dinsdag 30 september 2014

Ach wat is geluk en wat is pech?

Een mooi verhaal dat ons leert dat geluk of pech hebben soms niet meer is dan een interpretatie van onze hersenen. Dat het maar net is hoe je ergens tegen aan kijkt en of je in staat bent om wat er gebeurt te relativeren tot wat het is. Welke betekenis geef je het?

Er was eens een boer die een arm plattelandsdorpje woonde. De boer werd als iemand in goede doen beschouwd want hij had een kleine boerderij met wat land en een paard dat hij gebruikte om mee te ploegen en ook om er allerlei dingen mee te vervoeren. Op een dag ging zijn paard ervandoor, het beest was in geen velden of wegen meer te bekennen. Alle buurtbewoners vonden dit vreselijk voor hem en zeiden:"wat een ellende voor je dat je je paard nu kwijt bent" De boer zei alleen maar; "Ach wat is pech en wat is geluk".

Een paar dagen later kwam het paard teruggelopen en bracht ook nog twee wilde paarden mee. De buren vonden dat hij toch geweldig geluk had gehad dat zijn paard er weer was en dat hij zelfs nu drie paarden had in plaats van eentje maar de boer zei alleen: "Ach, wat is geluk en wat is pech".

De volgende dag probeerde de zoon van de boer op een van de wilde paarden te rijden en hem zadelmak te maken. Het paard wierp hem er af en de zoon kwam erg ongelukkig terecht en brak een been. De buren boden hun medeleven aan met deze tegenspoed en leefden met de boer en zijn zoon mee maar de boer zei opnieuw: "Ach, wat is pech en wat is geluk".

Ondertussen was er oorlog uitgebroken met een buurland. Hierdoor kwamen een week later militairen naar het dorp om jonge mannen te rekruteren voor de verplichte krijgsdienst. De zoon van de boer wilden ze echter niet hebben vanwege zijn gebroken been. Toen de buren lieten weten dat hij toch wel geluk had gehad dat zijn zoon niet mee hoefde te vechten, antwoordde de boer: "Ach wat is geluk en wat is pech"

maandag 29 september 2014

Een dagje Stigmatour in Nijmegen



Gisteren wederom een drukke dag gehad en "on the road" gegaan met de Stigmatour. Als spelleider van Een Steekje Los? word je nogal eens ingezet bij allerlei evenementen die te maken hebben met psychologische gezondheid of aanverwante onderwerpen als multiculturele samenleving, wijkactiviteiten, eigen regie onderwerpen en met name ook bij bijeenkomsten waar men graag het onderwerp Stigma op de agenda zet.  Geen Anti-Stigma want dat klinkt dan gelijk weer zo "ergens tegen" zijn en dat is nou net niet de bedoeling. Immers ergens tegen zijn schept gelijk weer nieuwe etiketjes en labels.

De Stigmatour is een paar maanden geleden van start gegaan en deze tour is voortgekomen uit activiteiten van Zorgbelang Gelderland als het gaat om stigma bespreekbaar te maken en hierdoor te verminderen. Met name stigma als het gaat om psychische ziekten zoals autisme, depressie, eetstoornissen etc. Mensen hebben vaak daar vooroordelen over zoals dat iemand die een psychische aandoening heeft, nooit meer goed kan functioneren. Of dat iemand die autistisch geen contact wilt en dat soort ideeën. Mensen vinden het daarom moeilijk om bij hun familie of op het werk zich kwetsbaar op te stellen en te vertellen dat ze zich eigenlijk heel depressief voelen of dat ze zo moe zijn omdat ze telkens moeten zorgen voor een psychisch ziek broer of moeder.


Stigma roept schaamte op. Het veroorzaakt vaak ook zelfstigma. Mensen die ergens last van hebben gaan dan ook zichzelf stigmatiseren en daarmee zichzelf beperken. "Ik kan dat nou eenmaal niet omdat ik zo vaak depressief ben" of "dat is niet voor mij weggelegd want er is geen werkgever die mij wilt hebben als die zou weten dat ik een vorm van autisme heb". En zo houden we als maatschappij dit soort stigma's in stand en wordt het een taboe om er over te praten.

Nu is er een Stigmatour met een prachtige gele schoolbus die helemaal verbouwd is in 60 jaren stijl. Deze Stigmatour bus komt de komende tijd langs allerlei evenementen en plaatsen waar deze bus een dagje of dagdeel staat en waar mensen van alles rondom stigma kunnen beleven. Er wordt ondermeer Een Steekje Los? gespeeld in diverse varianten en met de gloednieuwe uitbreidingssets. Er spelen theater mensen van de Firma Zorgbehang mee in en rondom de bus waardoor bezoekers zomaar verrast kunnen worden op een inzichtgevend spel en gesprek. En je kan in en buiten de bus met elkaar in gesprek gaan middels speeddating onder het genot van wat drinken en zoete popcorn.


Het was gisteren in Nijmegen superleuk. We stonden op een groot veld met andere organisaties, muzikanten, koks, een goochelaar, acrobaten. Er was van alles te beleven en te zien aan optredens, live muziek en heerlijke hapjes vanuit allerlei verschillende landen. Ik heb vele gesprekken gehad met allerlei mensen uit Nijmegen en omgeving met de speeddate kaartjes uit de uitbreidingssets. Het is elke keer weer zo mooi om te merken dat je met zomaar iemand die je nog nooit gezien of gesproken hebt gelijk zulke mooie gesprekken hebt.

Eerst is iemand vaak een beetje afzijdig of vindt het wel interessant zo'n bus maar om nou gelijk maar een gesprek aan te gaan vinden veel mensen toch even eng. Toch als ik ze dan benader en vertel over de bus die geïnspireerd is op de film "One flew over the Cuckoo's nest" waarin Jack Nicholson alle mensen uit een psychiatrische instelling een dagje mee uit nam en liet zien dat ze zo gek nog niet waren.. dan is een gesprek snel op gang want veel mensen kennen deze geweldig mooie film wel.

Het was lekker druk in en rondom de bus en ik heb met veel mensen diverse malen een korte variant van Een Steekje Los? gespeeld. Altijd weer leuk om te horen en te zien wat mensen bezig houdt, wat ze denken en hoe ze over zichzelf en anderen denken. Daarna konden ze in de bus nog meer zien en ervaren over stigma en hoe je dat aan kan pakken. Kinderen kregen ballonnen en volwassenen konden gewoon eens met elkaar in gesprek zonder op een schermpje te kijken ;)

Omroep Gelderland had nog een kort filmpje gemaakt tijdens ons bezoek wat je hier kan terugzien.

De bus kan ook geboekt worden in overleg met Zorgbelang Gelderland. Contactpersoon is Ellen Spanjers. 

vrijdag 26 september 2014

Een Steekje Los?

Vandaag een vermoeiende, actieve en leuke dag waarin ik weer eens als spelleider aan de slag ging bij Zorgbelang Gelderland want vandaag was de presentatie en primeur van de eerste uitgave van de 26 gloednieuwe uitbreidingssets van het spel Een Steekje Los? 

Deze uitbreidinssets zijn gemaakt op verzoek van allerlei belangen-, hulpverlenings- en cliëntenorganisaties zodat "Een Steekje Los?"spel ook gespeeld kan worden in specifieke themavarianten.


Wat is het basisspel?
Laat me eerste even maar vertellen wat "Een Steekje Los?" spel is.. misschien handig. Het is een bordspel wat gaat over psychische gezondheid. De bedoeling is om het te gebruiken met cliënten, hulpverleners, naasten, familie, collega's, studenten of andere mensen met een belangstelling voor gezondheids psychologische onderwerpen. Het spel bevat stellingen, levensvragen, fotokaartjes, kennisvragen, tekenen, uitbeelden en woord raad vragen over diverse gezondheids psychologische onderwerpen.

Toen een paar jaar geleden het spel voor het eerst uitkwam bleek de vraag naar spelworkshops en introductieworkshops groot. Ellen Spanjers, de bedenkster van het spel heeft samen met haar collega's van Zorgbelang Gelderland een aantal mensen die zich hiervoor aanmeldde opgeleid tot gecertificeerd spelleider (waar ik er eentje van ben).

Het spel wordt gespeeld met maximaal 6 personen per speelbord en bevat thema's als thuis, hulp, sociale contacten, gezondheid, hobby en vrije tijd, relaties, studie en beroep en zingeving. Met die thema's zijn allemaal mooie vragen en stellingen te beantwoorden en Opstekertjes te verdienen. We hebben als spelleiders al velen malen het spel gespeeld op kwartiermakersfestivals, evenementen als de Borderline dag, de Social Run, buurt/wijkfeesten, teamdagen binnen de hulpverlening, GGZ projecten of bij het RIBW, ADHD café, jongerenbijeenkomsten, ouderendagopvang etc.

Uitbreidingen?
De vraag die telkens weer terugkwam was.. kunnen er ook speelsets gemaakt worden met specifieke onderwerpen zoals Borderline  of Autisme? Kan er ook een set komen voor Eigen Regie, ADHD of Jeugdzorg? En die sets zijn vandaag dus geïntroduceerd. Het maken van de sets is deels gefinancierd door de belangenorganisaties en vanaf heden te koop via Semmie of Bol.com.

Het was erg leuk om vandaag de workshops met de nieuwe sets te doen en te horen hoe bedenkers, testers en makers het ontwerp en testproces hadden ervaren. Zelf ben ik tester geweest van de set Jeugd, Psychose, Eenzaamheid en Lichamelijk Chronisch Ziek. Ik heb mijn eigen nieuwe zes uitbreidingssets ook gelijk meegekregen (angst/dwang, depressie, actiekaarten, jeugd, eigen regie en persoonlijkheidsstoornissen). Ontzettend leuk en werkbaar materiaal weer om workshops en trainingen mee te geven.  In het totaal zijn er 26 uitbreidingen.

De uitbreidingssets zijn:
1. AD(H)D
2. Autismespectrumstoornis
3. Bipolaire Stoornis
4. Psychose
5. Depressie
6. Eetstoornis
7. Verslaving
8. Persoonlijkheidsstoornis
9. Lichamelijk Chronisch Ziek
10. Angst en dwang
11. Stigma
12. Jeugdzorg
13. In de wijk
14. Vriendendienst
15. Multicultureel
16. Zelfregie
17. Transgender
18. Dementie
19. Eenzaamheid
20. Actiekaarten: opdrachtkaarten kwaliteit van leven

Extra sets, ontwikkeld en gefinancierd door externe organisaties:

21. Zelfbeschadiging, Landelijke Stichting Zelfbeschadiging
22. NAH: Niet-aangeboren Hersenletsel, RIBW AVV
23. Jeugd, Mentaal Beter
24. Gesloten Afdeling, Mediant
25. Helpen werkt averechts, niets doen ook, Benjamins & Jens
26. Dissociatieve stoornis Caleidoscoop

De projectleiding is in handen van Zorgbelang Gelderland, grafisch ontwerp door Jeroen de Jong en de productie wordt verzorgd door Identity Games. De ontwikkeling van "Een Steekje Los?" is ondermeer gesponsord door Fonds Psychische Gezondheid.

Kijk helemaal uit naar a.s. zondag 28 september in Nijmegen. Dan gaan we weer spelen bij de Stigmatour!!

donderdag 25 september 2014

Waardering en de les van misleiding van ons denken




Een bijzonder psychologisch experiment in Washington. Tijdens de spits staat Joshua Bell, een bekend Amerikaans violist, met een honkbalpetje en een spijkerbroek, een paar van de moeilijkste klassieke vioolpartijen te spelen op zijn 3.5 miljoen dollar kostende Stradivarius. De violist, zoon van een psycholoog, speelt de sterren van de hemel in het drukke metrostation maar nagenoeg niemand merkt het op.

Voorbijgangers die normaliter een honderd dollar of meer voor een kaartje moeten neerleggen om hem te horen en zien spelen, lopen achteloos langs hem heen zonder te stoppen, zonder hem een blik waardig te keuren. Hij verdiende na een paar uur spelen slechts 32 dollar met uitzondering van een 20 dollar die hij kreeg van een mevrouw die hem herkend had.

Het psychologisch experiment laat iets heel bijzonders zien. Al ben je dus nog zo'n begaafd mens, speel je de sterren van de hemel en kan je iets bijzonder goed.. je waarde en de waardering van anderen wordt niet gebaseerd op wat je kan of waar je goed in bent. Er is kennelijk nog een heel belangrijk ander "iets" wat maakt dat je de waardering krijgt die je toekomt. Dat mensen je het waard vinden. Het zegt echter niets over jou en of jij wel of niet goed bent!

Als Joshua namelijk in zijn jacquet een prachtige partij viool speelt in een grote concertzaal dan betaalt men daar een vermogen voor. In de metro is hij een "nobody". Een oninteressante straatmuzikant die ondanks zijn prachtig en indrukwekkend vioolspel nauwelijks publiek trekt en weinig waarde heeft als het gaat om de geldelijke beloning. Waar niemand letterlijk tijd of aandacht voor heeft.

Laat dit interessante fenomeen je aan het denken zetten hoe jij en ik van waarde zijn. Hoe we waarde uitdrukken voor ons zelf en voor anderen. Hoe we anderen waarderen op basis van uiterlijkheden, tijd, ruimte en gelegenheid.

Het laat tevens zien hoe belangrijk de juiste presentatie is. Dat je financieel bijvoorbeeld pas vooruit komt als je op waarde geschat wordt door anderen en dat het cruciaal is dat je dit op het juiste moment bij de juiste mensen laat zien of horen. Dat je duidelijk herkenbaar bent en dat je niet "goedkoop" oogt. Goedkoop ogen.. maakt dat mensen de waarde onderschatten.. ze willen liever iets wat duur oogt.. dat is de les van de misleiding van onze denkgeest als we naar deze "straatmuzikant" kijken. Mensen redeneren nog vaak dat duur ook voor kwaliteit staat. Dat het niet zo hoeft te zijn, laat onze straatartiest zien.

Onze zintuigen en onze hersenen, ons denken misleidt ons regelmatig. Dat zijn wij niet.. dat is onze interpretatie, onze aandacht die even ergens anders was. Hadden de mensen goed geluisterd met hun oren i.p.v. met hun ogen, dan hadden ze gehoord dat het hier niet om zomaar een violist ging...daar in dat metrostation. Wellicht hadden ze dan even stilgestaan om te luisteren en te genieten van het moment..

Carpe Diem.. Pluk de Dag!

woensdag 24 september 2014

Counselor, Psycholoog, Psychiater, wanneer ga je naar wie?

Mijn eerste zelfgemaakte infographic. Ik kreeg een tip van een collega die infographics maakte. Het kan online en het is gratis. Dat leek me wel wat en als autodidact ga ik dan gelijk enthousiast aan de slag. Even experimenteren.. hoe werkt dit? Na een uurtje digitaal fröbelen had ik mijn eigen, eerste, echte infographic af.

Aangezien psychosociale counseling in Nederland nog relatief onbekend is, leek het me handig om eens duidelijk te maken waar de counselor staat ten opzichte van de psycholoog of psychiater. Vaak is het mensen totaal niet duidelijk wanneer je bij wie terecht kan en eerlijk gezegd wist ik dat zelf voordat ik mijn opleiding tot counselor deed, ook nog niet zo goed.

Deze infographic laat het duidelijk zien. Als je een psychisch probleem hebt en het is van tijdelijke aard (en dat zijn 80% van de psychische problemen) dan kan je naar de psychosociaal counselor toe. Die is opgeleid om psychische problemen van tijdelijke aard te behandelen. Het gaat dan om problemen als stress, burn-out, overspannenheid, gebrek aan zelfvertrouwen, angstgevoelens, boosheid, frustratie, gevoelens van afwijzing, onrust, niet goed genoeg voelen, communicatieproblemen, relatieproblemen, somberheid, hevige rouw en verdriet. Alles wat tijdelijk een psychische belemmering vormt of een probleem is.

Heb je echter een stoornis zoals borderline, chronische depressie (dysthymie), adhd, ptss, dwangstoornis, autisme en add of heb je een narcistische, anti sociale, ontwijkende, afhankelijke, paranoïde, schizoïde, schizotypische of theatrale persoonlijkheidsstoornis dan is de psycholoog of de psychiater de aangewezen persoon. De psychiater is de enige arts in dit rijtje en daarom mag deze medicatie voorschrijven. Stoornissen zijn psychische aandoeningen waar je niet van kan genezen. Die leer je hanteren, er beter mee om gaan. Alhoewel Borderline tegenwoordig de persoonlijkheidsstoornis is, die wel steeds beter te genezen is middels schematherapie en dialectische gedrag therapie

De GGZ in Nederland zou nog beter geregeld kunnen worden als er meer gewerkt en doorverwezen zou worden naar goedopgeleide psychosociale counselors. Dan hadden we geen wachtlijsten meer. Helaas is dat (nog?) niet zo. Counseling is een nog zo jonge tak aan de boom van psychische behandeling methodieken dat moet kennelijk nog groeien. Het is nog weinig bekend en erkend, het is tijd dat dit eens gaat veranderen. Vandaar mijn blogje! Verwijs eens wat vaker naar de psychosociaal counselor zodat mensen de hulp krijgen die ze nodig hebben en niet onnodig lang hoeven wachten op de juiste hulpverlening. Neem counselors in dienst en laat hen de eenvoudigere psychische problematieken behandelen. Ontlast psychologen en psychiaters, laat hen de 2e lijnszorg bieden en schakel goed geschoolde HBO beroepskrachten in voor het lichtere werk in de basiszorg.

Heb je een tijdelijk probleem maar heb je ook medicatie nodig dan kan deze medicatie ook via de huisarts verkregen worden en gecombineerd worden met counseling. Voor meer informatie neem vrijblijvend contact op via minervacounseling@gmail.com


dinsdag 23 september 2014

Hoe geef je goed feedback?

Feedback geven.. wellicht wel een van de moeilijkste dingen om te doen.

Kritiek leveren is makkelijk maar het met een goede feedback geven is de kunst van het communiceren.. Je wilt toch immers dat je boodschap overkomt en een positief verschil gaat maken? Of ben je enkel uit op de confrontatie?

De kunst van feedback geven beheerst lang niet iedereen. Onder het mom van: "ik mag toch gewoon mijn mening geven" heeft dit vaak tot gevolg dat we verzanden in ruzies, kritiek en relaties die kapot gaan. Niet zelden doen we daarbij onszelf ook pijn op de lange termijn.

Feedback geven kan een cadeautje zijn wat je elkaar geeft. Je geeft de ander een kans op verbetering. Soms is die ander het zich nauwelijks bewust wat zijn of haar gedrag doet bij jou. Als jijzelf feedback krijgt schiet dan niet in de verdediging. Luister aandachtig en kijk wat de ander probeert te zeggen of graag anders wilt.

Als je feedback geeft zijn er een aantal gouden regels om te voorkomen dat je de relatie op het spel zet bij het uiten van wat je dwars zit:

1. Speel op de bal.. niet op de persoon. Oftewel als je ergens last van hebt, of iets niet fijn vindt, praat dan over het gedrag wat je niet fijn vindt en kraak niet de persoon als mens af.

2. Hou het bij jezelf. Begin je zinnen met "ik". Vertel wat je vervelend vindt vanuit de ik-vorm, vertel wat je er bij denkt of voelt.

3. Vertel vanuit de ik-vorm ook wat je WEL graag wilt zodat de persoon beter begrijpt wat er bedoeld wordt en wat hij/zij er aan kan doen om zichzelf evt. te verbeteren.

4. Vermijd "jij" zinnen. Ze komen aanvallend en verwijtend over. Het zet de verhoudingen op scherp, de hakken in het zand en het wordt touwtrekken i.p.v. een goed gesprek voeren waarin dingen aangenamer worden.

5. Beschrijf duidelijk waar het over gaat. Maak het concreet, zodat er helderheid is waar het nu precies over gaat.

6. Vermijd termen als "altijd" of "nooit" of "niemand" etc. Deze extremiteiten zijn niet waar. Er zijn overal wel uitzonderingen voor.

7. Haal geen oude koeien uit de sloot. Wat geweest is, is verleden tijd. Hou het bij het heden of datgene wat je bespreekbaar wilt maken.

8. Veroordeel niet. Negatieve etiketjes op iemand plakken is enkel olie op het vuur gooien en kwetsend.

9. Sluit je feedback af met een open vraag aan de ontvanger zodat er een gesprek ontstaat over de inhoud. Geef de ontvanger de ruimte om te reageren.

10. Benadruk na het feedback gesprek niet alleen de verschillen. Kijk ook naar overeenkomsten, naar wat wel goed gaat. Bedank de ontvanger dat hij of zij naar je wilde luisteren.


Een voorbeeld hoe het niet moet:
Jij bent zo'n negatief persoon. Je loopt altijd te zeuren en te klagen. Iedereen heeft last van jou. Wat een naar mens ben je. Door jou schiet het voor geen meter op en het is dadelijk jouw schuld dat we niet op tijd klaar zijn. Dat was vorige jaar ook al toen je zo pietluttig zat te doen. Je bent gewoon een zeur.


Een voorbeeld wat wel werkt:
Ik vind het vervelend als je je negatief uitlaat over hetgeen we bespreken in dit project tijdens de vergaderingen. Ik heb dan het gevoel dat ik het project telkens moet verdedigen. Ik vind dat het niet opschiet en niet helpend is op deze manier. Ik zou graag willen dat je mee kijkt naar wat er wel kan i.p.v. bezwaren in te brengen waarom het niet zou gaan. Hoe zie jij dat?

Er is een verschil tussen kritiek hebben en feedback geven. Eveneens is er een verschil tussen ongezouten je mening geven en tactvol optreden. Aan jou de keus.. hoe belangrijk vind je de relatie?


maandag 22 september 2014

Het onveranderbare "ik"


Na een overdenking over jezelf zijn kom ik verder op het "onveranderbare ik". Dankzij mijn boek over een nieuwe psychologische methodiek (Time to ACT) krijg ik weer aanvullend materiaal over het "werkelijke zelf" wat er in ons zit. Het zelf wat onveranderbaar is gebleken. Wat we in het diepst van binnen zijn. ACT (Acceptance and Commitment Therapy) zit op het kruisvlak van psychologie en spiritualiteit. Het is een psychologische stroming die Oosterse elementen in zich heeft opgenomen.

Het onveranderbare "ik" is mooi uit te leggen met een metafoor. Een mooie metafoor is die van de hemel. De hemel is onveranderbaar blauw met de zon die er schijnt. De hemel met de zon is onaantastbaar, wat er ook gebeurt. De hemel en de zon zijn ons onveranderbare "ik". Toch wordt dat "ik" regelmatig onzichtbaar door allerlei emoties en gevoelens, door gedachten en gedrag, door interpretaties. Dat zijn de wolken, de regenbuien, bliksem en donder, de wind, de hagel en sneeuwbuien. Hoe slecht het weer op aarde ook wordt, hoeveel stormen er ook woeden en hoeveel wolken er voorbij drijven.. het tast de hemel en de zon nooit aan. Het heeft geen invloed op hen. Het kan ze niet deren. Dat weet je als je wel eens in een vliegtuig boven de wolken hebt gevlogen.

Zo is het ook met het "ik". Of zoals ze het zo mooi in het Engels zeggen "I".. wat in de psychologie ook wel vertaald wordt met "Eye", het oog want het ik ziet alles. Vanuit het onveranderbare ik, kan je kijken naar je leven vanuit een helikopterview. Dan kijk je vanuit een afstandje, beschouwend naar jezelf en dat wat er om je heen gebeurt.

Als je een levenslijn maakt dat zal je zien dat je allerlei dingen meegemaakt hebt. Je hebt angsten gekend, je hebt dromen gehad, sommige zijn uitgekomen, sommige kwamen niet uit. Mensen kwamen en gingen in de diverse perioden van je leven. Dan weer was het contact intens dan was het weer los en nam je afscheid. Misschien had je verdriet of was je juist blij of opgelucht. Het kan ook nog allemaal tegelijk.

Je hebt verschillende rollen (gehad). Je hebt verschillend gedrag vertoont. Je leven veranderde in de loop van de tijd en je heb miljarden gedachten gedacht en gevoelens gevoeld. Toch is dat allemaal niet het onveranderbare "ik". Je bent immers niet je gedachten of je gevoelens, anders was je er nu niet meer. Je bent ook niet je gedrag.. wat je wel bent is degene die observeert, die bewust is..

Je Bent.


Bron: Time to ACT

zondag 21 september 2014

Boosheid en woede, wat zit er onder?


Boosheid of woede is een verschijningsvorm, een uitdrukking van vaak een heleboel andere gevoelens en emoties die we niet zien van elkaar. Dingen die we liever verbergen omdat we ons zo kwetsbaar voelen als we dat allemaal zouden uitspreken of laten zien.

Deze ijsberg laat in een plaatje zien hoe boosheid en woede enkel zichtbaar zijn aan het wateroppervlak als je er met een bootje om heen zou varen. Het is het spreekwoordelijke topje van de ijsberg. Daaronder soms zelfs in het onbewuste liggen de andere gevoelens zoals angst, je ongewenst of afgewezen voelen, wanhopig of gefrustreerd voelen, angst ervaren voor gezichtsverlies of verlies van geliefden.  Boosheid of woede zijn enkel de buitenkant en wil je er achter komen wat er werkelijk speelt dan zal je daar het gesprek over aan dienen te gaan.

Welke onvervulde behoeften, wensen en verlangens liggen er achter, welke angsten? Wat denkt men met deze boosheid te bereiken?

Als je vaak last van boosheid en woede hebt is het goed om daar counseling voor te vragen of mediation als het om een relatie gaat die op scherp staat. Wil je erger voorkomen dan is tijdige hulpverlening een belangrijke stap op weg naar een betere en fijnere toekomst. Maak vrijblijvend een eerste afspraak bij Minerva Counseling. Dit kan ook via Skype.


zaterdag 20 september 2014

Boek: Reflecteren, de basis van Mirjam Groen

In dit boek wordt uitgelegd wat reflecteren is en hoe je dit kan toepassen.  Het reflecteren wordt toegepast door na te denken over jezelf en vanuit het “ik” gericht jezelf vragen stellen vanuit een open houding. Je onderzoekt je eigen gedrag met als doel om er iets van te leren voor de toekomst.  Je wordt je op deze manier bewust van je (on)bekwaamheden en neemt hiervoor verantwoordelijkheid i.p.v. datgene wat nog niet zo goed ging, buiten jezelf te leggen.

Reflecteren doe je in zogenoemde betekenisvolle situaties. Dat zijn situaties waarin je ergens tegen aan bent gelopen wat niet zo goed ging of waar je je niet prettig bij voelt. Dat is dan een mooie gelegenheid om op je eigen gedrag te reflecteren en je af te vragen waardoor het komt dat het niet goed ging of waardoor het komt dat het niet goed voelde.

Reflecteren doe je door hier apart tijd en rust voor te nemen. Het is een denkproces. Je gaat via je abstractievermogen boven je eigen handelen staan (dissociatief kijken naar jezelf en de situatie) en vanuit de beschouwende blik (helikopterview) kijk je naar wat er gebeurde.

Je analyseert de situatie,  je geeft aan uit welke onderdelen een situatie bestond en wat het eigen aandeel in de situatie was.  Je trekt conclusies over je eigen handelen. Het vergt moed en durf om kritisch naar jezelf te kijken en het als een lerend proces te zien waarin je “fouten” mag maken en hoe je het anders zou kunnen doen. Het kan soms confronterend zijn als je moet onderkennen dat bepaald gedrag inadequaat blijkt te zijn.

Verder vraagt reflecteren wilskracht en nieuwsgierigheid.  Je moet wel willen kijken naar je eigen tekortkomingen en willen onderzoeken wat er nou precies gebeurde. Om voldoende diepgang te krijgen blijf je jezelf vragen stellen over het eigen denken en gedrag. Daarna concretiseer je dit door dingen te benoemen en duidelijk uit te spreken zodat er uiteindelijk niets meer te raden overblijft en het helder is wat je hebt bedoeld (expliciteren).

Een vorm van reflecteren is door een sterkte/zwakte analyse te maken in een bepaalde situatie. Wat ging er goed en wat ging niet goed. Dit doe je dan zonder de "schuld" bij anderen te leggen en telkens te blijven kijken wat je zelf hebt gedaan en wat je anders had kunnen doen of waar je van geleerd hebt en wat je er van geleerd hebt en hoe je dat volgend keer anders gaat doen.

vrijdag 19 september 2014

Kippenvel met Som Sabadell



Hier krijg ik nou kippenvel van.. van top tot teen...

In het kader van verras een ander en doe jezelf daarmee een plezier plaats ik daarom ook dit bericht. Zo'n flashmob is een geweldig instrument om iemands dag een prachtig kleurtje te geven en anderen te verrassen met wat je zelf te bieden hebt zonder er iets voor terug te vragen. Gewoon "just for the fun of it".. om jezelf het plezier te doen om een ander een plezier te doen. Geven is ontvangen en gedeelde vreugde, vermenigvuldigt zich.. (ik zeg expres geen verdubbelen want het is meer dan dat..)

Ik vind het bovenstaand filmpje bijzonder mooi omdat men op zo'n ingetogen manier het publiek verrast. Een klassiek concert bijwonen is vaak een beetje teveel van het goede voor veel mensen en al helemaal voor kinderen. Toch is het leuk om kinderen te laten kennismaken met klassieke instrumenten en muziek. Dat je dan op een speelse en lichte manier kan brengen is een uitkomst. Een flashmob leert hen dat klassieke muziek ontzettend mooi en leuk kan zijn. En zoals je ziet, genieten jong en oud geweldig van dit spontane optreden van deze professionals!

donderdag 18 september 2014

De zeemeeuwcultuur

Ken je dat? De zeemeeuwcultuur?

Je kent ze wel zeemeeuwen. Van die mooie grote witte vogels die urenlang in de lucht kunnen cirkelen, die achter boten aan jagen in de hoop er nog iets eetbaars van te krijgen of van die zeemeeuwen die op de stranden en in steden voorkomen en die over je heen vliegen.

Wat minder leuk is aan zeemeeuwen is als ze hun ontlasting laten vallen. Als kind speelde ik eens buiten toen een er eentje over kwam vliegen en opeens had ik zo'n vieze stinkende natte wit/bruine flats op mijn schouder zitten... brrrrr wat viessss..

Toen ik nog bij de politie werkte was er een leidinggevende van een andere afdeling die regelmatig onze afdeling op kwam lopen en dan een paar smeuiige, cynische opmerkingen maakte, waaruit bleek dat hij eigenlijk ons wilde vertellen dat hij het ergens niet mee eens was. In plaats van daar normaal over te praten en te zeggen wat hij graag verbeterd wilde zien, kwamen er een paar vervelende sneren onze kant op.. en dan na een korte monoloog (omdat wij er niet zo'n trek in hadden om er op in te gaan) verdween deze leidinggevende weer een paar dagen uit het zicht. Ons verbaasd en verontwaardigd achter latend.

In het begin irriteerde ik me er aan totdat een oudere wijzere politie collega mij schertsend zei: "ach.. laat het gaan Jolande.. dat is er eentje van de zeemeeuwcultuur". Enigszins verwonderd keek ik hem aan en vroeg wat hij daarmee bedoelde. Geduldig legde hij mij uit:

"Je hebt mensen die vinden het moeilijk om op een normale manier aan te geven waar ze mee zitten, wat ze nodig hebben en wat ze graag anders willen zien. Sommige leidinggevenden hebben daar op z'n tijd last van vooral als ze gestresst zijn en je ziet dit ook wel bij collega's die teleurgesteld zijn of boos zijn. In plaats daar over te praten, droppen ze een rotopmerking, cynische sneer of gooien ze het als ongezouten pap op tafel. Ze doen net als een zeemeeuw die overvliegt en zijn fledder laat vallen omdat hij er last van heeft en het kwijt moet. Daarna verdwijnen ze weer en laten anderen met de shit zitten...."

Ik schoot in de lach en vond het een prachtige metafoor voor je negativiteit ergens dumpen en dan maken dat je weg komt zonder verder het gesprek aan te gaan.. Zeemeeuwcultuur..

Ik zie het ook regelmatig in groepen op social media. Ik zag het vandaag op facebook weer gebeuren. Er zit dan iemand in zo'n groep.. die dropt een shitload aan negativiteit en is dan weer verdwenen terwijl men ondertussen er op reageert of die persoon er op aan spreekt. Het gedrag van de zeemeeuw op internet is een virtueel bommetje plaatsen en dan gaan kijken hoeveel opschudding (flaming) je kan veroorzaken. Even trollen en rellen. Ook op internet zitten behoorlijk wat zeemeeuwen...De kunst is om het je dag niet te laten vergallen en gewoon de shit van je schouder te halen en door te gaan met waar je mee bezig was.

Ik begrijp in een keer waar de opmerking: "je praat poep" vandaan komt..

woensdag 17 september 2014

Een vrouwenleven



Wat een mooi filmpje van een digitale schilder. Van baby tot meisje tot puber tot vrouw tot oudere dame.. tot baby.

Een vrouwenleven waarin er van alles is gebeurd waar we geen weet van hebben maar wat onherroepelijk sporen heeft nagelaten. In welke fase zit jij? Wat heeft het meisje in jou meegemaakt? Hoe ga je daar nu mee om?

dinsdag 16 september 2014

Jezelf zijn..


Ik zit er al een paar dagen op te broeden maar mijn ei wil er niet goed uit. "Jezelf zijn" .. een onderwerp wat ik al meerdere malen de revue heb laten passeren. Niets zo moeilijk als jezelf zijn want wie ben je dan? Hoe definieer je jezelf en op basis waarvan? We hadden het er over in de psychologie facebook groep. (Dank Marjolein voor je prachtige stuk!!).

Ben ik mezelf als ik doe wat ik leuk vind, waar ik zin in heb? Dat zegt iets over wat ik graag doe en wat ik op dat moment wil maar is dat mezelf? Als ik het leuk vind om vreemde steden te bezoeken kan ik mezelf dan identificeren met een avonturier? Of is daar mee voor nodig? Als ik graag thuis zit ben ik dan een huismus? Waar definieer ik mezelf mee? Hoe zie ik mezelf, welke waarde ken ik mezelf toe. Ben ik vriendelijk, aardig, hulpvaardig, loyaal of ben ik een harde tante die koppig kan doen, eigenwijs is en soms gestresst regeert?

Jezelf zijn is dat ook als je reageert vanuit je eigen pijn en triggers? Als ik een vervelende opmerking plaats tegen een ander omdat ik me irriteer aan iemand. Dan is het mijn irritatie. Die hoort bij mij. Het is iets wat uit mijzelf gekomen is. Het is mijn reactie. Die hoort bij mezelf. Ik kan dan onderzoeken wat het is wat me zo irriteert, waardoor het komt dat ik me zo irriteer, wat maakt dat ik vervolgens het kennelijk nodig acht om snibbig te reageren? Ben ik dan een snibbig mens? Is dat wat ik ben?

Jezelf zijn is dat ook als ik me gekwetst voel door anderen? Als ik me gekwetst voel door iets wat een ander zegt dan ben ik kennelijk geraakt. Eleonoor Roosevelt zei: ‘niemand kan je beledigen zonder jouw toestemming’. Als je het binnen laat komen en je maakt het je eigen, als het je toch al broze zelfbeeld aantast of vernietigt, voor je gevoel, dan zegt dat iets over jezelf. Dan had je kennelijk al zelf ook wel een probleem met jezelf in die richting anders zou het je niet zo raken? Als de buurvrouw mij een domme gans vindt, dan kan ik daar om lachen.. ik weet dat ik niet dom ben. Als ik me beledigd zou voelen dan raakt het me.. kennelijk vind ik mezelf dan ook al niet al te snugger?

Als je lelijk doet tegen een ander, een scherpe tong heb tegen een ander, vind je het kennelijk nodig om een ander te raken of op zijn of haar nummer te zetten. Moet iemand zijn frustraties kwijt over iets door verbaal terug te gaan slaan. Wat maakt dat men het zo nodig vind om een ander zo scherp te benaderen of te veroordelen? Wat maakt het gerechtvaardigd om het hart op de tong te hebben ongeacht of je er een ander pijn mee doe of niet. Ben je dan zo'n hard persoon? Ben je niet zo asociaal als je niet in staat bent om rekening te houden met andermans gevoelens en triggers? Of ben je alleen maar ongevoelig voor de emoties en gevoelens van anderen. Zit je dan nog te vol met pijn en onvermogen in jezelf, dat je het nodig vindt om zo van je af te bijten. Welke waarde reken ik een ander of mezelf toe?

Om jezelf te leren kennen vraagt het van je om jezelf eerlijk onder ogen te komen. Om te kijken naar je eigen denken, voelen en handelen. Daar kritische vragen over te stellen in jezelf en het kan helpend zijn om dit op papier te doen. Al schrijvende leer je veel over jezelf als je echt diep in jezelf durft te voelen, durft graven.. te ervaren wat er zit en wat het is wat je van je stuk brengt of welke motivatie, reden of pijn er zit die maakt dat je dingen doet die je misschien eigenlijk niet wilt doen.

Ik heb er een tijdje op zitten broeden, kijkende vanuit mezelf en kijkende vanuit anderen die ook een zelf hebben en wat ik dan zie. Ik weet wel.. we zijn allemaal diep van binnen hetzelfde.. willen we hetzelfde namelijk dat we ons zelf mogen en kunnen zijn. Dat we mogen zijn wie we zijn diep van binnen en dat er van ons gehouden wordt zoals we zijn. Dat geldt voor ons allemaal.. niemand uitgezonderd.

Waar het moeilijk wordt is als we dat zelf tot uitdrukking willen brengen in relatie tot die ander. Dan komen we van alles in onszelf tegen, dingen die we leuk vinden en dingen die we pijnlijk vinden, dingen die ons een goed gevoel geven en dingen die ons triggeren. We zien die dingen soms niet van onszelf maar zien het wel in de ander. We projecteren iets wat we liever niet onder ogen zien in onszelf, heel gemakkelijk op een ander. We vinden het moeilijk om daar in te veranderen maar eigenlijk willen we graag dat we mogen zijn wie we zijn en dat we daarin vreugde ervaren in onszelf en met anderen. Ook daarin verschillen we niet zoveel van elkaar...

Ken uzelve en je kent de ander...de wereld..

Namasté


Ik eer de plek in jou waar het hele universum samenkomt.
Ik eer de plek in jou waar liefde, waarheid, licht en vrede heerst.

Wanneer jij in die plek bent in jou en ik in die plek in mij, dan zijn we één.


maandag 15 september 2014

Een hart onder de riem



Niemand heeft gezegd dat het makkelijk zou zijn.. Leven is soms buitengewoon moeilijk en dan weet je even niet meer hoe je verder moet. Dat is niet erg.. je hoeft het niet alleen te doen. Er zijn heel veel mensen die leven moeilijk vinden met zijn ups and downs.

Dan gaat het weer even goed en dan gebeurt er weer iets en ben je even uit het veld geslagen. Weet je het gewoon niet meer of voel je je rot en verdrietig. Toch is er altijd een weg, een manier om er uit te komen. Vraag hulp als je het niet meer weet.. bezoek een gratis chatbox waar je anoniem je verhaal kwijt kan als het je teveel wordt zoals deze..

Wees moedig en praat er over met anderen. Delen van je zorgen en je angsten helpt je om je angst te verminderen. Niet voor niets heet het: "gedeelde smart is halve smart". Het verlicht zorgen als je iemand hebt die je vertrouwd en die er voor jou is als het moeilijk gaat. Zoek iemand in je omgeving die dat vertrouwen waard is: een goede vriendin, een leraar of lerares, je moeder of misschien wel een tante of oom of buren. Blijf er niet mee in je eentje lopen want dat maakt dat je gaat piekeren en tobben.

Zoek tijdig hulp of begeleiding en zorg dat je niet onnodig lang blijft doorlopen met je klachten, angsten, verdriet of wanhoop. Het is niet nodig..






zondag 14 september 2014

Boosheid, woede? Je hebt een keuze moment



Voorheen kon ik heel snel boos worden. Dan werd ik ook echt heel boos. Ik had dan de neiging om alles om me heen het liefst kapot te maken. Of dat nou iets van een voorwerp was of een mens dat maakte mij dan op dat moment eigenlijk niet zoveel uit want ik was boos!!!

Die boosheid zat er al vroeg in. Als temperamentvol kind, was ik makkelijk boos te maken. Ergens mijn zin niet in krijgen of liep iets niet zoals ik wou? Dan was ik boos. Ik reageerde verongelijkt, kon dan gaan zitten mokken of exploderen waarbij ik verbaal geweld geen probleem vond. Ik voelde me ook vaak onbegrepen. Er werd niet naar mij geluisterd maar ik had ook niet zo goed geleerd hoe ik mij kon uiten door woorden te geven aan mijn gevoelens van boosheid. Te vertellen waarom ik zo boos was. Boosheid is een emotie, daaronder liggen gevoelens. Gevoelens die niet geuit zijn.

Het je niet begrepen voelen hangt vaak samen met het niet goed kunnen uiten van boosheid. Het één houdt het ander in stand. Dan kan je daar, net als ik deed, de ander de schuld van geven en leg je het probleem telkens buiten jezelf. Als je het probleem buiten jezelf legt, dan los je niets op en blijf je continu tegen mensen op botsen in je leven, die niet naar je luisteren, die geen begrip voor je hebben, die je boos maken.  En vervolgens heeeeeel boos zijn op de hele wereld die zo gemeen tegen je doet.

Verandering begint bij echter bij jezelf. Waardoor komt 't dat je telkens niet gehoord en begrepen wordt?  Met deze vraag start een stukje zelfonderzoek. Een stukje onderzoek in jezelf en vanuit jezelf in relatie tot je omgeving. Eerlijk durven kijken naar jezelf, naar je drijfveren en wat het is dat je telkens weer in zo'n boosheid terecht komt waardoor je je genoodzaakt voelt om met een scherpe tong een tegenstander te bestrijden. Wat maakt dat je tegenstanders zoekt, de strijdbijl telkens weer op pakt?

Boosheid straft zichzelf met pijn en spijt. Boze mensen worden gemeden op den duur. Anderen willen niet telkens het conflict met hen aan moeten gaan. Telkens weer de strijd moeten voeren, de discussie, de vervelende opmerkingen en de onrust die dit met zich mee brengt. En zo keert boosheid zich tegen zichzelf. Het komt als een boomerang bij je terug en dat is niet prettig leven.

Om te leren omgaan met boosheid vergt onderzoek waarom iemand zo snel boos wordt. Wat is er gebeurd en hoe was de reactie. Wat is er ooit gebeurd waar het op terug pakt. Wat is er onverwerkt blijven liggen waardoor het leven een strijd is geworden i.p.v. een fijne tijd? Heb je issues met boosheid dan is counseling echt helpend om hiervan af te komen. Probeer eens een gratis kennismakingsgesprek om te kijken of het wat voor je is en ervaar voor jezelf wat het met je doet.

Boosheid is een middel om je grenzen aan te geven. Het kan helpend zijn om te zorgen dat anderen niet over je heen lopen, het kan ook een valkuil zijn waarmee je voortdurend jezelf in de weg zit en relaties kapot maakt. Je hebt echter altijd een keuze moment.. het is aan jou om er wat mee te doen.. of niet..

zaterdag 13 september 2014

Pesten of Mobbing



Pesten  of “Mobbing” komt veel voor. Niet alleen bij scholen maar ook bij bedrijven, op de werkvloer. Het systematisch uitoefenen van lichamelijk, geestelijk of seksueel geweld door een of meer personeelsleden t.o.v. meestal een collega die niet (meer) in staat is zichzelf te verdedigen.

Een op vier medewerkers lopen de kans om een pestslachtoffer te worden bij een loopbaan van 30 jaar. Als men langer dan zes maanden wordt gepest loopt men kans op PTSS, dit is de post traumatische stress stoornis. Je wordt dan geplaagd door nachtmerries, angsten en herbelevingen van hetgeen je gebeurd is. Gepeste mensen lopen vaak met wrok en wraakgevoelens.

Andere gevolgen van pesten op de werkvloer die voorkomen zijn:
Ontslag, ontslagname of intern ontslag,  in een verdedigende positie terechtkomen, geheel of gedeeltelijke uit beroep door ziekte, zicht op sociale zekerheid verloren,  door stigmatisering een slechte naam gekregen,  passief of provocerend gedrag, bijzonder angstig, wantrouwend, obsessief of depressief, maagklachten, darmproblemen, laag zelfbeeld en laag zelfvertrouwen, psychosociale problemen of psychiatrische problemen, verslavingen, eetstoornissen, drank, drugs of medicatie, poging of overweging van zelfdoding

Wat helpt het pestslachtoffer om zich staande te houden of beter te voelen:
Goede fysieke en psychische gezondheid, zelfvertrouwen, aanzien en sociale support
Economische onafhankelijkheid, probleemoplossend vermogen
Oriëntatie op de maatschappij.

Welke mensen lopen het risico om gepest te worden ?
Mensen die anders zijn dan de norm, mensen die gevoeliger zijn en mensen die in andere situaties al eens een zondebok geweest zijn.

Kenmerken van pesters :
Weinig empathisch vermogen, neigen ertoe anderen te overheersen, vier keer zo grote kans op crimineel gedrag.

Pesten is slecht voor een bedrijf of organisatie. Van belang is dat er snel en doeltreffend wordt ingegrepen om pesters en gepeste(n) te stoppen. Counseling en Mediation zijn hiervoor aangewezen methodieken om er op een goede manier een eind aan te maken. Je kan voor beiden bij Minerva Counseling terecht. Ik ben opgeleid als psychosociaal counselor (HBO) en mediator (MfN)

Bron: lezing Bob van Meer


vrijdag 12 september 2014

Boek: Een tijd voor Empathie

Dit boek gaat over het onderzoek dat Frans de Waal gedaan heeft als evolutionair bioloog onderzoeker naar empathie, rechtsvaardigheidsgevoelens, samenwerken en zelfbesef, bij dieren. Hij benoemt de verschillen en resultaten uit zijn wetenschappelijk onderzoek over samenwerken en empathie bij dieren zoals dolfijnen, apen, olifanten en walvisachtigen.  Het blijkt dat de dieren met een groter hersenvolume bepaalde VEN cellen hebben die wij mensen ook hebben en dat met name die cellen verantwoordelijk lijken te zijn voor onze gevoelens voor empathie en rechtvaardigheid. Hoe groter het volume aan VEN cellen, hoe beter de hogere cognitieve vermogens m.b.t. empathie en samenwerking zijn ontwikkeld.

Frans vertelt over de diverse gedragsonderzoeken en experimenten die hij heeft gedaan en wat daar proefondervindelijk is uitgekomen. Tevens toont hij aan dat de hoger ontwikkelde diersoorten (zoals voornoemd) beschikken over veel meer cognitieve vaardigheden en gevoelens van empathie zoals wij dat mensen ook kennen maar waarvan we dachten dat we de enige soort waren die dit hadden.

Zo zijn aapsoorten als de chimpansee en orang oetang in staat tot altruïstische daden en verkiezen ze prosociaal gedrag boven zelfzuchtig gedrag als ze andere apen zien en hen willen helpen of met hen willen delen. Hieruit blijkt een sociale intelligentie die bij deze dieren ontwikkeld is zoals we die bij mensen ook kennen.  Frans geeft aan dat empathie alleen ervaren kan worden bij een zelfbesef (het beseffen dat je een “zelf” hebt) om daarna je te kunnen invoelen in wat een ander voelt. Dit omdat je dan je “zelf” moet kunnen onderscheiden van de “ander”.

Het kunnen invoelen van leed, pijn, verdriet, honger of vreugde, opwinding of blijdschap bij een ander komt rechtstreeks uit dit vermogen tot zelfbesef voort. Pas dan kan je je ook met een ander identificeren en aanvoelen wat die voelt, nodig heeft of ervaart.

Het boek is leerzaam en leuk om te lezen met name voor diegenen die geïnteresseerd zijn in de psychologie van de hersenen en sociaal psychologisch gedragsonderzoek. Het geeft nieuwe inzichten en antwoorden op bepaalde (menselijke) gedragingen en geeft een inkijkje in de psyche van mens en dier.

woensdag 10 september 2014

Zelfmoord preventie dag

Als mensen aangeven dat ze zelfmoord willen plegen dan is dat een uiting van wanhoop. Een uiting van geen moed meer hebben om door te gaan. Het als een niet aflatende strijd voelen tegen somberheid, verdriet of angst voor de toekomst. Niet meer weten hoe het verder moet, geen hoop meer hebben, geen licht meer zien in de toekomst.

Elk jaar plegen in Nederland zo'n ruime 1500 mensen zelfmoord. Het klinkt wat beter om te praten over zelfdoding want zelfmoord klinkt alsof er iets strafbaars is gebeurd en zelfdoding is meer van toepassing dan een strafbaar feit plegen.

Het niet meer zien zitten is geen signaal dat men niet meer verder wilt leven maar het is een signaal dat men niet meer weet hoe het verder moet, hoe het beter kan worden. Men wilt vaak niet echt dood om het dood zijn maar dood om van de problemen verlost te worden, nare gevoelens niet meer te hoeven ervaren. De dood als het ultieme ontsnappingsmechanisme van dat wat ondraaglijk leven genoemd wordt. Het leven zelf is zo moeilijk of pijnlijk geworden dan men geen uitweg meer ziet. Men weet niet meer wat te doen om er aan te ontkomen of het te verbeteren dan door een zelfgekozen dood.

Praat met mensen die het zo moeilijk hebben. Vraag hen naar wat ze zo moeilijk vinden, wat hen zo'n pijn doet. Luister naar hen.. zonder te oordelen, zonder te adviseren of te zeggen wat ze moeten voelen, denken of doen. Hou je eigen mening of idee er buiten en geef ze de ruimte om hun wanhoop bespreekbaar te maken.. Bied een luisterend oor, je aandacht en tijd en een schouder om op uit te huilen. Een contact van mens tot mens.. gewoon er zijn voor iemand die het zo moeilijk heeft dat er geen andere uitweg meer lijkt te zijn. Het verhaal er over doen is vaak al helpend en verlichtend. Het kunnen delen van deze beladen gevoelens, maakt ze minder zwaar. Het is helpend als je er mag zijn zoals je bent.. vooral als je ook zulke moeilijke gevoelens en gedachten kan delen met iemand waar je je veilig en vertrouwd voelt.

Biedt eventueel je hulp aan om problemen aan te pakken of verwijs door naar mensen die iets voor deze persoon kunnen betekenen. Te denken valt hierbij aan huisarts, psychologische hulpverlening of behandelaar of naar de website van 113 voor gratis chatcontact.


Gratis theater in de opvoedweek

Ik werk mee aan de opvoedweek via het Centrum Jeugd en Gezin in Breda. Dit doe ik omdat ik daar vrijwilliger ben en mee werk aan activiteiten, trainingen en gezinscoaching. Binnenkort komt de opvoedweek er aan en ik ben druk bezig om hiervoor voorbereidingen te treffen voor een leuke wijkactiviteit hier in Breda. Daarover komt later mee.. maar nu eerst deze. Je kan nu nog kaartjes reserveren.

Als ouder heb je bij de dagelijkse opvoeding op verschillende manieren met (af)tellen te maken. Zo zijn er opvoedsituaties waarbij je tot tien moet tellen om je geduld te bewaren, of speelmomenten: ‘…wie niet weg is, is gezien!’ Of momenten waarop je als ouder het gevoel hebt soms tien dingen tegelijk te doen.


Al deze aspecten komen aan bod tijdens de Week van de Opvoeding 2014, die wordt gehouden van maandag 6 tot en met zondag 12 oktober.

Een van de activiteiten is de Theatershow: ‘Opvoeden, wie is er niet gek van geworden’, op woensdag 8 oktober van 20:00 tot 21:30 uur bij Podium Bloos in Breda. Een interactieve show vol humor en herkenbaarheid over de zin en onzin van opvoeden. Gratis kaarten zijn te bestellen via deze link: CJG Breda Evenbrite maar let op OP = OP.

Ook in jouw wijk wordt er van alles georganiseerd. Kijk voor het volledige programma op CJG Opvoedweek 2014

dinsdag 9 september 2014

De overgang

Zo'n half jaar geleden richtte ik op Facebook een overgangsgroep op. Een groep alleen voor dames en dan met name die dames die in de overgang zijn of al in de menopauze zitten want er is zo weinig waar er eens openlijk en onbevooroordeeld gesproken kan worden over wat het betekent om in de overgang te zijn. Er is daarom ook nog veel onbekend bij vrouwen maar ook bij mannen en bij eigenlijk de hele maatschappij.

Je krijgt geen les of cursussen voor de overgang al zou ik er graag eens wat in willen doen. Inmiddels heb ik al aardig wat ervaring en inzicht gekregen in de overgang en wat dat met je doet als vrouw. Door de Facebook groep heb ik al veel vrouwen gesproken en van hen (en mezelf) geleerd.

Het is soms als een tweede puberteit. Een overgang net als na de puberteit waarin je voor het eerst ongesteld wordt en geconfronteerd wordt met maandelijkse ongemakken en misschien zelfs wel PMS (pre menstrueel syndroom). Je bent nu overgegaan van meisje naar vrouw en je kan zwanger worden, je moet elke maand je spulletjes bij je hebben en je voelt je soms best kwetsbaar als je weer eens buikpijn hebt of je rot voelt omdat het "one of those days" is.

Daarna krijg je de volgende overgang. Die van vrouw naar moeder. Veel vrouwen maken dit mee. Je krijgt kinderen of je verzorgt misschien wel kinderen. Als je zelf een zwangerschap mee maakt weet je dat dit enorm ingrijpend is. De hormoonhuishouding vliegt weer alle kanten op en je voelt je soms happy en blij, dan weer doodmoe of je krijgt nestdrang en alles moet het liefst nog vandaag klaar, schoon en ingericht zijn. De bevalling is een behoorlijke opgave en ingrijpende ervaring en je eerste kindje maakt je plotseling heel verantwoordelijk voor zijn of haar welzijn als moeder. Je bent vaak de eerste verzorger met borstvoeding.

En dan.. komt de overgang naar de menopauze. Pauze is wat misleidend want het is niet iets tijdelijks. Het is definitief onomkeerbaar niet meer vruchtbaar. Die hele maandelijkse cyclus komt stil te liggen. De eierdoos is leeg.. zeg maar. De hormoonspiegel van oestrogenen en progesteron dalen en testosteron komt wat sterker naar voren met allerlei nieuwe ongemakken: opvliegers, stemmingswisselingen, boosheid, angsten, stress en prikkelbaarheid. Je kan het nu even allemaal niet meer zo goed hebben. Het leven valt je zwaarder dan normaal en meerdere vrouwen merken dat ze in deze periode keihard tegen hun grenzen aan lopen... ze worden geconfronteerd met een lijf wat niet meer zo mee wilt en gevoelens van verdriet, angst, verlies of spanningen lopen enorm op.

De overgang vraagt van je om stil te staan bij deze fase. Een halte te nemen. Terug te kijken op je leven en dat wat je hebt meegemaakt. Onverwerkte zaken kunnen in deze fase snoeihard naar boven komen, een verlies van een dierbare (vaak de eigen moeder) of het verlies van een kindje of het ouderschap wat nooit is gekomen. Nare ervaringen in eerdere of de huidige relatie kunnen enorm opspelen en niet zelden leidt dit in de overgang tot scheiding omdat men zo verandert.

De energie is soms een stuk lager waardoor vermoeidheid en concentratie problemen kunnen ontstaan. Er dient een  nieuwe balans te worden gevonden en oude zaken vragen om verwerking en een plekje in deze nieuwe fase. De overgang is een voorbereiding op de menopauze, op een nieuwe rol, een nieuw hoofdstuk in je leven.

Een hoofdsuk van wijsheid krijgen, milder worden, van begrip in en voor jezelf krijgen maar ook naar anderen toe. Een nieuw eikpunt van wat wel en niet kan en hoe het is om kwetsbaar te zijn en niet meer zo sterk als vroeger. Een fase van een nieuwe rol krijgen als niet-vruchtbare vrouw, misschien wel als oma of raadgever in je omgeving terwijl je het misschien zelf ook allemaal niet meer weet op zijn tijd. Laat de overgang zijn.. wat het is. Het hoort erbij en het kan je heel veel brengen en leren over jezelf.

Je hoeft het niet alleen te doen in deze fase. Sluit je aan bij de facebookgroep Overgang/Menopauze en spreek met lotgenoten, voel de herkenning en erkenning, de steun van een groep. En mocht je hierin graag persoonlijke begeleiding hebben dan kan je daarin begeleiding vragen bij een psychosociaal counselor of coach. Neem gerust contact met mij op. Je zult merken dat je hier niet alleen door hoeft en dat het je ook veel te bieden heeft.. deze overgang. Dat ook jij hier goed doorheen kan komen..

maandag 8 september 2014

Geven, ontvangen.. delen



Wat een mooi sociaal psychologisch experiment. We delen vaak veel meer dan we denken. We hebben verschillen maar ook veel overeenkomsten. Een spontaan gesprek van twee vreemden leidt tot mooie interactie van mensen die elkaar voorheen nog niet kenden. Kijk en geniet mee van de gesprekken die ontstaan.. 

donderdag 4 september 2014

Semco Stijl


Hij wordt gezien als een zeer inspiratief man Ricardo Semler. Hij nam een verlieslijdend bedrijf van zijn vader over, ontsloeg tweederde van het management en wijzigde de bedrijfsfilosofie radicaal van een bedrijf dat van bovenaf alles oplegde aan zijn werknemers naar een democratisch geleid bedrijf. Een bedrijf wat als filosofie heeft dat je er graag werkt, dat je je verantwoordelijkheid als vanzelfsprekend neemt en dat je zelf je eigenaar voelt van dat bedrijf. Dat je het besef hebt dat jouw functioneren mede het succes bepaalt, de winst bepaalt en dientengevolge ook jouw salaris en winstdeling bepaalt.

Liefde voelen voor je werk. loyaliteit voelen aan je organisatie of het bedrijf. Dit zijn waarden die elke werkgever graag terug zou willen zien bij hun werknemers. Wat echter vaak vergeten wordt is dat die kwaliteiten die werkgevers graag terug willen zien in werknemers, een wederkerigheid vragen van henzelf. Als je loyaliteit vraagt zal je ook zelf loyaal dienen te zijn aan de ander. Als je wilt dat mensen graag voor je komen werken, hart voor hun werk hebben, dan zal je je ook graag voor hen willen inzetten en hen met een hart benaderen en behandelen.

Ricardo Semler begreep dit concept van wederkerigheid als geen ander en introduceerde als eigenaar en directeur zijn nieuwe bedrijfsfilosofie van vertrouwen, openheid en liefde. Waarbij hij zelf de eerste stap maakte.. immers.. als je iets wilt van een ander, begin dan met het te geven...

Zie hier de uitzending van de VPRO Kapitaal Geluk

woensdag 3 september 2014

Complimentjes


Hoe ga jij om met complimentjes?
Veel mensen vinden het best wel moeilijk om een complimentje te ontvangen. Niet zelden kijken ze weg of naar beneden en stamelen vervolgens iets in de trant van: "nou dat valt wel mee hoor" of "het stelt niet zoveel voor" of als je iets zegt over een leuk kledingstuk: "ach het was een koopje". Alsof het compliment onmiddellijk afgewaardeerd moet worden onder een vorm van (valse?) bescheidenheid. Is dat door de Nederlandse cultuur dat we niet trots durven of kunnen zijn op wat we bereikt hebben? Dat we niet echt uitbundig blij durven te zijn met iets wat we leuk gedaan hebben?

In andere culturen vinden ze ons als Nederlanders vaak maar kil en afstandelijk. We tonen onze emoties slechts zeer spaarzaam op begrafenissen, snotteren wat zachtjes achter een zakdoek en vegen snel enigszins beschaamd onze tranen weg als we het ergens moeilijk mee hebben wat ons hard raakt. Dat is elders in de wereld wel anders. Daar wordt luidkeels gerouwd en geweeklaagd met dagenlange rouwrituelen om het verdriet uiting te geven en toe te laten. Om medeleven en steun te ontvangen van de omgeving, zodat ze zien hoe zeer het hen raakt. Hoe erg ze het vinden.

Diezelfde kille en wat afstandelijke houding hebben we ook ingeprent gekregen in onze opvoeding als het gaat om complimentjes krijgen en geven. We zijn er spaarzaam in, we uiten het niet zo uitbundig en als we er eentje krijgen dan wimpelen we het een beetje af om vooral niet te opvallend er aandacht aan te besteden dat je er zelf eigenlijk ook wel heel blij of trots op bent.

Hoe zou er beter mee om kunnen gaan?
Een complimentje krijgen is een cadeautje. Iemand spreekt zijn waardering uit over iets wat je goed gedaan hebt of dat je er leuk uit ziet of gewoon een lieve persoonlijkheid hebt. Kort gezegd komen complimenten vaak neer op: hebben, kunnen en zijn. Iets wat je hebt (leuke auto heb jij!) of wat je kan (knap gedaan hoor dat examen!) of hoe je bent (wat lief van je dat je me wou helpen!).

Om dit cadeautje aan te nemen is het voor jezelf en degene die jou het compliment geeft, leuker om er even oprecht aandacht aan te besteden. Dat doe je immers met gewone cadeautjes ook. Je zou kunnen zeggen: "goh wat fijn dat je het zo waardeert" of "wat leuk dat het je opgevallen is". Daarna kan je de gever bedanken. "Bedankt dat je dit zegt, doet me goed om te horen". Hiermee complimenteer je de gever ook gelijk en dat werkt in relaties vaak het beste. Beter dan negeren, kleiner maken dan het is of wegwuiven.. dat doe je met een verjaardagscadeautje immers ook niet?

Hoe geef je complimentjes?
Een compliment geven kan je het beste doen door duidelijk te omschrijven wat je zo waardeert aan de ander. Een welgemeend en specifiek compliment, stimuleert en motiveert de ander om de dingen goed of nog beter te gaan doen. Dit geldt voor kinderen als voor volwassenen. Een compliment werkt helend en relatie bevorderend. Een goed compliment klinkt als "wat zie je er goed uit" maar een beter compliment is: "ik vind dat je vandaag je haar zo leuk hebt zitten". Je maakt duidelijk wat je er zo leuk uit vindt zien. Het klinkt vaak ook oprechter omdat je speciale aandacht besteedt aan wat je zo leuk vindt en dit benoemt. Dat een compliment gemeend dient te zijn is vanzelfsprekend anders wordt het vleierij die als onecht zal worden opgevat. Mensen voelen dat..

Ook de toonzetting, de manier waarop je kijkt (oogcontact!) en je lichaamshouding vertellen iets over je compliment. Hoe het ontvangen zal worden, hoe het overkomt. Een leuke sketch illustreert hier hoe het tegenstrijdig is als je het met de verkeerde toon zegt..



Elke relatie is gebaat bij veel complimenten. Tegenover 1 kritiekpunt horen minstens 5 tot 10 complimenten te staan wil je prettig met elkaar om blijven gaan. Het is belangrijk dat je voor jezelf eens kijkt hoe vaak jij complimentjes geeft aan je kind (vooral oudere kinderen krijgen er minder dan kleintjes) en aan je partner, collega of buurvrouw. Het is leuk om mensen te complimenteren.. en het kost je niets.

dinsdag 2 september 2014

Traumatische herinneringen wissen?

Interessante reportage van Brandpunt over een nieuwe uitvinding omtrent een pil die traumatische herinneringen zou kunnen wissen. Hoe staat het met dit onderzoek? Is het wel wenselijk om herinneringen te wissen?

Herinneringen zijn aan elkaar geschakelde beelden, ervaringen die op elkaar lijken en met elkaar in verbinding staan in je hersenen. Daardoor kan je ook associëren en kan je van de ene gedachte in de andere gedachten "vallen" en kan je op deze manier een hele dag bij wijze van spreke, dagdromend door kan brengen in je herinneringen.

Echter sommige herinneringen ben je misschien liever kwijt dan rijk. Herinneringen aan seksueel misbruik of geweld of een nare ervaring van een overlijden van een dierbare, kunnen erg pijnlijk zijn en veel emoties oproepen. Herinneringen kunnen lange tijd een zware lading hebben en bij depressie krijgen herinneringen een donkerdere kleur dan als je niet depressief bent, toch zijn het dezelfde herinneringen.

Soms vragen mensen waarvoor dient het geheugen want ik heb er last van? Het geheugen dient om ervaringen op te slaan. Je zou nooit iets kunnen onthouden of leren als je geen geheugen had waar je herinneringen in op kan slaan. Zonder geheugen ben je eigenlijk "een niets". Het geeft je leven structuur en zorgt er voor dat je een "ik" ervaart met een historie, een persoonlijkheid en ervaringen. Een verstoorde geheugenwerking zorgt voor lijden. Denk maar aan dementie maar ook aan mensen met geheugenproblemen die elke keer dingen kwijt zijn, niet meer weten of niets nieuws kunnen leren.

Herinneringen zijn belangrijk voor ons. Het vertelt ons, ons eigen verhalen. Dat kunnen pijnlijke verhalen zijn en dat kunnen leuk verhalen zijn. Het hangt er ook een beetje vanaf in welke stemming wij zijn en hoe we ons voelen of herinneringen pijnlijk of leuk zijn. Of we ze als naar of fijn ervaren of neutraal. Een goed verwerkte ervaring hoe naar ook, hoeft niet meer pijnlijk te zijn of te triggeren. Om die nare ervaringen goed in het geheugen weg te zetten heb je verschillende methodieken voor. Ondermeer EMDR wordt aangeraden bij trauma maar ook een goede therapie waarbij je de nare situatie leert verwoorden, taal geeft en door er over te praten kan verwerken is een goede optie. 

maandag 1 september 2014

Agressie, DNA en anti depressiva

Gisteravond een interessante documentaire van Brandpunt als het gaat om antidepressiva en agressie.  Het wordt tijd dat er eens gedegen onderzoek naar wordt gedaan want er komen steeds meer signalen dat antidepressiva kunnen mee werken aan agressieve gevoelens en daden niet soms leiden tot ernstige mishandelingen of zelfs moord of doodslag.

In mijn omgeving heb ik ook al eens verhalen gehoord van mensen wiens partner of die zelf antidepressiva (AD) voorgeschreven kregen en vervolgens werden deze mensen veel agressiever, humeuriger, meer prikkelbaar of werden zelfs volledig onherkenbaar voor hun omgeving in hun manier van reageren. Er voltrok zich een persoonlijkheidsverandering van sombere, wat introverte maar verder vriendelijke persoon naar een prikkelbare, verbaal en soms zelfs fysiek agressieve persoonlijkheid die men niet meer zichzelf vond. Het beangstigt partners vaak als ze hun echtgenoot die toch al niet lekker in zijn of haar vel zat, zo zien veranderen in korte tijd sinds AD worden geslikt.

Nu bleek mij uit de Brandpunt documentaire van gisteren hetzelfde. Dat wat ik van mensen al gehoord had kan zelfs leiden tot moord en doodslag. Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen met een bepaald DNA patroon niet beter worden van AD maar juist zieker. Ze worden er agressief van, doen dingen die ze normaal niet zouden doen en kunnen zich het vaak niet eens meer herinneren. Het is goed dat Brandpunt dit in de openbaarheid brengt en dat er meer aandacht voor is.

Dat AD's in het begin van het gebruik kunnen leiden tot verergering van suïcidale gevoelens dat was al bekend maar dat het leidt tot moorddadig gedrag is iets om toch eens goed naar te kijken.  Als je twijfelt aan de werking van je AD of dat van je partner/kind etc. maak dat dan bespreekbaar bij die persoon en anders bij zijn of haar behandelaar! Blijf er niet mee lopen..