woensdag 30 september 2015

Een ander een helpende hand bieden

Ik meng me zelden in politieke discussies omdat ik de ervaring heb dat er doorgaans alleen maar ruzie van komt als ik dat doe maar ik kan er slecht tegen als mensen lijden, vooral machteloze en hulpeloze mensen die een beroep doen op een ander mens en dit dan niet krijgen.

Ik heb niet voor niets een andere beroepskeuze gemaakt nu ik 50 geworden ben. Op een of andere manier trek ik me het lot van mensen die het minder hebben dan ik, hard aan.

Pesters wegjagen
Dat was al vroeger als kind zo toen ik een gepest kind zag, ging ik het meisje helpen met mijn hond om haar te beschermen tegen haar belagers. En nu als psychosociaal counselor heb ik het gevoel dat ik op het juiste spoor zit als mens. Dat dit past met wie ik ben en wat ik het liefste doe. Mensen die het moeilijk hebben, helpen beter te worden. Niet meer machteloos toekijken hoe een ander lijdt maar er echt iets constructief aan te kunnen doen.

Bystander Effect
Het filmpje hieronder is "heartbreaking". Het is een tevens een psychologisch verschijnsel wat je ziet. Psychosociaal onderzoek heeft laten zien dat het vaak voorkomt, dit is een psychosociaal experiment maar het komt wel even binnen bij mij.  Het onderzoekt het zogenaamde "Bystander Effect". Iedereen loopt er langs, neemt het waar.. ziet het .. maar niemand doet wat. Terwijl er toch duidelijk een noodzaak is want dit kind heeft het duidelijk heel erg koud.

In dit filmpje is de tijd opgenomen voordat er ook maar iemand zich het lot aan trok van dit kind. Het is best schokkend om te constateren dat er 2 uur lang winkelende mensen langs dit kind zijn gelopen zonder ook maar een hand uit te steken om dit kind te helpen... Je moet er niet aan denken dat jouw kind hulp nodig heeft en er niemand wat doet.

Verantwoordelijk voelen
Niemand voelt zich verantwoordelijk, niemand wilt er aandacht, tijd of energie in steken...totdat een dakloze man, die weet hoe het voelt om zo te leven.. zijn eigen jas aanbiedt, zijn eigen kleine beetje geld geeft... zich het lot van het kind aantrekt en het jongetje gaat helpen... Niet degene die genoeg hebben maar juist degene die nauwelijks iets heeft, weet wat het is om niets te hebben en reageert. Weet wat het is om te ervaren en voelt zich verantwoordelijk.

Vluchteling kinderen
Als ik dit filmpje kijk dan breekt mijn hart zo wat.. en ik moet dan weer denken aan de beelden met vluchtelingen vanuit Syrië en Eritrea.. waar ook zoveel kinderen samen met hun ouders op de vlucht zijn voor honger, geweld, verkrachtingen en terreur.. en dan de harteloze kreten en houding van heel veel mensen hier in Nederland die toevallig het geluk hebben dat ze wel in een vreedzame periode leven met een overvloed aan eten, drinken en andere genotsmiddelen en luxe artikelen als computers, GSMs, huizen, auto's etc. en dan heel hard gaan roepen dat ze al die vluchtelingen er niet bij willen hebben. Je zal zelf maar in zo'n situatie zitten, denk ik dan.. wat zou je zelf doen? Dan ben je ook blij dat iemand je een helpende hand toe steekt. Dan wil je ook een andere wereld voor je kinderen.

Mooi hoe het filmpje eindigt.. If you wait until you can do everything to everybody..instead of doing something for somebody, you'll end up doing nothing for nobody...

Het verschil maken?
De vraag is of er mensen genoeg zijn die het verschil willen maken voor een ander en zich hiervoor verantwoordelijk voelen.. van mens tot mens. Of hebben we daarvoor te weinig ellende meegemaakt? Kunnen we het verschil maken? Zijn we er toe in staat? Zijn we er zelf sterk en psychisch krachtig genoeg voor om een ander daadwerkelijk te helpen? Of blijven we angstig wegkijken om de ander een helpende hand te reiken en voelen we ons niet geroepen om een kind in te nood te helpen? Of ga je net als in het sprookje van "het meisje met de zwavelstokjes" door zonder op of om te kijken.



Geen opmerkingen: