zijn vrouw zou wel heel welkom zijn, evenals het kijken naar de mogelijkheden binnen de nieuwe woonsituatie.

Helaas heb ik hem niet lang mogen helpen want korte tijd later is hij ten gevolge van een ongeval overleden. De dochter en ik hebben hierna gesproken over alles wat er was gebeurd en ze vertelde me dat ze nooit had geweten dat er zoiets als counseling bestond. Hoe had ze daar eerder achter kunnen komen? Waarom was er niet meer over bekend zodat mensen zoals haar vader maar ook familieleden een beroep kunnen doen op een counselor als het gaat om professionele hulp en een luisterend oor bij psychosociale problemen bij ouderen? Hoe komt het dat de zorginstellingen dit niet in hun aanbod opnemen? Nu was ze er bij toeval achtergekomen via iemand anders die haar over mij had verteld.

Ik moest haar het antwoord deels schuldig blijven. "We zijn een nieuwe beroepsgroep" zei ik. "We worden door de zorgverzekeraar enkel vergoed in de aanvullende polis en alleen als we bij de beroepsverenigingen zijn aangesloten verder behoren we niet tot het "grote systeem" van de GGZ en reguliere zorgverlening bij ouderen. We zijn vaak kleine zelfstandigen die zelden worden "gepromoot" door de doorverwijzers als artsen en andere reguliere zorgverleners. Waarschijnlijk omdat ze ons niet zo goed kennen en niet weten wat we doen en ook omdat er veel verschillende soorten alternatieve hulpverleners zijn die niet allemaal dezelfde kwaliteit leveren. Soms word ik gewoon geweerd en mogen alleen "grote instanties" hun folders ergens neerleggen."

"Je moet jezelf meer bekend maken" luidde haar advies. "Vertel wat je kan en wat je doet" zodat mensen een keuze hebben in de zorgaanbieder die bij hen past. Ik had dit graag veel eerder voor mijn vader gewild als ik het maar had geweten, dat dit ook kon.. dat er iemand aan huis komt en met hem praat over zijn emoties en pijn, die hem helpt om alles te verwerken. Ik ben geen hulpverlener, ik weet niet goed hoe ik er mee om moet gaan en soms had ik het gevoel dat ik het misschien wel verkeerd aanpakte. Iemand als jou er dan naast hebben die regelmatig gesprekken voert met mijn vader, uitleg kan geven aan hem en ons over wat er speelt en hoe we hem daarin kunnen ondersteunen, zou heel fijn zijn geweest. Dat is echt jammer en een gemiste kans."

Ik was het wel met haar eens.. werk voor mij aan de winkel om nog duidelijker te vertellen wat ik doe als counselor en wat ik voor mensen kan betekenen. Maar hoe krijg ik dat bij iedereen bekend buiten mijn blog en social media? Inmiddels heb ik een nieuwe folder gemaakt, speciaal voor ouderen counseling. Ik ben ook spontaan uitgenodigd door de zorginstelling van deze meneer om informatie te geven op hun jaarlijkse informatiemarkt als het gaat om mijn diensten. Dat was wel een motivator voor mij. Hierop heb ik alle andere vergelijkbare zorginstellingen voor ouderen in de omgeving van Breda aangeschreven en mijn diensten aangeboden. Ik heb tot op heden nog geen reactie.. En verder zal ik mijn best doen om zoveel mogelijk bekendheid te geven aan wat ik doe als counselor en wat ik kan betekenen voor ouderen en mantelzorgers.

Ik heb er veel van geleerd.. dat is het mooie van dit vak. Je geeft mensen een luisterend oor, je helpt hen met hun persoonlijke moeilijkheden en ik leer er zelf ook altijd weer van. Daar ben ik dan weer dankbaar voor. Ik hoop dat ik in de toekomst nog veel ouderen mag helpen.. en eerder.. zodat er in die laatste jaren ook persoonlijke warme aandacht is en hulp op maat wat het een beetje makkelijker en prettiger maakt.

Omwille van de privacy heb ik de hierboven genoemde persoonlijke kenmerken wat veranderd, het verhaal is echter zoals het gebeurd is. 

Geen opmerkingen: