donderdag 26 februari 2015

Partner als vervangende ouder ... en cheerleader



In het boek "Hou me vast" van Sue Johnson las ik over relatieproblemen en ruziemodellen. Sue Johnson is een expert op het gebied van relatieproblemen en is een bekend relatie therapeute. Ze deed veel onderzoek naar ruzies in relaties. Hoe deze ontstonden, wat de oorzaak er van was, hoe ruzies verliepen en waarom partners op den duur in schadelijke relatiepatronen terecht kwamen. Erg interessant boek vooral voor hulpverleners die interesse hebben in begeleiding van mensen met relatieproblemen.

Wat me opviel in het boek dat het doorborduurde op de hechtingstheorieën van Bowlby. Sue constateerde dat relatieproblemen vooral ontstonden als mensen bij hun partner een gevoel van afwijzing ervaarden als hun behoeften niet werden voldaan door de ander. De behoeften gingen dan vooral over aandacht krijgen, erkenning en waardering krijgen, gehoord worden en ook verzorgd worden. Wordt er aan deze behoeften niet voldaan dan verzandt zo'n relatie al snel in een sfeer van verwijten en protesten. De partner wordt vaak gezien en behandeld als een vervangende ouder waarbij de partner bij het niet vervullen van die basisbehoeften verwijten wordt gemaakt.

Zojuist zat ik het liedje Cheerleader van Omi te luisteren en wat me al vaker is opgevallen in populaire liedjes is dat je in de teksten ook vaak dezelfde behoeften terug leest. Neem tekstdelen van Cheerleader:

Oh I think that I found myself a cheerleader. She is always right there when I need her

She grants my wishes like a genie in a bottle 


Een cheerleader is een jongedame die mannen enthousiast aanmoedigt bij het sporten om goede sportprestaties weg te zetten. Dit doet me denken aan een moeder die haar jonge kind aanmoedigt bij de eerste stapjes of als het kindje voor het eerst zelfstandig fietst. Hoe vaak staan we zelf als moeder enthousiast te klappen en te roepen?!

Het er zijn voor je kind als het je nodig heeft, is een eerste vereiste voor veilige hechting. Het kind heeft vooral in de eerste levensfasen enorme behoefte aan nabijheid van de moeder/verzorger/ouder omdat het zo afhankelijk is voor het vervullen van de basis behoeften als drinken, eten, verschoning, geruststelling, warmte, aandacht, positieve bevestiging etc.

Omi zingt duidelijk dat hij die nabijheid zo prettig vindt, wanneer hij zich afhankelijk voelt voor het vervullen van zijn behoeften.

Een ander stukje uit dit liedje:
She gives me love and affection
Baby did I mention, you're the only girl for me
No I don't need a next one
Mama loves you too, she thinks I made the right selection
Now all that's left to do, is just for me to pop the question

De behoefte aan liefde en liefdevolle gebaren is duidelijk. Omi ziet zijn behoeften bij deze jongedame duidelijk vervuld en nu hoeft hij geen andere vrouw meer, nu hij die "ene" gevonden heeft die hem dat allemaal kan geven. Vervolgens haalt hij zijn eigen moeder nog even aan, die het bewuste meisje heeft goedgekeurd (als haar "opvolgster" om voor haar zoon verder te zorgen?) en Omi voelt zich hierin gesteund om haar ten huwelijk te vragen..

Grappig hoe je dit zo kan terugplaatsen in de onderzoeksresultaten van Sue Johnson m.b.t. de partner als vervangende ouder. Doet me ook denken aan opmerkingen van ouders over kinderen die al volwassen zijn en op latere leeftijd pas een partner vinden. Vaak halen ouders dan opgelucht adem en zeggen dan: "zo die is ook weer onder de pannen". Daarmee bedoelen ze dan, dat het een zorg minder is voor ze omdat er een partner is die verder voor hun kind kan "zorgen" en er voor hen is als het moeilijk wordt.

Het liedje van Omi.. zal nooit meer hetzelfde zijn na deze psychologische mijmeringen.. ;)

Geen opmerkingen: