zondag 1 juni 2014

Counseling .. het alternatief wat wel werkt

Er is een discussie gaande over "evidence based" therapie. Welke therapie werkt nu het beste en welke niet. Wat is effectief en kan relatief snel gedaan worden en wat kost meer moeite. Ziektekostenverzekeringen willen het liefst zo min mogelijk geld kwijt zijn aan dure therapiesoorten en dat is logisch. Men kijkt daarom graag naar therapie wat kortdurend is en goed werkt. Waar iemand baat bij heeft op korte termijn. En dat is prima want dat is in het belang van de cliënt en in het belang van de kosten vermindering. Niets mis mee.

Waar wel wat mis mee is, is dat hierdoor het risico ontstaat op symptoombestrijding. Liever een pil nemen om angst te onderdrukken dan een wat langer durende therapie volgen om het onderliggende probleem van de angst (bijvoorbeeld het seksueel misbruik of de pestproblematiek van vroeger) aan te pakken. In de haast en drang naar kostenbesparing wordt daarom niet altijd gekozen voor het best werkende "middel" op de lange termijn maar lijkt men zich maar al te gemakkelijk te verliezen in korte termijn denken. De cliënt die lijdend is, wil maar al te graag snel van de klachten af en zal zich al snel laten verleiden tot een medicijn waar de eerstkomende tijd verbetering van te verwachten valt. Dat daarna de werking kan verminderen, er gewenning optreedt of nare bijwerkingen zoals vermindering van sexueel libido, depressieve gevoelens of andere nare verschijnselen dat is op het moment van keuze niet relevant. Het is immers goedkoop, het werkt en is snel.

Helaas gaat dat ten koste van de lange termijn. De oorzaak van de angst blijft vaak onaangeroerd of nog erger, wordt niet bekend. De angst sluimert en speelt nog steeds een rol maar wordt onderdrukt door medicatie waar men afhankelijk van wordt zonder ooit echt te genezen. Vaak ziet men dan andere uitingsvormen van angst die niet meer te herleiden zijn naar de werkelijke oorzaak. Fysieke klachten zoals hoofdpijn, slecht slapen, pijn in spieren, gewrichten of hartkloppingen met paniek of onrustgevoelens kunnen de kop opsteken. Het onbewuste roert zich bij triggerende situaties maar men heeft absoluut geen idee meer waar het vandaan komt.

Het counselen van cliënten die deze achtergrond hebben en jarenlang afhankelijk zijn gemaakt van medicatie is nog een heel traject. Soms ben je als counselor hun laatste strohalm. Al het andere heeft niet echt geholpen. Ze hebben al jarenlang binnen de GGZ rondgelopen maar zijn nooit echt geholpen. Ik heb als counselor regelmatig gehoord: "ik heb hier aan een paar gesprekken al meer aan gehad dan in de afgelopen twee jaar in de reguliere hulpverlening waarin ik enkel pillen kreeg en nauwelijks gehoord werd. Nooit gedacht dat dit echt zou helpen!"

Kijk voor meer informatie op Minerva Counseling.

Geen opmerkingen: