zaterdag 16 augustus 2014

Mooi herinneringen maken

Van de week ging ik vissen. Dat had ik al heel lang niet meer gedaan. Als jong meisje heb ik wel eens gevist. Mijn vader vond het wel leuk om zo nu en dan eens te gaan vissen en hij leerde mij hoe je viste. Ik had toen zo'n bamboe hengeltje met een draadje, een dobber, een loodje en een haakje. Heel simpel maar wel effectief. Een stukje brood er aan of een zelf gevangen regenworm wilde wel helpen. Mijn vader had zo'n werphengel met een blinkertje.

Ik vond het toen al heel prettig om zo langs de waterkant te zitten. Een beetje in het water turen.. naar dat dobbertje wat zo lekker dobberde en daar zo kleurrijk lag te wezen. Super spannend als die begon te bewegen,kopje onder ging en als het dan lukte om een visje aan de haak te slaan. Hierna ging het visje gewoon weer terug de sloot in. Het had iets meditatiefs en maakte me toen al rustig.

Toen we eenmaal naar Brabant verhuisde werd er niet meer zoveel gevist. Hier waren veel minder water en slootjes om te vissen dan in Zuid-Holland, waar ik oorspronkelijk vandaan kom. Op vakantie in Noorwegen viste we in een fjord en daar had je geen aas nodig. Als je een lijn met zo'n zes haakjes tegelijk liet zakken beten de schelvisjes soms al zonder aas. Ik kan me de vers gebakken visjes herinneren die we toen opaten want we hadden genoeg voor een hele maaltijd. Ik vond ze wel lekker maar ze zaten vol met graten. Dat vond ik dan wel weer minder als kind.

Van de week ging ik dus vissen. Mijn zoon van 12 heeft een vispas en had hengeltjes gekregen van zijn oom en vervangende opa.. want mijn vader leeft niet meer. "Pap ga je mee vissen" vroeg hij aan zijn vader maar pap had er niet zo'n trek in volgens mij. Toen hij het mij vroeg keek ik ook even bedenkelijk. "Vissen? Tjee das lang geleden en ik durf nog steeds niet zo goed zo'n glibberige vis vast te houden om het haakje er uit te wurmen."zei ik twijfelend. "Dat doe ik dan wel hoor" antwoordde hij stoer en manmoedig. Ik keek hem aan.. hmm ja ik denk dat hij dat wel kan. Vorig jaar heeft hij alles geleerd van zijn vader en van opa Co, dat moet lukken.

We pakten de visspullen bij elkaar, ritselden wat stoeltjes van zolder en begaven ons met een korst brood naar de dichtstbijzijnde sloot. De zon was al aan het zakken en verlichtte het water. De hengeltjes waren niet zo handig opgetuigd. Verkeerde dobber, teveel loodjes.. constateerde ik professioneel. Het werkte niet. De ene dobber zonk en de andere is een zeedobber die op het wateroppervlak bleef liggen.

Behendig haalde ik de loodjes er af, wisselde de dobber en hing kleinere haakjes aan de lijnen. Mijn zoon keek me met grote ogen aan. "Mam hoe weet jij dat allemaal? Waar heb jij dat geleerd?" Ik glimlachte terwijl ik mijn herinneringen op haal.. "van mijn vader" zei ik trots. "En ik kan het nog steeds". Dat had deze kleinzoon van mijn vader, die zijn echte opa nooit gekend heeft, niet verwacht. Ik maakte twee superhengeltjes die heel goed visten en we zaten een uurtje gezellig keuvelend samen aan de waterkant. Moeder en zoon. Ik voelde af en toe verwonderde blikken van voorbijgangers in mijn rug prikken maar dat kon mij niet schelen. Wij zijn vissen.

We vingen uiteindelijk twee goudvoorntjes en namen deze mee in een emmer. Thuis showden we trots onze vangst. Mijn zoon vertelde zijn zus trots dat mamma superhengels had gemaakt met nieuwe lijnen, dobbers en haakjes. Mijn zestienjarige dochter keek me met fronsende wenkbrauwen aan: "Wat ben jij nou voor een meisje?" klonk het wat afkeurend. Ik keek haar aan en begon te lachen: "je weet.. je moeder is geen doorsnee vrouw, ik doe dingen vaak net even anders dan gemiddeld". We lachten er om.  Dan lieten we de voorntjes los in onze tuinvijver. Daar kunnen ze ook prima in en daar leven toch geen andere beesten behalve kikkers en een heleboel waterplanten. Mijn zoon keek me tevreden aan als we klaar zijn met opruimen. Hij zei spontaan: "mam dat moeten we vaker doen, ik vond het heel gezellig". Wow das een mooi compliment! Ik weet zeker dat hij deze herinnering mee neemt naar zijn kinderen. Ooit eens..We hebben vandaag mooie herinneringen gemaakt.. voor later.

Geen opmerkingen: