vrijdag 28 november 2014

De babbelbox

Je kent dat wel.. een babbelbox.. Er zit er vast ook eentje in je hoofd. Die verschillende stemmetjes die afwegingen maken, die je vertellen wat je vooral niet moet doen. Die je soms maar al te graag vertellen wat je fout hebt gedaan, misschien wel tekort geschoten bent of nagelaten hebt. Stemmetjes die je aan het twijfelen maken of je nou wel goed aan gedaan hebt of die je verongelijkt laten weten dat je weer over je heen laten lopen, dat je het weer hebt laten gebeuren. Hoe stom weer...

Dan heb je nog stemmetjes die je (altijd achteraf) gaan lopen vertellen wat je wel had moeten doen. Wat je had moeten zeggen toen die ene collega je zo lullig behandelde. Dan komt de zelfveroordeling dat je gewoon te zwak of te slap bent, dat je het nog steeds niet kan of te bang bent om voor jezelf op te komen, niet gevat genoeg bent..

Ik herken wel wat van die stemmetjes.. vooral als ik stress ervaar. Als het me toch al niet zo lekker gaat en ik het gevoel heb dat er dingen om me heen gebeuren waar ik geen controle over heb. Waar ik dan van baal... Als ik iets had willen zeggen maar het niet gedaan heb.. omdat ik niet durfde of het te moeilijk vond om het op een goede manier te zeggen.

We hebben het allemaal... iedereen die ik spreek heeft dit. Die babbelbox. De vaak uit het verleden afkomstige stemmetjes van strenge ouders of verzorgers, van mensen die het voor het zeggen hadden over jouw leven en handelen. De kritische ouder stemmetjes die altijd wat te mekkeren hebben...En dan het misschien wel boze kind stemmetje dat zegt: hee zoek het lekker uit, ik ben er klaar mee.. of die stampvoetend je de kamer uit laat lopen en je met de deur laat slaan.. Of het kwetsbare kind stemmetje wat huilend zegt: ik kan het niet.. ik durf niet.. ik vind dit zo eng... Waarna de kritische ouder het weer over neemt en roept:  schei toch eens uit met die aanstellerij, het is een kwestie van gewoon doen.. doe niet zo kinderachtig, lafaard...

En zo gaat die babbelbox nog wel een tijdje door.. vooral bij stress..

Er is goed en er is slecht nieuws hierover te vermelden. Het slechte nieuws is dat als je er erg veel last van hebt, het erg vervelend is. Dat die gedachten behoorlijk disfunctioneel zijn en niet zelden leidt tot destructief gedrag (destructief voor relaties en voor jezelf). Het goede nieuws is dat het "maar" gedachten zijn en dat jij die niet bent want jij denkt ze.. ze komen en gaan .. en wisselen elkaar af. Die gedachten kunnen je misschien beheersen maar je bent ze daarmee nog niet want jij bent de waarnemer van die gedachten. En dat betekent ook dat je er iets aan kan doen.. via counseling bijvoorbeeld.

Geen opmerkingen: