donderdag 13 november 2014

Gedachten die je geweld aan doen..


Vaak identificeer je je met je gedachten. Dan denk je: "dat ben ik". Ik denk iets en dat ben ik. Ik ben stom, ik ben onhandig, ik krijg geen respect van mijn zoon, ik ben het hier niet mee eens want als we dat doen gebeurt er iets ergs.. Al die gedachten de hele dag die door je hoofd gaan, houden je aardig bezig.

Gedachten die positief zijn zoals: "ik hou van hem, ik ben blij dat je er bent, wat fijn dat we samen kunnen eten, dank je wel voor je hulp.." die zijn geen probleem. Dit zijn helpende, prettige gedachten en deze gedachten maken dat ik me goed voel over mezelf, over de wereld om me heen en ik ben in vrede met wat er met me om heen plaats vindt.

Het wordt problematisch als je de hele tijd negatieve gedachten hebt over jezelf of over anderen. Dan doe je jezelf (en soms ook anderen) geweld aan. Vooral als je al deze gedachten ook nog eens voor waar aan houdt. Als ik denk dat ik een onhandige vrouw ben, dan doe ik mezelf geweld aan. Ik kraak mezelf af wat tot resultaat heeft dat deze negatieve overtuiging over mezelf, mezelf pijn doet. Ik voel me dom of inadequaat, ik durf niet meer zo goed aan iets te beginnen met zo'n gedachte "want ik zal het wel weer verpesten" (een volgende gedachte als logisch gevolg van de "ik ben onhandig" gedachte). En zo kabbelt mijn denken voort in een negatieve spiraal waarin ik mijzelf omlaag haal en steeds meer tekort doe en me ongelukkig ga voelen waardoor ik ook steeds minder aan durf, aan kan of aan pak en daarmee mijn eigen incompetentie telkens weer bevestigt zie...

Gedachten die je geweld aan doen zijn overtuigingen die niet waar zijn en waar je continu over in gevecht bent met jezelf. Een strijd die ontzettend veel energie kost en waar niets te winnen valt.  Het gevecht in jezelf haalt je uit de realiteit en voedt negativiteit. Je vast houden aan pijnlijke gedachten, maakt je prikkelbaar, kan eetproblemen geven, angst of woede aanvallen omdat die nare gedachten je zo in hun greep houden.

Je schiet misschien wel makkelijk in de verdediging en begint een ruzie of discussie of zwijgt verbijtend en boos over zoveel onbegrip of verwijten.. maar wat doet dit met jou? Wat doe je jezelf aan op deze manier? Hoe stop je dit denken?

Het stopt met realiseren dat je je gedachten niet bent.. die nare gedachten zijn gedachten, zijn negatieve overtuigingen die niet waar zijn. Het is enkel wat je denkt, ze zijn een vervelende gewoonte en je kan ze onderzoeken om er van bevrijd te worden. Je zou zoveel anders en lichter kunnen zijn als je begrijpt waar ze vandaan komen, als je ze anders zou kunnen denken, als je ze los zou kunnen laten en niet continu die innerlijke strijd hoeft te voeren...

Herken je je in wat hier staat.. over hoe gedachten je geweld aan doen en wil je graag hulp of begeleiding in het stoppen van die strijd in je hoofd? Overweeg dan eens counseling.. het inzicht in jezelf, het onderzoek wat je dan aan gaat kan zo bevrijdend en helpend zijn.. Probeer het eens.

Geen opmerkingen: