maandag 27 oktober 2014

Wat zit er in jouw koffertje?




Ken je dat? Dan ben je net bezig om te vertellen wat je dwars zit of waar je tegen aan loopt en dan begint je gesprekspartner plotseling het gesprek naar zich toe te trekken door over een gelijksoortige ervaring te praten die hij of zij zelf heeft meegemaakt. We doen dit allemaal op zijn tijd want niets is heerlijker dan lekker keuvelen over gemeenschappelijke ervaringen en hoe stom of leuk iets was.

Toch is het ook wel eens heel irritant als je ergens heel erg mee zit en je wilt gewoon een luisterend oor, iemand die aandacht voor je heeft en interesse in je toont door er op door te gaan en je vragen te stellen over hoe iets voor je was of wat je er zo moeilijk aan vond. Echt luisteren.. zonder over zichzelf te beginnen.

In het sociaal verkeer is het belangrijk dat je ervaringen deelt met elkaar. Het is een beetje de specie tussen de stenen op relatiegebied. Ik vertel iets aan jou, jij vertelt iets aan mij en we stellen elkaar een beetje kwetsbaar op naar elkaar als we iets intiems tegen elkaar vertellen wat niet heel de wereld mag weten verder. Het smeden van vriendschapsbanden is hier op gebaseerd en er hoort een bepaalde mate van gelijkwaardigheid en evenwichtigheid in te zitten.

Op het moment dat die gelijkwaardigheid of evenwichtigheid verstoord raakt doordat de een veel meer deelt dan de ander of de ander alleen maar luistert terwijl de een constant aan het woord is, dan gaat het mis. Er is iets mis in het principe van geven en nemen of de intieme details gaan voorbij de grenzen van wat je nog wel of niet wilt horen van die ander. To much info... what has been said, can't be unsaid anymore..

Lastig is dat.. vaak zie je dat mensen in diverse relaties, verschillende dingen delen. Met de een kan je lekker shoppen of stadten, bij de ander kan je je diepste zieleroerselen kwijt en soms heb je iemand nodig waarmee je ongegeneerd kan schaterlachen zonder verder erg ingewikkeld daarover te hoeven doen.

Iemand die naar je luistert, die alle aandacht voor jou heeft zonder het eigen tasje voortdurend open te maken is eigenlijk iets wat niet past binnen de gelijkwaardigheid en evenwichtigheid van vriendschapsrelaties. Dan zit je meer in een therapeutische setting waarbij alle aandacht op jouw verhaal gericht is. Soms kan je dat bij een goede vriend of vriendin wel kwijt maar lang niet altijd lukt het dan om de diepgang, de reflectie of onbevooroordeeldheid te vinden die je even nodig hebt als je je meest moeilijke of pijnlijke zaken eens wilt bespreken. Daarbij zet je de vriendschap wat in de redder/slachtofferrol en dat wil je dan ook weer niet. Dat voelt niet fijn..

Als je behoefte hebt aan een luisterend oor zonder de bagage van een ander erbij te krijgen dan kan je hiervoor bij Minerva Counseling terecht.

Geen opmerkingen: