zaterdag 7 juni 2014

Aandacht geven


Aandacht geven, echte open, oprechte aandacht geven aan iemand is moeilijk. Niet luisteren om te antwoorden maar luisteren om werkelijk te horen en te begrijpen wat een ander zegt. Liefde begint met aandacht. Aandacht hebben voor iemand, voor elkaar.

Als een babietje geboren wordt heeft het maar een paar dingen echt nodig. Warmte, voeding en aandacht. Aandacht prikkelt zijn hersenen, de interactie met de verzorger schept de eerste band met een ander mens. Aandacht hebben voor een ander zonder jezelf in het verhaal te betrekken maar er echt voor die ander zijn. Je ziet dit regelmatig bij moeders die met hun baby bezig zijn. Ze vergeten zichzelf, ze zijn enkel en alleen gefocust op hun kindje. Elk lachje, elke knippering met de ogen, elk hoestje, huiltje of oogopslag wordt nauwlettend door de moeder gevolgd. Intense liefdevolle aandacht.

Later verleren we het een beetje. Oudere kinderen krijgen het nog wel eens minder. Je hebt als ouders minder tijd, drukke bezigheden, je luister maar met een half oor of je bent met iets anders bezig. Aandacht hebben voor elkaar schiet er dan wel eens bij in. Dan lukt het even niet meer zo en dat resulteert dan wel eens in problemen met elkaar.

Je hebt ook positieve en negatieve aandacht geven. Positieve aandacht zijn complimentjes geven, een aai over de bol, een kus op de wang of een schouderklopje. Negatieve aandacht is straf geven, een tik uitdelen of gemopper. Sommige kinderen krijgen nauwelijks positieve aandacht. Goed gedrag, daarvan hebben ze geleerd dat het vanzelfsprekend is en het wordt niet (meer) beloond, het enige wat nog te halen is, is negatieve aandacht en dit gaan ze daarom ook steeds meer vragen.. immers met positief gedrag is niets te verkrijgen. Je belandt dan al snel in een negatieve spiraal.

Dat wat je aandacht geeft, dat groeit. Dat wordt groter, positief of negatief. Dat geldt bij opvoeden en aandacht geven aan kinderen en dat geldt nog steeds zo bij volwassenen. Waar jouw aandacht naar uitgaat, krijgt energie van jou. Dat wordt groter. Aandacht ergens voor hebben is in het nu-moment zijn. Er zijn voor die ander, er zijn voor jezelf. Aandacht hebben voor jezelf of een ander (je partner, je ouders, je buren) is de meest elementaire vorm van liefhebben. Wees lief voor jezelf en geef jezelf de aandacht die jij verdient .. dan kan je er ook voor die ander zijn. 


Geen opmerkingen: