zaterdag 18 mei 2013

Vliegen met beide benen op de grond




Vanavond is het dan zover. Anouk gaat ons land vertegenwoordigen in de finale van het Eurovisie Songfestival 2013. Na negen jaar heeft zij het voor elkaar gekregen dat we weer een keer in de finale staan en dat is knap te noemen. Anouk heeft een mooie stem. Wat breekbaar, kwetsbaar zoals deze klinkt in dit nummer. Ze is iemand die authentiek zichzelf is. Dat straalt ze uit. Ze dwingt daarmee respect af maar ze heeft daarmee ook een charisma van iemand die weet wat ze wil. Die zich niet laat ringeloren door wat anderen willen of van haar verlangen vanwege allerlei politieke of commerciële belangen.

Anouk staat voor girlpower of moet ik zeggen Womanpower want Girl suggereert gelijk weer een meisje, iets onvolwassens. Ze is een dame van de nieuwe generatie vrouwen die in een gelijkwaardige positie is opgegroeid met haar mannelijke evenknieën en die de regie pakt over haar leven. Powerwoman is misschien een nog betere term.

De clip vind ik fantastisch mooi gemaakt. Misschien stiekem nog mooier dan het liedje. De clip laat de kwetsbaarheid zien van de mens. Kwetsbaarheid ten opzichte van talent en uitvoering. Kwetsbaar als het gaat om gevoelens van afwijzing. Kwetsbaarheid zoals je die ook al uitgebeeld zag in de film The Black Swan. Ik kreeg gelijk associaties met deze film toen ik de clip zag. Het liedje zonder de clip vond ik depressief klinken maar nu ik de clip zie past het prima in zo'n setting en is het een knappe combinatie. Of het ook voldoende is voor een 1e prijs in een Eurovisie Songfestival is een spannende vraag.

Ik zie dat Anouk haar kwetsbaarheid die ze tot uitdrukking brengt in het liedje verenigt met haar kracht als vrouw. Het liedje laat eigenlijk de andere kant van de medaille zien van de Powerwoman. Beide kanten dienen met elkaar verenigd te zijn om geestelijk in balans te blijven of je nou wint of verliest.

Succes Anouk!

Geen opmerkingen: