donderdag 23 mei 2013

Kinderdoding, wat drijft iemand?

Een veel gestelde vraag: hoe komt iemand er toe om zijn of haar eigen kinderen te doden? Wat drijft iemand? Wanneer komt iemand tot zo'n daad? Psychologie Magazine geeft een uitleg over de mogelijke motieven en motivatie van iemand die zijn eigen kinderen doodt.

Het komt er op neer dat mensen die hun kinderen doden in zo'n familiedrama zoals we afgelopen weken weer mee maakten vaak in hun jeugd al geconfronteerd zijn met veel verlieservaringen. Ze hebben vaak een verstoorde hechting en verzorging, geborgenheid moeten ontberen. Dat heeft hen verlieservaringen gegeven. Ze konden nergens terecht en hebben veel psychische (en soms ook fysieke) pijn moeten verduren.

Mensen die deze verlieservaringen en verstoorde hechting niet goed verwerken, lopen het vergroot risico. Het onverwerkte verdriet, de pijn en angst voor weer een verlieservaring blijft bij hen sluimerend in het onbewuste. Het wordt getriggerd door stress en verlieservaringen in het heden. Bij het verlies van een baan, partner of een dierbaar iemand, wordt de oude pijn van eerdere verlieservaringen getriggerd en maakt de verlieservaring die in het heden plaats vindt, des te pijnlijker dan voor iemand die de oude pijn uit het verleden niet heeft.

Je ziet vaak dat het hele toegewijde ouders zijn. Ze houden heel erg veel van hun kinderen en willen het beste voor ze. Het is daarom voor de omgeving des te onbegrijpelijker dat zo iemand tot zo'n daad in staat is. De kinderdoding zelf is echter een daad uit mededogen. Ze willen niet dat hun kinderen door dezelfde pijn en verlieservaringen heen moeten als ze zelf hebben ervaren. Ze willen zelf die verlieservaringen ook niet meer meemaken of voelen.

Bij bijvoorbeeld een echtscheiding waarbij een verlieservaring van partner en kinderen wordt ervaren kan de oude pijn van eenzaamheid, niet geborgen zijn, niet geliefd zijn, alleen achter te blijven zo ondraaglijk zijn dat de betrokkene dit niet nog eens wilt meemaken of voelen. In die psychische toestand kan de beslissing vallen dat het maar het beste is om zichzelf en de kinderen te doden zodat niet opnieuw diezelfde pijn hoeft worden doorstaan en de kinderen de verlieservaring van de zelfdoding van de ouder wordt voorkomen.

Geen opmerkingen: