zaterdag 15 maart 2014



Als je mensen counselt die nare dingen hebben meegemaakt zoals bijvoorbeeld geweldsituaties, akelige ziekten of gedwongen ontslag, dan hebben die mensen vaak negatieve zelfbeelden en nare gedachten waar ze mee rondlopen. Ze merken gaandeweg het counselingstraject dat die gedachten niet kloppen en leren er anders mee om gaan, anders denken, anders voelen en zichzelf anders bekijken.

Vaak wordt me dan voorzichtig gevraagd: "denk jij dat ik gek ben? Dat ik gek geworden ben?"

Mijn antwoord luidt dan: "nee, je bent niet gek. Juist niet.. hoe je reageert is volkomen normaal gezien hetgeen je hebt meegemaakt. Het is een normale reactie die komt door de abnormale situatie.

Opgelucht halen ze dan adem.. je ziet een last van de schouders vallen. Ze zijn niet gek... ze doen gewoon normaal, die gedachten zijn normaal. En dat is ook zo. Als je traumatische dingen meemaakt, pijnlijke ervaringen door moet zoals angst, verlies of frustraties omtrent hetgeen je overkomen is, dan ben je niet gek als je verdriet hebt, angstig bent of woede voelt.

Het enige wat je er over kan zeggen is dat je pijn hebt. Psychische pijn.. en dat noemen ze ook wel lijden. Je lijdt er onder. En dat is niet gek gezien je hebt moeten doorstaan.

Geen opmerkingen: