maandag 31 maart 2014

Nee kunnen zeggen



Regelmatig hebben mensen moeite om "nee" te zeggen tegen een ander en gaat het ten koste van zichzelf.

Ik heb er niet zo'n moeite mee om "nee" te zeggen. Vroeger vond ik het moeilijker maar nu niet meer. Een "nee" voor een ander is dan een "ja" voor mezelf. Ik kies op zo'n moment voor mezelf en waarom zou ik me daar dan schuldig over moeten voelen? Zijn dat niet gewoon oude bandjes die in je hoofd afspelen vanuit je opvoeding? Dat je als kind altijd maar moest luisteren en het goed moest doen? Wie bepaalt dat nu? Is het goed als ik "ja" zeg tegen een ander terwijl dit ten koste gaat van mezelf?

Zodra je je echt realiseert dat dingen ten kosten van jezelf gaan is het vaak makkelijker om nee te zeggen. Echter is dit voor een aantal mensen nog niet genoeg aangezien zij zichzelf vaak niet zoveel waard vinden, of niet belangrijk genoeg vinden om die keuze voor zichzelf te maken. "Ja" zeggen tegen jezelf door "nee" te zeggen tegen een ander, heeft ook te maken met je zelfwaardering, zelfbeeld en eigenwaarde.

Als je jezelf maar niets vindt of niet de moeite waard vindt, zal een ander altijd belangrijker lijken. Dientengevolge moeilijker om "nee" tegen te zeggen. Of je haalt de waardering voor jezelf uit de complimenten en waardering van anderen als je "ja" gezegd hebt en wordt op die manier afhankelijk van anderen voor zelfwaardering. Dan wordt "nee" zeggen bijna onmogelijk omdat het je een rotgevoel geeft omdat je "nee" zegt en je de waardering mist die je zo nodig hebt om je goed te voelen over jezelf... maar nu ga ik wel heel diep er op in en dat is erg persoonsgebonden. Dat leent zich meer voor counseling.

Geen opmerkingen: