woensdag 29 juli 2015

Het verschil tussen de psycholoog, psychotherapeut, psychiater en de counselor

De vraag vandaag was: "wat is het verschil nou eigenlijk tussen een psycholoog, psychiater, psychotherapeut en counselor? Ik heb 'm zo goed mogelijk proberen te beantwoorden met wat ik er van weet. Mocht je nog aanvullingen hebben dan lees ik ze graag.

Lees HIER verder

zondag 26 juli 2015

Het is de Waarheid!!


Mensen hebben een beperkt bewustzijn. We leven in een wereld waarin we slechts een stukje van alles waarnemen. We kunnen nooit de waarheid kennen, we weten het simpelweg niet. We kunnen enkel benoemen wat wij hebben waargenomen, wat we gezien, gehoord, geroken of gevoeld hebben.. Onze zintuigen zijn beperkt. Een hond ruikt al beter, een adelaar ziet beter en er zijn legio beesten die beter horen dan wij.

Doordat we maar een beperkt stukje van onze wereld waarnemen, hebben we vaak ook maar een beperkt stukje van wat waar is gezien. Althans dat wat waar is, dat wordt eerst nog gefilterd door onze hersenen. Het wordt getoetst op vorm, kleur, grootte en betekenis. Het wordt vergeleken met eerdere ervaringen en wat we daarvan gevonden en geleerd hebben... Die vergelijking samen met onze conclusie er over, noemen we vervolgens "de waarheid". Dat ene beperkte stukje van wat je hebt gezien, gehoord, geroken, gevoeld en dat gekleurd door onze hersenen en betekenisgeving die we er aan gaven.

Hoe waar is dat? Hoe beperkt is ons weten? Hoeveel heb je niet gezien, niet waargenomen? Hoeveel heb je gemist? Hoeveel ervaringen heb je er niet mee, waar je dus niet mee hebt kunnen vergelijken?

Een conclusie kunnen we trekken.. we weten, dat we het niet weten... meer dan dat we het wel weten.. En dat wat we menen te weten is enkel een heel klein stukje van de waarheid.. zo die al bestaat..Het is enkel je overtuigingssysteem dat heel hard aan het werk is namelijk...

Een humoristische kijk op de Waarheid vind je hieronder ;)


zaterdag 25 juli 2015

Er komt een tijd dat je moet gaan kiezen

Een mensenleven bestaat vaak uit meerdere fasen. Sommige fasen gaan makkelijk en kosten je weinig moeite, andere fasen zijn moeizaam en gaan zwaar. Gemiddeld gaan we door zeven kritieke fasen heen waarbij de fasen van peuter naar jong kind, de puberteit, de jong volwassenheid, de 30er jaren, de midlife/menopauze en de fase van het oud worden zo'n beetje de meest kenmerkenden zijn.

Tijdens deze levensfasen staan we telkens weer (on)bewust op een kruispunt in ons leven. We kijken terug en blikken vooruit. Hoe hebben we het gedaan en hoe willen we verder gaan. Hoe is ons leven tot dan toe verlopen en wat hebben we bereikt. Wat is er gelukt en wat niet, hoe kwam dat?

Er worden ontwikkelingssprongen gemaakt in onze hersenen als het gaat om onze persoonlijkheid, onze groei en geestelijke ontwikkeling. We krijgen andere interesses, vinden andere dingen plotseling belangrijk worden, krijgen andere behoeften of willen een andere levensstijl, een nieuwe studie of beroepsrichting, een andere partner (of misschien wel geen partner meer) etc.

Mensen zeggen in zo'n kritiek punt van zo'n levensfase wel eens: "ik herken mezelf niet meer" en dat is een duidelijke aanwijzing dat men op zo'n omslagpunt zit. Alle oude waarden kunnen een voor een weg vallen of zijn hard aan vernieuwing toe. We kunnen ons angstig, verdrietig of boos voelen over iets wat niet goed is gegaan en het kan ons motiveren om een andere keuze te maken.

We sluiten een hoofdstuk in ons levensboek .. en soms sluiten we een boek en beginnen met een nieuw boek.. een nieuwe relatie, een vertrek naar een ander land, een keuze om allen verder te gaan of een totaal andere baan te nemen.

Als je niet weet wat je wilt maar je voelt wel een hoop onrust van binnen of je voelt je heel ongelukkig, depressief of angstig dan is het raadzaam om daar niet te lang mee te blijven lopen en daarvoor hulp te zoeken. Counseling of coaching kan je helpen om het hoofdstuk af te sluiten, om een nieuw boek te gaan schrijven.. Neem vandaag nog contact op als je daar aan toe bent en wel wat hulp kan gebruiken. Mail naar minervacounseling@gmail.com


vrijdag 24 juli 2015

Inside out, een film over de werking van emoties van Disney

Happy, happy joy! Wat leuk! Disney heeft een kinderfilm gemaakt. Dat op zich is niet zo bijzonder maar wat deze film wel bijzonder maakt is het feit dat het over de werking van onze hersenen, het geheugen en de emoties gaat.

Daar word ik dan weer blij van want hoe meer mensen gaan begrijpen hoe het werkt in ons hoofd, hoe beter men kan begrijpen hoe het werkt met een depressie of angststoornis. En alles wat aan begrip bijdraagt voor mensen die er aan lijden, draagt ook bij aan de heling er van!

Hoe meer begrip en inzicht mensen krijgen in de werking van onze hersenen en emoties, hoe beter! Kortom ik kan 'm iedereen aanbevelen...

Gaat dat zien, gaat dat zien en leer Joy (vreugde), Anger (boosheid), Fear (angst), Sadness (verdriet) en Disgust (afkeer) kennen.. zie hoe ze met elkaar omgaan en hoe ze elkaar beïnvloeden en je hebt al een aardig beeld over hoe onze hersenen werken in relatie tot onze gezondheid en onze manier van leven.

donderdag 23 juli 2015

De warmte en aanwezigheid van iemand kan levensreddend zijn

Een tweelingzwangerschap kenmerkt zich door het voortdurend horen van het moederhart en het hart van het broertje of zusje. Het samen in de baarmoeder zitten, elkaar aanraken, voelen en ervaren.

In 1995 werden de tweelingszusjes Brielle en Kyrie Jackson in de VS, veel te vroeg geboren. Ze werden na de geboorte onmiddellijk gescheiden van elkaar in een couveuse gelegd om infectie gevaar te minimaliseren....

Echter met Brielle ging het al gauw heel slecht terwijl Kyrie wel goed herstelde van de bevalling. Na zoveel maanden warm, veilig en geborgen te hebben samen geleefd in de buik van hun moeder, kon Brielle niet herstellen van de vroeggeboorte. Ze begon ademhalingsproblemen te krijgen, liep blauw aan en ondanks alle goede zorgen op de IC, vreesden de doktoren en verpleegsters het ergste voor haar en hadden aangegeven dat ze het niet ging redden. Hun moeder was radeloos..

Een verpleegster Gayle Kasparian kon het niet meer aanzien en greep in. Geheel tegen ieder protocol in, besloot ze Brielle uit haar couveuse te halen en in de couveuse van haar zusje Kyrie te leggen. Brielle kroop meteen tegen haar zusje aan toen ze haar warmte en lichaam voelde en net alsof haar zusje dit aanvoelde, legde ze haar arm om haar heen. Ze waren weer samen, voelde elkaar weer. En ondanks alle slangetjes en luiers, waren ze weer als een tweeling, heel dichtbij elkaar.

Meteen knapte Brielle op. Haar kleur werd weer normaal, haar hartslag normaliseerde en haar ademhaling verbeterde aanzienlijk. De aanwezigheid van haar zusje had een kalmerend effect op haar en haar stress verminderde zichtbaar waardoor ze ontspande. De reddende handeling van de verpleegster en de liefdevolle warmte van Kyrie, heeft Brielle het leven teruggegeven waarvoor ze bestemd was. Na een paar maanden mochten de meisjes met kerst mee naar huis. Inmiddels zijn ze twee mooie en gezonde meiden worden.

De warmte van een medemens, de liefde en aanwezigheid van een ander, is helend. Eenzaamheid, afwijzing, negeren, verwaarlozing of verstoting is daarom zo bijzonder schadelijk voor lichaam en geest. Gewoon er samen te zijn voor elkaar, te mogen zijn.. een arm om je heen te krijgen, begrip krijgen, acceptatie voor wie je bent zonder oordeel, alleen beschermend is soms al voldoende om een leven te redden. Brielle en Kyrie lieten dit zo klein als ze waren, mooi zien.. Ze zijn nog steeds onafscheidelijk en hecht met elkaar verbonden.


zondag 19 juli 2015

Mind over Body... of Body over Mind?


Wat is dat toch met onze manier van denken? We zijn veel meer gericht op ons lichaam dan op onze geest. Terwijl we het juist van onze psyche moeten hebben! Zonder gezonde psyche functioneren we niet goed meer. We zijn prikkelbaar, moe of onrustig. We kunnen niet meer normaal reageren of verliezen onze belangstelling voor leuke dingen. Het genieten van het leven wordt stukken minder als je psyche niet meer goed functioneert en het hakt er in als je met psychische problemen moet gaan werken of een relatie goed probeert te houden.

Niet zelden verliest iemand met psychische problemen zijn werk, zijn vrienden en zijn relatie(s). En toch blijven we massaal vaak heel lang (te lang!) doorlopen als we ons niet goed voelen.

Lichamelijk probleem
Als we iets mankeren aan ons lichaam, dan kunnen we daar helemaal van streek van raken. Een flinke wond of een diepe snee, vergt onze onmiddellijke aandacht en krijgt, als het even mee zit, onze liefdevolle attentie. We maken de wond schoon, we verbinden deze of plakken er een pleister op of we gaan naar de dokter om er naar te laten kijken als we het iets ernstiger inschatten. Misschien moet het wel gehecht worden of is het gebroken?

Dat onze wond serieuze aandacht behoeft is duidelijk. We kunnen ernstig ziek worden als we er een infectie in krijgen. In het ergste geval kunnen we beperkt worden in onze bewegingsvrijheid, ons functioneren. De pijn die we voelen kan heftig zijn en maakt ook dat we er aandacht aan besteden en er iets aan gaan doen. Dat we rekening houden met de verwonding. Een ander die een grote wond ziet, is meteen bezorgd, helpt ons en begrijpt dat we pijn hebben en even niet meer zo goed kunnen functioneren.

Hoe anders is dat met onze psyche...
Als we psychische pijn ervaren, dan neigen we er naar om die weg te drukken. We proberen onze aandacht er van af te leiden. We negeren het.. of dwingen onszelf om "positief" te denken of te blijven. "Ach het valt wel mee... het kan altijd erger toch?" of "niet zo zeuren, morgen gaat het vast beter en kijk naar wat er allemaal wel goed gaat!" of "het is vast niet zo erg, ik ben gewoon een aansteller".

Dat is vreemd gedrag.... Als onze auto kapot gaat, zeggen we immers ook niet, ach niet zo zeuren, morgen gaat het vast beter, kijk naar wat het wel doet. Als onze wasmachine ratelt, dan is het ook maar beter om daar onderzoek naar te doen voordat ie helemaal kapot gaat maar als het onze psyche betreft, dan vinden we het normaal om het te bagatelliseren, het te negeren, weg te redeneren of te doen alsof het niet zo erg is.

Sterker nog: soms nemen we het iemand kwalijk als deze al wat langer aangeeft dat het niet lekker gaat, dat ie zich rot voelt, pijn heeft of niet lekker in zijn vel zit. We vinden dan dat het onderhand maar afgelopen moet zijn of wel wat minder kan. Van de week sprak ik een hulpverlener in de reguliere gezondheidszorg die het normaal vindt om cliënten maar zeikerds of klagers te vinden als ze te lang of te vaak "negatief doen".

Geen "echte" hulpverlener
Het blijft mij verbazen hoe verschillend we omgaan met het "niet functioneren" van iets. De TED talk hieronder is illustrerend. Guy Winch wordt gelijk veroordeeld door mensen als zijnde geen "echte" arts omdat hij een psycholoog is. Immers werkt hij niet met het lichaam .. maar met de psyche. Hij maakt mensen enkel maar psychisch beter.

Mij overkwam gisteren hetzelfde. "Je doet zogenaamde counseling, je bent geen echte hulpverlener..." Enigszins verbaast volgde ik de diverse aantijgingen van mijn reguliere gesprekspartner. Zij was maatschappelijk werker, GGZ agoog en arts in opleiding.. zei ze. Maar ik.. ik was volgens haar geen echte hulpverlener. Ze vond mijn manier van doen maar "zalvend" en ik had een vage opleiding gedaan en geen echte papieren, aldus mijn reguliere collega. Of ik wel eens gehoord had van de confronterende aanpak? Die paste zij regelmatig toe bij haar psychiatrische poly problematische doelgroepen.

Psychische schop onder de kont aanpak
Het laat weer schrijnend triest zien hoe weinig belang mensen en zelfs sommige reguliere hulpverleners hechten aan empathie, begrip, inlevingsvermogen bij een (langdurig) niet goed functionerende psyche. Als iemand niet meer goed functioneert in zijn of haar psyche dan is daar lang niet altijd compassie voor of kennis of inzicht in. Het is ook moeilijker te zien natuurlijk, vooral als je er geen verstand van hebt. Dan zou je zo maar kunnen denken dat iemand met psychische problemen veel beter af is met een verbale "schop onder de kont aanpak" als die zich rot voelt of (psychische) pijn heeft.

Ik vroeg me af wat ze zou doen als ze haar been brak..of als haar wasmachine ratelde...

vrijdag 17 juli 2015

Zelfvertrouwen als basis voor het vertrouwen in jezelf



Dieren hebben weinig zelfbewustzijn. Ze denken niet na over zichzelf en of ze iets wel of niet goed kunnen. Wij, mensen doen dat wel en niet zelden leidt dat tot angst, twijfel of onzekerheid.  Lees hier verder

zondag 12 juli 2015

Labels en etiketten zijn voor blikjes, niet voor mensen




We oordelen en veroordelen elkaar zo makkelijk op uiterlijkheden, op wat we menen te zien in elkaar... van elkaar. In 7 seconden hebben we ons oordeel al klaar en bepalen we vaak of we wel of niet met die persoon te maken willen hebben.

Een leuk experiment van Coca Cola toont ons hoe snel wij als mensen een oordeel klaar hebben over iemand. De mannen in dit filmpje werden in een donkere kamer met elkaar gezet om enkel te vertellen wat ze doen en welke voorkeuren ze hebben. Daarna hoor je het oordeel van de anderen over hoe ze er uit zullen zien of wat voor type ze zullen zijn.

Dan gaat het licht aan en zie je de verrassende uitkomsten van dit sociaal psychologisch experiment.
Bijzonder leuk en leerzaam filmpje.

vrijdag 10 juli 2015

14 Kenmerken van een piekeraar


Waaraan herken je een piekeraar? Wanneer sla je door in tobben? Herken je er meer dan 7 dan ben je wat bovenmatig vaak aan het piekeren. Dit leidt tot stress en overbelasting.


De 14 kenmerken zijn:

1. Alles steeds weer overdenken waar je al eens over nagedacht hebt

2. Dingen helemaal dood analyseren

3. Telkens in alles een ramp zien of een drama van maken

4. Lijden aan slapeloosheid

5. Het haten als je een keuze moet maken

6. Het liefste anderen de keuzes voor je laat maken

7. Dingen niet los kunnen laten

8. Vaak spijt hebben van wat je hebt gedaan

9. Het persoonlijk opvatten als men feedback geeft op je gedrag

10. Perfectionistisch zijn

11. Je nooit ergens 100% zeker van voelen

12. Jezelf voortdurend bekritiseren

13. Je vaak heel gespannen voelen

14. Het gevoel hebt dat je je gedachten maar niet kan stoppen


Heb je erg veel last van je eigen piekergedrag? Kom je er zelf niet meer uit? Vraag dan counseling zodat je er van af komt en rust krijgt in je hoofd. Klik hier voor hulp.

dinsdag 7 juli 2015

Vroegsignalering kindermishandeling, zo belangrijk voor de toekomst

Een aantal weken geleden volgde ik een tweedaagse training Vroegsignalering Kindermishandeling georganiseerd door Veilig Thuis. Deze training werd verzorgt door Ton Veldman en Annelies Hermans en was gezamenlijk georganiseerd voor hulpverleners en geïnteresseerden in de sector Zorg en Welzijn.

Training
Het was een interessante training waar ik weer veel geleerd heb over kindermishandeling, huiselijk geweld en de gevolgen hiervan voor het kind en de latere volwassene die dit kind wordt. Over relatiemodellen en ruziemodellen, over hoe je kindermishandeling kan herkennen en wat je er aan kan doen als je er een vermoeden van hebt of mee in aanraking komt in je praktijk of in je omgeving.

De belangrijkste 1e stap is het herkennen van de signalen. Als je die signalen mist dan gaat het aan je voorbij en gaat het geweld, het misbruik of de vernederingen gewoon door. Het kind voelt zich niet gehoord, niet gezien en niet geholpen. Als je als hulpverlener in een gezin werkt en er verandert niets voor het kind of het gezin, dan verliest het kind op den duur alle vertrouwen in de hulpverlening. Immers hulpverleners komen en gaan... maar het (psychisch) geweld, het verwaarlozen of het misbruik gaan gewoon door.

Hulpverleners komen en gaan
Dit maakt dat kinderen zich ontzettend eenzaam gaan voelen. Je bent anders, voor jou is er geen fijn thuis, geen veilig gevoel als het gaat om je thuisbasis. En niemand kan jou helpen, niemand doet er daadwerkelijk iets aan, er verandert nooit iets en je blijft geconfronteerd met de pijnlijke en moeilijke situatie waarin je zit en je kan er niets zelf aan veranderen. Hulpverleners komen en gaan maar voor jou is er niets veranderd al die jaren.

Op den duur heeft dit ernstige gevolgen voor een kind. Ze worden depressief, angstig of juist agressief naar gelang ze zich verder ontwikkelen en met welk temperament ze geboren zijn. Ze verliezen vertrouwen in anderen, gaan destructief gedrag vertonen zoals zelfbeschadiging, destructieve relaties (loverboys of foute vrienden). De meiden lopen vaak al op jonge leeftijd weg van huis en jongens kunnen agressief of juist erg teruggetrokken worden.

Signalen herkennen!
Het is daarom super belangrijk dat signalen tijdig herkend worden, dat er iets mee gedaan wordt en dat mensen niet hun hoofd afwenden als ze striemen op polsen of gezicht, hals of nek vinden.. Het is belangrijk dat je een verhaal van een kind serieus neemt, dat je een stil en teruggetrokken kind eens vraagt hoe het gaat en met de ouders in gesprek gaat als je merkt dat het niet goed gaat. Dat je iets doet met de signalen, hoe moeilijk dat ook is.

Meldcode
Voor hulpverleners is er een meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling (2013)  in werking getreden die je handvatten en richtlijnen geeft, hoe te handelen in geval van kindermishandeling. Gebruik deze meldcode en laten we met z'n allen proberen gezinnen te helpen in geval van huiselijk geweld en kindermishandeling. Een kans en hoop op een beter leven!

Bel voor advies over of melden van vermoedens Veilig Thuis:
0800 - 2000 (gratis)
Meer informatie: Veilig Thuis

zondag 5 juli 2015

6 Redenen waardoor vreetkicks ontstaan... over dwangmatig (niet) eten

Hoe komt 't dat sommige mensen zo grenzeloos kunnen eten. Altijd maar honger hebben en niet kunnen stoppen met iets in hun mond stoppen. (Vr)eetbuien ontstaan door een aantal oorzaken:

1. Je eet niet regelmatig, gevarieerd en qua hoeveelheden genoeg gezond voedsel waardoor je van die vreetkicks krijgt omdat je lichaam "schreeuwt" om bepaalde voedingsstoffen of suikers. Je hersenen gaan dan een enorme trek creëren die niet meer te weerstaan is waardoor je, eenmaal je zelfbeheersing verloren, je helemaal vol stopt.

2. Met eten wordt vaak als psychisch component, een leegte gevuld. Mensen die psychisch een enorme leegte voelen omdat ze een gemis ervaren, kunnen dit gaan compenseren met eten. Grenzeloos eten kan het gevolg zijn.

3. Eten wordt als afleiding of vluchtmiddel gebruikt. I.p.v. de moeilijke dingen aan te pakken die er in je leven spelen, ga je eten als vlucht of afgeleide van het werkelijke probleem.

4. Troosteten. Je bent opgevoed met een snoepje of iets lekkers tegen de pijn. Mensen die geleerd hebben dat ze iets lekkers kregen als ze zich pijn gedaan hadden kunnen dit patroon later voortzetten bij (psychische) pijn. Je ziet dit ook met chocolade ook omdat er een stofje in zit wat je geluksgevoel voedt.

5. Voeding, snoepgoed en eten vormen vaak een sociale bezigheid en we associëren eten daarom vaak met iets leuks, gezelligs of fijns.

6. Al die kleurtjes en mooie uiterlijkheden waarbij verleiding een grote rol speelt maken dat je onbedaarlijke trek krijgt.  De kleurige leuk uitziende gerechten, snoepjes en snacks zijn zo gemaakt dat ze enorme aantrekkingskracht uitoefenen op onze hersenen. Hoe mooier de kleur en het uiterlijk, hoe liever we het willen opeten.

Er zijn vooral veel psychische oorzaken aan te wijzen bij vreetkicks en eetstoornissen. Het is vaak ten gevolge van een gripverlies elders in het leven dat men uiteindelijk een eetstoornis ontwikkelt.

Anorexia
Anorexia is daar de meest extreme vorm van.. als je dan nergens meer grip hebt op je leven, dan ga je je focus verleggen op het extreem reguleren van je eetgedrag als enige waar je nog wel controle en grip over ervaart. Niet zelden begint anorexia met het niet goed kunnen omgaan met kritiek op het uiterlijk en een laag zelfbeeld. De complimentjes die iemand krijgt voor het afvallen omdat je zo slank bent geworden, versterken de eetstoornis nog eens extra in je het idee ergens controle over te hebben en goed in te zijn. Dit dient ter compensatie van het lage zelfbeeld en gebrek aan eigenwaarde.

zaterdag 4 juli 2015

Waar de ene deur dicht gaat, gaat er een andere open...




Zo gaat het vaak in het leven, waar de ene deur dicht gaat, gaat een andere open. Oftewel als er iets naars gebeurt waar je veel verdriet van hebt, waar je (gedwongen) afscheid van moet nemen, dan is er elders weer ruimte gekomen voor iets anders, iets nieuws.  Lees HIER verder