zondag 12 oktober 2014

Durf duidelijke taal te vragen



Ik zit regelmatig op Twitter en daar zit een aardig aantal mensen die ik graag lees en volg. Sommigen zijn informatief en komen met goede nieuwsartikelen, anderen hebben leuke plaatjes of scherpe teksten. Ik hou wel van een kritische blik en een pittig geschreven stukje, dat zal ik niet snel veroordelen. Zonder dwarsliggers geen spoor, zeggen ze wel eens. Als we alleen maar "ja" knikken dan wordt er zelden meer iets verbeterd.

Zo kwam ik vandaag bovenstaand plaatje tegen met de onmiskenbare naam: "zorglulkoekbingo". De ietwat grove naam vond ik net over de top en ik heb even getwijfeld of ik het hier wel zou plaatsen en het er over zou hebben.. Toch doe ik het wel. Niet vanwege de naam maar vanwege de boodschap want die is naar mijn idee super belangrijk.

Wil je goede zorg kunnen geven en ontvangen dan is het van belang dat we heldere taal gebruiken. Dat we elkaar goed begrijpen en dat er geen sprake is van misverstanden. Taal tussen mensen is soms maar een moeilijke aangelegenheid. In een medisch of psychologisch vakgebied wordt er al snel vakinhoudelijk gesproken, soms zelfs in het Latijn (zoals in de doorverwijs brieven). Zelfs in het Nederlands zijn ze soms nog volkomen onbegrijpelijk. Wollige managementtaal wisselt zich regelmatig af met allerlei vaktermen waar de gemiddelde cliënt het spoor volkomen van bijster raakt. Niet mijn stijl... ik hou van duidelijkheid. En als iets niet helder is, graag even vragen.

Zelf probeer ik ook duidelijk te communiceren. Ik vraag regelmatig bij cliënten of ik hen goed begrepen heb en of ik zelf duidelijk genoeg ben geweest in wat ik wou overbrengen. Welke vragen er nog zijn. Ik herhaal dan nog even wat we afgesproken hebben zodat alles duidelijk is. Dat begint met taal en taalgebruik. Het liefst woorden en termen gebruiken die niet al te vaag of abstract zijn om te voorkomen dat iedereen er een eigen invulling aan gaat geven. Of nog erger, men het gewoon niet meer begrijpt en afhaakt.

Als je, net als ik, ervaring hebt met mensen met autisme dan is dat nog belangrijker. Zij nemen vaak dingen heel letterlijk. Mijn zoon dacht vroeger werkelijk dat ik aan de weg ging werken als ik "een bocht af sneed." Het woordje "afhaken" hierboven zou al weer kunnen leiden tot een visueel beeld van een haakwerkje wat bijna klaar is. Kan je je voorstellen wat woorden zoals in de afbeelding doen met diverse mensen? Als zelfs de medewerkers in de zorg vaak al niet meer snappen wat nu de bedoeling is dan is het voor de cliënt al helemaal onbegrijpelijk geworden.

Hoeveel herken jij in bovengenoemde zorgbingo kaart? En wat snap je er werkelijk van? Weet je nu ook wat je moet doen als men zegt dat je volgens de kwaliteitmatrix behandelt gaat worden waarbij risico management technisch alles in het werk gesteld wordt om je als patiënt tot co-producent in te zetten op je ervaringsprofessionele achtergrond in deze participatie maatschappij?

Ik kan me herinneren dat we enige tijd geleden (1998) van die spotjes hadden van SIRE...Durf te duidelijke taal te vragen!


Geen opmerkingen: