woensdag 5 november 2014

De treinreis van het leven...



Geïnspireerd door Harry Potter en een mooi mens die Marjolein heet, kwam ik op dit blogje. Zat ik gisteren de eerste film van Harry Potter weer eens bij toeval te kijken omdat deze op tv was. Niet dat ik nou zo'n fan van Harry ben (alhoewel ;) ) maar wat de film deze keer een extra dimensie gaf was dat we inmiddels de Harry Potter reis gemaakt hebben een paar jaar geleden in Noord Engeland en Schotland.

Ik heb Zweinstein in het echt gezien, het prachtige kasteel waar de "toverschool" gesitueerd was. We hebben bijna alle filmlocaties bezocht, de prachtige meren (lochs) en de Schotse hooglanden.. en heel bijzonder we hebben in de Zweinstein Express gezeten.. De trein die meermaals is gebruikt voor de HP films. We hebben er in gezeten, dezelfde reis gemaakt.. we kwamen alleen niet op Zweinstein uit en startte ook niet op perron 9 3/4 maar bij Fort William. Maar dat maakte niets uit.. Vakantie in Schotland is als een sprookje.. zo mooi.

Maar goed, voordat ik weer helemaal weg zwijmel in mijn vakantie herinneringen, ga ik terug naar wat ik wilde schrijven. Ik las een mooi gedicht van Marjolein waar ze haar treinreis beschreef, hoe ze iemand ontmoette tijdens haar levensreis die haar bewust maakte van de reis en hetgeen ze mee maakte. En zo gaat het... het is een mooie metafoor..

We zijn op reis, op reis door ons leven. Het is te vergelijken met een treinreis. Op enig punt stappen we in, in een trein die een bepaalde bestemming heeft. Die bestemming kan een baan zijn, een relatie krijgen, een studie voltooien of iets anders willen bereiken. We willen ergens heen.. we hebben verlangens, behoeften en wensen. We zijn onderweg er naar toe.. of dat nou iets heel aards is zoals een baan of iets heel spiritueels als "verlichting".. hoe dan ook we zijn onderweg. We kunnen bijna niets anders dan onderweg zijn..

Onze trein geeft ons mede passagiers.. Ze stappen in, hebben dezelfde bestemming, ze reizen een tijdje met ons mee en sommige stappen dan weer uit. Die mede passagiers kunnen vrienden zijn, familieleden, partners, collega's of kinderen.. Soms stappen we samen uit op een bepaald station omdat onze bestemmingen gehaald zijn en we een nieuwe bestemming hebben. We leren in andere treinen, weer andere mensen kennen, zij geven ons nieuwe inzichten of herinneren ons aan oude dingen uit ons verleden die nog niet "af" zijn.

We voeren mooie gesprekken tijdens onze reis, we kunnen ook ruzie maken met anderen omdat we ons aan hen storen. We kunnen er zelfs eerder voor uit stappen om ze te ontlopen of te vermijden, we kunnen een trein later pakken.. of een ander traject kiezen. (De NS zal vast heel blij zijn met dit blogje, bedenk ik me nu). We kunnen een sprintertje nemen of een intercity.. net waar we heen willen en hoe snel we willen gaan.

En zo reizen we met elkaar mee. En soms stoppen we even. Op een mooi klein stationnetje. We gaan daar op bankje zitten en laten een paar treinen aan ons voorbij gaan. We lopen misschien wat in de omgeving om even tot rust te komen van al die veranderende landschappen die we onderweg tegen kwamen tijdens onze reis.

Dan pakken we weer een trein richting een druk station en begeven we ons in de menigte en reizen we even niet meer verder. We gaan dan druk aan de slag op onze bestemming door leuke dingen te doen of dingen te doen noodzakelijk zijn..

En soms willen we weer terug naar die oude nostalgische trein.. de trein die ons thuis gaat brengen..

Geen opmerkingen: