dinsdag 16 september 2014

Jezelf zijn..


Ik zit er al een paar dagen op te broeden maar mijn ei wil er niet goed uit. "Jezelf zijn" .. een onderwerp wat ik al meerdere malen de revue heb laten passeren. Niets zo moeilijk als jezelf zijn want wie ben je dan? Hoe definieer je jezelf en op basis waarvan? We hadden het er over in de psychologie facebook groep. (Dank Marjolein voor je prachtige stuk!!).

Ben ik mezelf als ik doe wat ik leuk vind, waar ik zin in heb? Dat zegt iets over wat ik graag doe en wat ik op dat moment wil maar is dat mezelf? Als ik het leuk vind om vreemde steden te bezoeken kan ik mezelf dan identificeren met een avonturier? Of is daar mee voor nodig? Als ik graag thuis zit ben ik dan een huismus? Waar definieer ik mezelf mee? Hoe zie ik mezelf, welke waarde ken ik mezelf toe. Ben ik vriendelijk, aardig, hulpvaardig, loyaal of ben ik een harde tante die koppig kan doen, eigenwijs is en soms gestresst regeert?

Jezelf zijn is dat ook als je reageert vanuit je eigen pijn en triggers? Als ik een vervelende opmerking plaats tegen een ander omdat ik me irriteer aan iemand. Dan is het mijn irritatie. Die hoort bij mij. Het is iets wat uit mijzelf gekomen is. Het is mijn reactie. Die hoort bij mezelf. Ik kan dan onderzoeken wat het is wat me zo irriteert, waardoor het komt dat ik me zo irriteer, wat maakt dat ik vervolgens het kennelijk nodig acht om snibbig te reageren? Ben ik dan een snibbig mens? Is dat wat ik ben?

Jezelf zijn is dat ook als ik me gekwetst voel door anderen? Als ik me gekwetst voel door iets wat een ander zegt dan ben ik kennelijk geraakt. Eleonoor Roosevelt zei: ‘niemand kan je beledigen zonder jouw toestemming’. Als je het binnen laat komen en je maakt het je eigen, als het je toch al broze zelfbeeld aantast of vernietigt, voor je gevoel, dan zegt dat iets over jezelf. Dan had je kennelijk al zelf ook wel een probleem met jezelf in die richting anders zou het je niet zo raken? Als de buurvrouw mij een domme gans vindt, dan kan ik daar om lachen.. ik weet dat ik niet dom ben. Als ik me beledigd zou voelen dan raakt het me.. kennelijk vind ik mezelf dan ook al niet al te snugger?

Als je lelijk doet tegen een ander, een scherpe tong heb tegen een ander, vind je het kennelijk nodig om een ander te raken of op zijn of haar nummer te zetten. Moet iemand zijn frustraties kwijt over iets door verbaal terug te gaan slaan. Wat maakt dat men het zo nodig vind om een ander zo scherp te benaderen of te veroordelen? Wat maakt het gerechtvaardigd om het hart op de tong te hebben ongeacht of je er een ander pijn mee doe of niet. Ben je dan zo'n hard persoon? Ben je niet zo asociaal als je niet in staat bent om rekening te houden met andermans gevoelens en triggers? Of ben je alleen maar ongevoelig voor de emoties en gevoelens van anderen. Zit je dan nog te vol met pijn en onvermogen in jezelf, dat je het nodig vindt om zo van je af te bijten. Welke waarde reken ik een ander of mezelf toe?

Om jezelf te leren kennen vraagt het van je om jezelf eerlijk onder ogen te komen. Om te kijken naar je eigen denken, voelen en handelen. Daar kritische vragen over te stellen in jezelf en het kan helpend zijn om dit op papier te doen. Al schrijvende leer je veel over jezelf als je echt diep in jezelf durft te voelen, durft graven.. te ervaren wat er zit en wat het is wat je van je stuk brengt of welke motivatie, reden of pijn er zit die maakt dat je dingen doet die je misschien eigenlijk niet wilt doen.

Ik heb er een tijdje op zitten broeden, kijkende vanuit mezelf en kijkende vanuit anderen die ook een zelf hebben en wat ik dan zie. Ik weet wel.. we zijn allemaal diep van binnen hetzelfde.. willen we hetzelfde namelijk dat we ons zelf mogen en kunnen zijn. Dat we mogen zijn wie we zijn diep van binnen en dat er van ons gehouden wordt zoals we zijn. Dat geldt voor ons allemaal.. niemand uitgezonderd.

Waar het moeilijk wordt is als we dat zelf tot uitdrukking willen brengen in relatie tot die ander. Dan komen we van alles in onszelf tegen, dingen die we leuk vinden en dingen die we pijnlijk vinden, dingen die ons een goed gevoel geven en dingen die ons triggeren. We zien die dingen soms niet van onszelf maar zien het wel in de ander. We projecteren iets wat we liever niet onder ogen zien in onszelf, heel gemakkelijk op een ander. We vinden het moeilijk om daar in te veranderen maar eigenlijk willen we graag dat we mogen zijn wie we zijn en dat we daarin vreugde ervaren in onszelf en met anderen. Ook daarin verschillen we niet zoveel van elkaar...

Ken uzelve en je kent de ander...de wereld..

Namasté


Ik eer de plek in jou waar het hele universum samenkomt.
Ik eer de plek in jou waar liefde, waarheid, licht en vrede heerst.

Wanneer jij in die plek bent in jou en ik in die plek in mij, dan zijn we één.


Geen opmerkingen: