zondag 6 april 2014

Zorgelijk die zorg voor ouderen

Een stille ramp voltrekt zich in ons land. De zorg aan hulpbehoevende ouderen wordt stelselmatig afgebroken. Er heerst dan ook een groeiend gevoel van onbehagen in de ouderenzorg. Bij de ouderen zelf - de 'klanten' - bij hun kinderen, bij de beroepskrachten, bij de instellingen en bij de dokters. 

De zorg voor ouderen moet stelselmatig meer weggelegd gaan worden bij kinderen, kleinkinderen, buren, voorbijgangers.. de participatiemaatschappij heet dat.

Dit staat in schril contrast met centraliserende organisaties en werknemers die verplicht worden om anderhalf uur te moeten gaan reizen van/naar het werk. Hoe moeten die mensen nu ook nog tijd en energie vinden voor hun ouders en eigen kinderen?

Waar ligt de grens van de zo geroemde participatie? Hoeveel meer moet er worden afgeknabbeld van de zorg en de beroepskrachten in de zorg zodat anderen die ongekwalificeerd zijn, het zelf moeten gaan doen buiten hun eigen werk en gezinsnoden?

Wat een bizarre wending is dit in de zorgsector. Wie verzint nou zoiets? Ouderen zijn per definitie steeds meer hulpbehoevend net zo goed als baby's, peuters en kleuters dat zijn maar dan in omgekeerde volgorde..

Een gezin kan niet ook nog eens bejaardenverzorger gaan spelen als je beiden moet werken in steeds meer centraliserende bedrijven die zich uit de provincies wegtrekken.

Zie het artikel hier.

1 opmerking:

Suzanne zei

De oudere mensen moeten meer gebruik maken van de scootmobiel. Zo zien ze meer van de omgeving en word alles een stuk gemakkelijker.