maandag 20 april 2015

Je vergelijken met een ander, heeft weinig zin



Wegredeneren.. noemen ze dat. Onwenselijke gevoelens van pijn of verdriet weg redeneren en relativeren. Een recept om je nog ongelukkiger te voelen, immers komt er dan nog een stukje schuldig voelen of schaamte voelen er bij. Wat klaag je nou eigenlijk? Waar gaat het over? Er is toch altijd wel iemand die het nog slechter heeft?!

Ja dat klopt.. dat is een waarheid als een koe. Er zijn altijd mensen die het nog slechter hebben maar hoe relevant is dat, als jij pijn of verdriet voelt? Wat is daar helpend aan om het verdriet en de pijn van de ander daar nog eens bij te halen en er naast te zetten? Is er een graadmeter van pijn en verdriet die de emoties en het gevoel moeten legitimeren? Die zegt: "pas als je dit en dit hebt, dan mag je pas echt verdrietig zijn". Alsof dat voor elk persoon gelijk is zonder stil te staan bij de pijn zelf en het daar eens over te hebben. Het getuigt van weinig empathie voor een ander of voor jezelf, als je zo omgaat met pijn en pijnlijke ervaringen.

Als iemand vrolijk is, vreugde ervaart ga je toch ook niet zeggen: "ach hou op met dat vrolijke gedoe.. er zijn mensen die veel meer reden hebben om blij te zijn dan jou.. want die hebben het nog veel beter voor elkaar. Wat een onzin om nu zo gelukkig te gaan zitten zijn, doe even normaal". Hoe waanzinnig klinkt dat? Alsof je gelukkig, blij of vrolijk voelen een graadmeter heeft die bepaalt wanneer je gelukkig mag zijn. Of moet zijn? En wanneer je je niet gelukkig mag voelen..

Het is helpend om op te houden met het vergelijken van gevoelswaarden, te stoppen met het vertellen hoe je je zou moeten voelen of niet moet voelen. Laten we ophouden met oordelen over elkaar of over onszelf wanneer iets pas toegestaan is om te mogen voelen en wanneer niet.

Wat dan wel?
Luister.. oordeelloos.. naar de ander maar ook naar jezelf toe, zonder te vertellen wat  er wel of niet zou moeten gedaan of gevoeld moet worden. Dan ben je aanwezig en dat is helpend.

Geen opmerkingen: