zaterdag 17 januari 2015

Omdenken, verrassend, verfrissend.. en helpend!

Omdenken is een term die bedacht is door Berthold Gunster. Ik ben al jarenlang fan van zijn boeken, kaartjes en inspiratieve teksten en quotes. Hij heeft het omdenken groot gemaakt. Omdenken is een manier van anders (leren) denken. In de psychologie noemen ze het ook wel divergerend denken.

Als mensen problemen hebben, dan zien ze geen enkele uitweg meer. Of ze zien wel mogelijke oplossingen maar die krijgen ze niet voor elkaar of zijn voor hen niet haalbaar. Het is dan moeilijk om in je eentje uit je problemen te komen omdat je je zelf telkens "vast" denkt. Elk mogelijke oplossing die je al bedacht had, leidt je tot een gedachte van: "ja maar dat ... (vul hier in waarom iets niet kan of lukt of gaat). Als je zelf problemen hebt is het soms erg moeilijk om met nieuwe invalshoeken of verfrissende ideeën te komen om je problemen op te lossen. Vaak heb je er ook de energie niet meer voor en veroorzaakt stress dat je niet meer helder na kan denken.

Omdenken is dan een methode die ik als counselor toe pas om je op een andere manier naar je eigen situatie te laten kijken. Ik bied je een andere invalshoek en ik stel je vragen die je jezelf nog niet eerder had gesteld. Mensen zeggen ook wel eens: "wat stel jij een moeilijke vragen! Maar ze zetten me wel aan het denken, ik krijg er wel hele andere ideeën en inzichten van, nu valt het kwartje pas". Dan lach ik meestal en dan zeg ik wel eens: "ja klopt, ik ben kampioen moeilijke vragen stellen.. en dat is misschien niet altijd even makkelijk maar wel helpend want zo leer je anders naar je situatie en jezelf te kijken... ik heb op die manier van mijn talent mijn beroep gemaakt"

Een mooi staaltje Omdenken vond ik in de volgende anekdote:

Een moeder ging bij haar zoon eten die samen met een meisje, in een studentenflat woonde. Het meisje en haar zoon hadden een lekkere avondmaaltijd bereid en het was een gezellige avond. Het viel de moeder op dat het een leuk vlot meisje was en dat beiden het erg gezellig hadden met elkaar maar ze durfde niet zo goed te informeren naar de status van hun vriendschap. Ze keek glimlachend naar de twee aan tafel terwijl ze vrolijk aan het lachen en eten waren.

Alsof haar zoon haar gedachten geraden had, verklaarde hij:"mam, kijk niet zo .. we delen samen een flat, meer niet. Het scheelt in de kosten en we kunnen op die manier goedkoper wonen en makkelijker studeren. Het is puur vriendschappelijk en dat is het..." Moeder knikte en zei er verder maar niets op en keek hen na toen ze voor de afwas naar de keuken gingen. Ze verzonk in gedachten..

Een aantal dagen later vroeg het meisje aan haar zoon: "weet jij waar mijn zilveren schaal is gebleven? Ik ben 'm al een paar dagen kwijt.. eigenlijk sinds je moeder is geweest. Ik wil daarmee niets insinueren hoor maar ik vind het wel vreemd dat die schaal sindsdien niet meer op het dressoir staat?" De zoon vond dat ook wel vreemd en zei: "ik zal haar eens emailen en het vragen".

Zo kwam er een mail naar moeder: "hoi mam.. ik wil je nergens van beschuldigen, ik insinueer ook niets en ik bedoel er verder niets kwaad mee maar het is wel vreemd dat sinds je hier ben geweest, de zilveren schaal van het dressoir niet meer te vinden is. Wellicht dat jij toevallig weet hoe dat kan?Liefs Tom xxx"

Moeder antwoordde:"Hoi Tom, ik wil je verder ook nergens van beschuldigen, ik insinueer ook niets en bedoel er verder niets kwaads mee maar als het gaat over de zilveren schaal, kan ik je mededelen dat als je medestudente in haar eigen bed had geslapen de afgelopen dagen, ze de zilveren schaal allang onder haar hoofdkussen had gevonden. Liefs Mam xxx"

Geen opmerkingen: