vrijdag 31 mei 2013

Focus op succes


We hebben nogal de neiging om onze aandacht telkens weer te leggen op dat wat niet goed gaat. Als je kind met een rapport komt waarop vier achten, vijf zevens, twee zessen en een vier thuis komt, waar hebben we het dan het meest over? Over hoe we van die vier tenminste een zes kunnen maken want dat is belangrijk. Dat we alles zo goed mogelijk doen.

De maatschappij is gericht op dat wat niet goed gaat. Dat wat wel goed gaat is vanzelfsprekend en daar zijn we wel blij mee maar dat realiseren we ons niet elke dag. We worden wel elke dag geconfronteerd met dat wat niet goed gaat. Daar waar we last van hebben, dat wat beter moet. De vraag is echter; is dat nou wel slim? Is dat nou wel verstandig? Kan je niet beter je energie stoppen in de dingen die al goed gaan? Dingen waar je goed in bent en daar op verder bouwen?

Kennelijk heb je als mens of als bedrijf bepaalde talenten, bepaalde passies en bepaalde zaken die gewoon goed gaan. Als we nou eens de energie steken in dat wat goed gaat? Wat zou er gebeuren als we meer energie stoppen in dingen die goed gaan? Dan worden ze nog beter misschien? Dan blinken we er in uit?

Als je ergens heel erg goed in bent, dan word je daarin doorgaans bovengemiddeld succesvol. Dan kan je je onderscheiden van de rest. Dat maakt jou bijzonder en uniek. Als je ergens echt goed in bent en je weet dit nog beter te maken dan kan je daarmee erg succesvol zijn. Denk aan een Mozart die goed piano kon spelen. Als hij zich op zijn wiskunde had moeten storten omdat hij daarvoor een vier had gehaald, dan was hij misschien nooit zo succesvol geworden?!

Doe waar je goed in bent en doe dat nog beter. Geniet van je talenten en laat datgene waar je niet zo goed in bent gewoon liggen voor een ander. Als je er buiten kunt, wat maakt het dan uit?

donderdag 30 mei 2013

Yolo



Prachtig mooi gezegd.

Ik hoor tegenwoordig ook steeds vaker de term Yolo. Een moderne versie van het Latijnse Carpe Diem: Pluk de Dag. Yolo is de hedendaagse sociale media versie van pluk de dag. Grijp je kansen want je leeft maar één keer. Yolo staat namelijk als afkorting voor You Only Live Once.

Daarmee gaat men er vanuit dat er geen reïncarnatie bestaat. Yolo is duidelijk georiënteerd op religieuze overtuigingen van een eenmalig leven waarin van alles gedaan en uitgeprobeerd dient te worden. Waarin kansen gegrepen moeten worden, waarin het impulsieve regeert. Leven in het Nu moment, nieuwe dingen onderzoeken, je leven scheppen en vormgeven zoals jij dat wilt. Niet stilstaan, of dingen overdenken maar er op uit en reageren.

Ik had afgelopen tijd een verjaardag van een puber en de term Yolo viel meerdere malen. Ze leefden zich uit en genoten zichtbaar van alles wat voorbij kwam. Het past wel een beetje bij de consumptie maatschappij. En net als met alles... is het soms prima en juist goed om bij de dag te leven en soms kan je maar beter een beetje aan lange termijn planning doen. 

Wie weet leef je wel meer dan eens?! Of begin je aan je tweede jeugd of vierde hoofdstuk van je levensboek.


woensdag 29 mei 2013

Buch In De Bajes

Buch In De Bajes

Het blijft interessant om te volgen. Buch in de Bajes. Deze keer in de tweede serie is hij bij meer speciale gevangenen. Mensen met psychologische problemen, TBSers, mensen die in de EBI zitten (extra beveiligde inrichting).

Hij ziet hoe een man dwangmedicatie krijgt omdat hij zijn medicatie weigert die hij nodig heeft om niet psychotisch te worden (wanen en hallucinaties te krijgen). Een andere man die last heeft van angsten maakt prachtige kunstwerken maar is erg bang voor bepaalde dingen en kan dan anderen doden. Weer een andere man heeft zowat alles in zijn leven verloren wat het leven wat waard maakt, iemand die niets meer te verliezen heeft dan zijn vrijheid en zelfs waarbij opsluiting soms een opluchting kan zijn.

Ik blijf het net als Menno, vaak met geïnteresseerde verbazing bekijken. Het maakt verschillende gevoelens bij mij los. Gevoelens van medeleven, verontrusting en verbazing wisselen elkaar af. Ik vind het ook knap hoe de mensen in deze inrichtingen toch telkens weer op een goede manier proberen om te gaan met deze gedetineerden die niet bepaald tot het makkelijkst soort mensen horen. Hoe ze proberen ze te helpen om bewuster van zichzelf te zijn, zich te uiten en zich te verbeteren.

Erg knap .. en ik neem mij petje er voor af.

dinsdag 28 mei 2013

Wie ben je nou echt?


Het is vaak een struikelblok voor jezelf of voor een ander. We hebben zoveel verwachtingen van elkaar. Zoveel waarde oordelen ook waaraan we volgens onszelf of volgens een ander aan zouden moeten voldoen.

Dat begint al bij de geboorte. Eigenlijk zelfs al er voor. Op het moment dat er een kindje komt dan worden daar verwachtingen over uitgesproken. Zo zal het kindje worden groot gebracht, dit zal het kindje allemaal doen, dit zal het krijgen, dat is wat we er mee willen. We leggen een hele blauwdruk van verwachtingspatronen meteen over de komende boreling heen. Heet het daarom ook niet "in verwachting" zijn?

Dan gaan we een kindje kneden, vormen en van alles aan en afleren. Dat heb je zelf ook mee gemaakt want anders kan je niet mee in de maatschappij, niet mee in de groep van mensen waar binnen je geboren wordt of je wordt niet echt geaccepteerd als je je niet aan past aan de anderen en hun verwachtingen van jou.

We nemen die verwachtingen vaak over. We dikken ze soms zelf nog even wat aan. We willen het goed doen op school, een diploma halen, een leuke baan, een mooi huis, auto en vakanties. We willen een leuke relatie, voldoende centjes en alles dient binnen een bepaald plaatje te passen. De vrienden die we hebben, de opleiding die we gedaan hebben, het werk wat we doen.

Naarmate je ouder wordt loop je op tegen de beperkingen van het "plaatje". Het plaatje dat je in je jeugd hebt meegekregen van "hoe je moet zijn" en het plaatje wat je er zelf van gemaakt hebt van "hoe je wilt zijn". Er komen barsten en deukjes in het plaatje. Sommige dingen lukken niet zo goed, andere dingen vallen eigenlijk best tegen. Het blijkt dat je andere dingen veel belangrijk gaat vinden dan je oorspronkelijk voor ogen had. 

Je gaat oude denkbeelden loslaten, komt soms tot pijnlijke conclusies over jezelf. Je slaat een andere weg in dan men voor jou in gedachte had. Je moet door moeilijke perioden heen om echt tot jezelf te komen. Dat wat je werkelijk wilt en wie je werkelijk bent van binnen. Het kan een strijd zijn met jezelf of met je omgeving om je los te maken uit oude patronen, oude rollen. En het is een proces waar je steeds meer stukjes van jezelf dient te vinden, te ontdekken, leert los te laten of te accepteren. 

Van verwachting naar zelfrealisatie. Wie ben je nou echt?

maandag 27 mei 2013

Ubuntu: ik ben omdat wij zijn




Gezond egoïsme is niet erg. Het wordt pas erg als het doorslaat en het ten koste van anderen gaat. Dat een mens goed voor zichzelf wilt zorgen lijkt mij niet iets wat verwijtbaar is. Eerder een gezonde manier van overleven. Als jij niet voor jouzelf zorgt, wie doet het dan wel? Zolang je klein bent zullen doorgaans je ouders of verzorgers dat doen maar er komt een tijd dat je voor jezelf moet gaan zorgen. Dat je je eigen inkomen moet gaan genereren, je eigen voeding moet kopen en klaarmaken. Het is een ingebakken overlevingsstrategie.

Een ieder wilt omgaan met anderen waar ze wat aan hebben. Waar ze mee kunnen lachen, hun verhaal bij kwijt kunnen, die iets voor hen doen, waar ze het gezellig mee hebben, waar ze wat van leren etc. Waarom zou iemand omgaan met iemand die je enkel tot last is, voortdurend stress veroorzaakt of niets toevoegt aan jou leven? Naar mijn idee bestaan niet-egoïstische mensen niet.

Ook altruïsme heeft een beperkte grens. Mensen doen iets voor een reden, omdat ze daar iets voor terug krijgen. Dat kan gezelschap zijn, een goed gevoel over iets, omdat het iets oplevert of omdat ze er van leren en ontwikkelen of wat dan ook.

Het is net als met alles.. we hebben allemaal eigenschappen als mens in ons. Die eigenschappen zitten in bepaalde mate in ons karakter, in ons systeem. De mate waarin we die eigenschappen tot uitdrukking brengen, bepaalt uiteindelijk hoe we ons als mens gedragen. Teveel of te weinig van iets is zelden goed.. mijn vader zei vroeger al: overal waar "te" voor staat is niet goed behalve "tevreden". Dus egoïsme is prima.. zolang het niet teveel is en ook niet te weinig.

Bij teveel doe je anderen waarschijnlijk tekort en bij te weinig doe je jezelf tekort. Waarom mensen in kleinere gemeenschappen altruïstischer zijn is denk ik verklaarbaar. Ze zijn meer op elkaar aangewezen. De wederzijdsheid is belangrijk. Vandaag doe ik iets voor jou, morgen doe jij iets voor mij. Als ik jou vandaag iets weiger, doe jij het morgen waarschijnlijk ook niet meer voor mij. Voor overleving van de soort "mens" is het noodzakelijk dat we iets voor elkaar over hebben, iets voor elkaar willen doen op zijn tijd. We hebben elkaar nodig. Hoe groter die noodzaak, hoe groter het wij-gevoel zal overheersen over het ik-gevoel.

In het Westen is het IK heel erg belangrijk. Hier leven we in een individualistische maatschappij waar het veel om het individu draait. Goede opleiding, auto, eigen woning, status, macht etc. In andere delen van de wereld zoals in Afrika overheerst het WIJ. Die kennen soms niet eens een woord voor IK. Daar leven ze vanuit het perspectief van WIJ.



Je bent altijd onderdeel van een groep, een gemeenschap. Je bent daar nooit een IK, dat kan niet. Je bent een WIJ. In kleinere dorpen zie je dit nog in de taal tot uitdrukking komen. Hier in Brabant bijvoorbeeld heeft men het in de dorpen nog wel eens over: Peter van Karin die met onze Kees getrouwd is. Het woordje Ons, slaat dan op de wat sterkere Wij-verbinding die er is en die overheerst. In grote steden zie je dit vaak al niet meer en is het meer ieder voor zich en is het IK meer op de voorgrond.

zondag 26 mei 2013

Ballonvaren timelapse




In Breda kennen we in augustus altijd weer de ballonfiësta. Inmiddels uitgegroeid van klein plaatselijk initiatief in de Haagse Beemden naar een groot jaarlijks terugkerend evenement wat bezoekers van heinde en verre trekt naar dit vier dagen durende feest van ballonnen en andere aanverwante luchtshows zoals parachutisten en vuurwerk.

Bovenstaand een filmpje in een timelapse setting met mooie muziek er onder. Je ziet hier het candle lighting wat de balloneigenaren hier ook doen als ze weliswaar niet gaan varen in het donker maar wel een klank en lichtshow ten beste geven. In Breda is dit een traditie. Men wacht tot het donker is, dan blaast men de ballonnen vol met warme lucht zodat ze rechtop komen te staan maar zodanig dat ze niet opstijgen. Dan staat men in een grote formatie met meerdere ballonnen en op een muziekstuk worden branders aan en uit gezet wat een leuke en indrukwekkende show kan geven.

Ballonvaren is een mooie ervaring. Zelf heb ik het niet gedaan maar ik heb het mijn man eens voor zijn verjaardag als cadeautje gegeven. Hij vond het fantastisch. Het is heel stil daarboven in tegenstelling tot een vliegtuig waar je in zit, waar je dan motoren hoort. Het enige wat je hoort zijn vogels of de branders af en toe. Ballonvaren kan alleen bij mooi weer en het mag niet teveel waaien. Het is echt varen door de lucht. Heel rustig en soms op grote hoogte.

Geniet mee van dit filmpje van ballonvaarders op deze zondag.

zaterdag 25 mei 2013

Karma en tijd



Situaties veranderen. Vandaag kan het heel anders zijn dan morgen. Wat vandaag geldig is kan morgen ongeldig zijn verklaard en wat vandaag nog aan je gewaardeerd wordt, kan morgen de reden zijn waarom mensen je plotseling niet meer mogen of andersom.

Datzelfde geldt voor kleine en grote dingen. Wat vandaag een kleinigheidje is kan morgen een ramp zijn en wat gisteren nog een ramp leek, blijkt vandaag opeens een "blessing in disguise". Ik heb het al meermaals mee gemaakt.

Karma zeggen mensen in het Oosten dan. Het is karma. Je deed iets groots en het werd nauwelijks opgemerkt of iets kleins  wat eigenlijk niets voorstelde, blijkt een enorm effect te hebben. De wereld is grillig, veranderlijk. Vandaag een trend, morgen "not done".

Mensen en hun omgeving in voortdurende wisselwerking met elkaar. Lichaam en geest, omgeving en situatie, zoveel factoren. Het kan verkeren...

vrijdag 24 mei 2013

Trichotillomania; je haar uittrekken

Becky vertelt in 2009 over haar aandoening en laat zien hoe moeilijk ze het vindt. Ze legt het goed uit en ik vind het heel dapper van haar dat ze zichzelf zo durft te laten zien en er over vertelt.


Rebecca legt hieronder in 2011 uit welke negatieve reacties ze doorgaans krijgt als ze vertelt over haar aandoening. Mensen geven goed bedoeld en soms ook minder goed en veroordelend bedoeld allerlei opmerkingen en adviezen over haar gedrag. Ze geeft hier aan wat voor opmerkingen ze regelmatig naar haar hoofd geslingerd krijgt, hoe ze haar kwetsen en eigenlijk alleen maar verder de psychische put in duwen. Ze vertelt wat ze erbij voelt en ze laat zien hoe verdrietig het haar maakt.



Rebecca heeft zichzelf vijf jaar lang elke dag gefotografeerd en dit was in 2012 het resultaat. Van jong meisje  van 14 door de puberteit heen tot en met haar 19de. Rebecca is door een zware periode heen gegaan. Ze lijdt aan trichotillomania oftewel je eigen haar uit trekken. Het is een psychische ziekte als je dit zo obsessief doet.

Rebecca heeft haar timelapse filmpje voorzien van wat teksten tijdens de timelapse. Zo zie je wanneer het startte en wanneer ze in een depressieve periode terecht kwam. Dit is tevens te zien in haar uiterlijk. Haar gezicht, haar huid brengen tevens tot uitdrukking hoe ze zich van binnen voelt. Het filmpje laat de connectie zien tussen lichaam en geest en welke invloed ze op elkaar hebben.

donderdag 23 mei 2013

Kinderdoding, wat drijft iemand?

Een veel gestelde vraag: hoe komt iemand er toe om zijn of haar eigen kinderen te doden? Wat drijft iemand? Wanneer komt iemand tot zo'n daad? Psychologie Magazine geeft een uitleg over de mogelijke motieven en motivatie van iemand die zijn eigen kinderen doodt.

Het komt er op neer dat mensen die hun kinderen doden in zo'n familiedrama zoals we afgelopen weken weer mee maakten vaak in hun jeugd al geconfronteerd zijn met veel verlieservaringen. Ze hebben vaak een verstoorde hechting en verzorging, geborgenheid moeten ontberen. Dat heeft hen verlieservaringen gegeven. Ze konden nergens terecht en hebben veel psychische (en soms ook fysieke) pijn moeten verduren.

Mensen die deze verlieservaringen en verstoorde hechting niet goed verwerken, lopen het vergroot risico. Het onverwerkte verdriet, de pijn en angst voor weer een verlieservaring blijft bij hen sluimerend in het onbewuste. Het wordt getriggerd door stress en verlieservaringen in het heden. Bij het verlies van een baan, partner of een dierbaar iemand, wordt de oude pijn van eerdere verlieservaringen getriggerd en maakt de verlieservaring die in het heden plaats vindt, des te pijnlijker dan voor iemand die de oude pijn uit het verleden niet heeft.

Je ziet vaak dat het hele toegewijde ouders zijn. Ze houden heel erg veel van hun kinderen en willen het beste voor ze. Het is daarom voor de omgeving des te onbegrijpelijker dat zo iemand tot zo'n daad in staat is. De kinderdoding zelf is echter een daad uit mededogen. Ze willen niet dat hun kinderen door dezelfde pijn en verlieservaringen heen moeten als ze zelf hebben ervaren. Ze willen zelf die verlieservaringen ook niet meer meemaken of voelen.

Bij bijvoorbeeld een echtscheiding waarbij een verlieservaring van partner en kinderen wordt ervaren kan de oude pijn van eenzaamheid, niet geborgen zijn, niet geliefd zijn, alleen achter te blijven zo ondraaglijk zijn dat de betrokkene dit niet nog eens wilt meemaken of voelen. In die psychische toestand kan de beslissing vallen dat het maar het beste is om zichzelf en de kinderen te doden zodat niet opnieuw diezelfde pijn hoeft worden doorstaan en de kinderen de verlieservaring van de zelfdoding van de ouder wordt voorkomen.

woensdag 22 mei 2013

Online Masterclas OU seksuele problemen

Van 5 tot 12 juni 2013 organiseert de Faculteit Psychologie een online masterclass over seksuele problemen. Deze masterclass gaat over seksuele problemen, groot en klein. Onder leiding van prof. dr. Jacques van Lankveld ga je een week lang op zoek naar antwoorden vanuit een psychologisch perspectief.

Onder meer de volgende thema's komen aan bod: Wat zijn seksuele problemen? Wanneer hoort zo'n probleem bij het gewone leven en wanneer is er sprake van een klinische stoornis? Hoe komen zulke problemen tot stand? Wat maakt dat ze soms tijdelijk zijn en soms chronisch worden? Wat kun je zelf doen aan je seksuele problemen?

Hoe komt het dat we met een seksueel probleem zo aarzelen om naar een hulpverlener te stappen? Wat is er in de hulpverlening te vinden?

Is E-Mental Health een geschikte manier om iemand met een seksueel probleem te helpen? Wat is de rol van proseksuele medicijnen?

Voor wie? Deze masterclass richt zich op OU studenten, GZ-psychologen, psychotherapeuten, klinisch psychologen en andere belangstellenden die meer willen weten over het thema seksuele problemen.
Deze masterclass is gratis, mits je je vooraf inschrijft . Je treft op deze website ook meer informatie aan over de masterclass.


dinsdag 21 mei 2013

Van vrouw naar Vamp




Wat valse wimpers, een flinke laag make up en haar extensions kom je al een heel eind. In het filmpje worden gewone meisjes en vrouwen opgemaakt die model staan voor pikante foto's of als porno actrice werken. Het is bijzonder om de voor en na foto's te zien en hoeveel verschil een uurtje in de stoel van de visagist kan doen. Hun natuurlijke uiterlijk wordt drastisch veranderd en plotseling zien ze er uit als een echte Vamp of Bombshell zoals een van de dames het zo mooi uitdrukt.

Hoe denken de vrouwen er zelf over? Hoe voelen ze zich er onder? En wat vindt de visagiste ervan? Hoe leeft zij? Hoe kijkt ze er tegen aan?

Kijk ook eens naar de andere vorm van visagie. De make up art van wonden, griezels en creeps.

En zo zou Barbie er uit zien in haar natuurlijke staat, zonder de zwaar aangezette ogen en lippenstift. Een ietwat glimmende bleke huid, doorwaakte ogen en wat oneffenheden in haar gezicht zoals een sproet en wat rimpels. Ze hebben Barbie zelfs een uitgroei streep gegeven vanwege haar geblondeerd haar...

maandag 20 mei 2013

Onverwachts genoegen


.
Geweldig! Dit is weer zo'n verrassend filmpje waarbij iemand argeloos verrast wordt door een pratende benzinepomp maar waarin de hoofdpersoon zelf de kijker aangenaam verrast met zijn gulle lach en prachtige stem. Let ook even op de dame in de auto zelf. 

zondag 19 mei 2013

Emotioneel Dansen




De .... got talentshows zijn een waar genoegen. Niet alleen in Nederland hebben we ontzettend veel talent van verschillende disciplines zoals zang en dans maar ook in andere landen kom je pareltjes tegen. Die zien we dan wel niet op onze nationale tv maar die kunnen we bekijken op Youtube.

Hier heb je er weer zo eentje uit Groot Brittanië. Ik raak zelden geëmotioneerd van een dansuitvoering maar hier moest ik toch echt even een traantje laten. Zo mooi uitgevoerd, zo intens. Bijzonder mooi gedaan, zo knap teamwork! 

zaterdag 18 mei 2013

Vliegen met beide benen op de grond




Vanavond is het dan zover. Anouk gaat ons land vertegenwoordigen in de finale van het Eurovisie Songfestival 2013. Na negen jaar heeft zij het voor elkaar gekregen dat we weer een keer in de finale staan en dat is knap te noemen. Anouk heeft een mooie stem. Wat breekbaar, kwetsbaar zoals deze klinkt in dit nummer. Ze is iemand die authentiek zichzelf is. Dat straalt ze uit. Ze dwingt daarmee respect af maar ze heeft daarmee ook een charisma van iemand die weet wat ze wil. Die zich niet laat ringeloren door wat anderen willen of van haar verlangen vanwege allerlei politieke of commerciële belangen.

Anouk staat voor girlpower of moet ik zeggen Womanpower want Girl suggereert gelijk weer een meisje, iets onvolwassens. Ze is een dame van de nieuwe generatie vrouwen die in een gelijkwaardige positie is opgegroeid met haar mannelijke evenknieën en die de regie pakt over haar leven. Powerwoman is misschien een nog betere term.

De clip vind ik fantastisch mooi gemaakt. Misschien stiekem nog mooier dan het liedje. De clip laat de kwetsbaarheid zien van de mens. Kwetsbaarheid ten opzichte van talent en uitvoering. Kwetsbaar als het gaat om gevoelens van afwijzing. Kwetsbaarheid zoals je die ook al uitgebeeld zag in de film The Black Swan. Ik kreeg gelijk associaties met deze film toen ik de clip zag. Het liedje zonder de clip vond ik depressief klinken maar nu ik de clip zie past het prima in zo'n setting en is het een knappe combinatie. Of het ook voldoende is voor een 1e prijs in een Eurovisie Songfestival is een spannende vraag.

Ik zie dat Anouk haar kwetsbaarheid die ze tot uitdrukking brengt in het liedje verenigt met haar kracht als vrouw. Het liedje laat eigenlijk de andere kant van de medaille zien van de Powerwoman. Beide kanten dienen met elkaar verenigd te zijn om geestelijk in balans te blijven of je nou wint of verliest.

Succes Anouk!

vrijdag 17 mei 2013

Tips tegen voorjaarsmoeheid

Niet de winterdip maar de voorjaarsmoeheid slaat soms bij mensen toe. Vooral als het weer zoals de afgelopen dagen niet echt doet denken aan voorjaar. De temperaturen zijn fris, het somber, bewolkt weer en het regent veel. Dan weer even een zonnetje en hup daar gaat de barometer weer naar beneden. Het blijft te koud.

Voorjaarsmoeheid is trouwens geen officieel vastgestelde psychische ziekte. Het is meer een verzameling van klachten die kenmerkend zijn door het gebrek aan energie. Net als de winterdip is het een seizoensgebonden depressie of somberheid en het komt bij bepaalde mensen elke keer op dezelfde tijden in het jaar terug.

Je bent dan somberder dan anders, voelt je moe en lusteloos en je beleeft minder plezier aan alles. Dit maakt dat je je moe en futloos gaat voelen.

Sociaal Fonds psychische gezondheid heeft daarom 10 tips tegen voorjaarsmoeheid voor je. Je kan ze hier aanvragen.




donderdag 16 mei 2013

Hoe ontstaat geweld en agressie?




Veel mensen vragen zich af hoe het kan dat een mensen op het ene moment zo aardig en normaal kunnen doen en het volgende moment tot gruwelijke daden in staat zijn. Wat maakt iemand  zo heftig agressief? Hoe komen bepaalde mensen plotseling tot uiterst destructieve en agressieve daden? Is geweld en agressie onvoorspelbaar? Zit er een systeem in?

Het filmpje van Dr. Gearing legt uit hoe agressie ontstaat, waar het begint en hoe het zich op bouwt. Er is hiervoor gekeken naar de werking van de psyche van geweldsdelinquenten.

1. Gedachten over dat iemand zich niet erkend of gewaardeerd voelt. Of denken dat iemand er op uit is om hen te grazen te nemen. Dit laatste noemen ze paranoïde waanideeën. Angst om iets aangedaan te worden.
2. Gevoelens van ontkenning en vernedering komen op doordat men zich onheus behandeld voelt.
3. Er komen gedachten op aan geweld tegen degene die het volgens hen veroorzaakt en er worden redenen bedacht om geweld tegen de persoon te rechtvaardigen, goed te praten. (Dit om de spanning (cognitieve dissonantie) die de gewelddadige gevoelens met zich mee brengen tot ontspanning te brengen).
4. Degene die de wraakgedachten heeft begint psychisch bewijs te verzamelen om de eigen aannames en negatieve gedachten te onderbouwen, te bekrachtigen. Deze fase noemen ze het bewijs verzamelen.
5. Alles wat de eigen negatieve gedachten ondersteunt wordt behouden, alles wat het ontkracht wordt meteen verworpen, genegeerd of verdrongen. Men filtert de informatie van de ervaringen op bruikbaar en onbruikbaar ter ondersteuning aan het "eigen gelijk".
6. Er is een focus op het eigen slachtoffer zijn van de situatie.
7. Frustratie hoopt zich zodanig op dat geweld daadwerkelijk overwogen gaat worden. Er ontstaat woede.
8. Gedachten over het "terugbetalen", wraak nemen het over en gedachten hierover geven ontspanning en een beter gevoel.
9. Er vindt een planning plaats over de uitvoering van de geweldsdaad t.b.v. wraak.
10. Er wordt zeer koel, afstandelijk en koud gehandeld om de controle te houden voordat men toeslaat.
11. Alle tijd en aandacht gaat naar het herhalen en psychisch oefenen van de geplande daad. Men is er de hele tijd mee bezig en anticipeert op de voldoening die men zal voelen als het gelukt is.
12. Er vindt afname plaats van morele overwegingen, de gewelddadige gedachten worden steeds meer als de enige juiste handelswijze gezien.

Agressie en geweld zijn negatieve denk, voel en gedragspatronen die in een neerwaartse spiraal een persoon kunnen aanzetten tot ernstige geweldsdelicten. Er zijn signalen die de omgeving kan oppikken als ze er scherp op zijn maar meestal valt het hen niet zo op of de omgeving relativeert het weg. Wil je alert zijn op komend agressief gedrag let dan op de 12 hierboven signalen die iemand tot uitdrukking kan brengen in wat gezegd, gevoeld of gedacht wordt.



woensdag 15 mei 2013

De burgerzoektocht en de opsporing

Wat bezielt mensen om mee te gaan zoeken naar Ruben en Julian? Wat drijft hen? Is het medelijden? Zucht naar avontuur, ramptoerisme?

Het AD schrijft bij monde van massapsycholoog Jaap van Ginneken:
Aanvankelijk wilde de politie niets weten van vrijwilligers die de bossen doorzochten naar de vermiste broers Ruben en Julian. Maar die houding veranderde, stelt massapsycholoog Jaap van Ginneken vast. 'Beter om zelf de regie in handen te nemen. Heel verstandig'.
Op het snijvlak van opsporing en en medeleven opereren enkele honderden vrijwilligers al diverse dagen om de politie te helpen bij het vinden van de vermiste jongens. De emotionele oproep van de moeder circuleerde al vanaf het begin van de vermissing, razendsnel op Facebook. Daarna kwam pas de Amber Alert. Die was wat laat, gaf de politie ook toe.

Hot item of Cold case dadelijk?
Andere mensen blijven thuis en het nieuws rondom de jongens en de tragische dood van hun vader is "hot item" op de vrijwel alle nieuwssites. Jaap van Ginneken stelt dat er door internet bliksemsnel tegenwoordig sprake is van een psychologisch fenomeen van "massa besmetting". Het is zoals oud als de mensheid en komt voort uit diverse motivatie factoren waaronder het verlangen om mee te beleven, het symbolisch ook iets kunnen doen en dat levert een prettig gevoel op.

Ondertussen woekeren de discussies hierover breed overal op internet. Is de politie wel discreet hiermee om gegaan? Wel of niet dit soort persoonlijke informatie delen? Sensatiezucht of bittere noodzaak?

Het is ontzettend moeilijk voor de politie om in dit soort gevallen de jongetjes op te sporen. Het kan zijn dat ze nog in leven zijn en dat er grote risico's zijn als ze niet snel gevonden worden. Het is bekend dat bij vermissingen dat hoe langer het duurt dat er uitsluitsel komt, hoe kleiner de kans is dat een slachtoffer nog levend wordt aangetroffen. Dus is het zaak dat er zo snel mogelijk de hulp van het publiek wordt ingezet als het nog "vers" is, immers zijn getuigen nu makkelijk te vinden dan over vijf jaar als het een cold case zaak is.

Daarbij laat iemands geheugen ook steeds meer te wensen over naarmate er meer tijd verstrijkt. Iemand kan zich nu nog herinneren dat hij schoenen heeft zien liggen maar over drie maanden al lang niet meer. Als je dan pas gaat vragen of dat iemand dat gezien heeft dan ben je te laat.

Moeder zocht publiciteit
Ook heeft de moeder van de jongetjes heel veel op facebook in de openbaarheid gebracht waardoor er allerlei burgerinitiatieven ontstonden. Mensen gingen spontaan velden en gebieden doorzoeken met grote kans dat er juist sporen vernietigd worden in plaats van gevonden omdat mensen ongecoördineerd niet weten wat ze doen, waar ze naar zoeken of juist sporen laten liggen die heel belangrijk zijn (zoals bijv. het stuk sleepkabel wat nog steeds ontbreekt).

Crowdsourcing
Dan kan de politie maar beter zelf de regie nemen en de mensen die willen helpen coördineren. Crowdsourcing blijkt daarbij ook steeds meer een grote rol te gaan spelen in het oplossen van misdrijven aangezien er vaak meer mensen (on)bewust meer weten dan ze zelf denken. Immers als je niets vraagt aan het publiek, weten ze ook niet waar naar gezocht wordt.

Facebook
Facebook heeft laten zien in de beelden die verspreid werden van de "kopschoppers" in Eindhoven dat binnen de kortste keren ze geïdentificeerd waren en daarmee sneller een oplossing in een zaak kwam terwijl het anders misschien nooit opgelost zou zijn. Opsporingsinstanties gebruiken de social media en crowdsourcing steeds vaker om sneller zaken op te lossen maar dan alleen bij ernstige zaken waarbij er sprake is van geweld.

Als ze nog leven, kunnen ze ergens opgesloten zitten, vastgebonden zitten, elke dag dat ze vermist zijn is er een teveel en ik geef de politie gelijk dat ze alles op alles zetten wat ze kunnen om uitsluitsel te krijgen.  Met een zelfmoord van een vader is de kans groot dat ze zelf ook in levensgevaar zijn of erger.. Niets is zo erg als het niet weten of denken later: hadden we toen toch maar....

Als het mijn zoontje(s) waren geweest dan ben ik ook blij met zoveel aandacht hiervoor en dat iedereen mee zoekt, mee werkt en dat men dit doet. Ik kan me niet voorstellen dat je als moeder dan gaat zeggen: ach doe maar niet.. het is zo'n ramptoerisme anders. Toch?

dinsdag 14 mei 2013

Een Barbie figuur



Anorexia en boulimea, psychische eetstoornissen die tot doel hebben om zo mager en licht mogelijk te worden. Deze stoornissen worden veroorzaakt door psychische problemen. Veel jonge meiden maar ook jongens beginnen er mee in de (vroege) puberteit omdat ze een gevoel van controle missen. Een gevoel van "ik" sterkte missen.  Ze zijn vaak angstig voor het volwassen worden, soms door dominantie of overbescherming. Hun lichaam verandert onder invloed van hormonen en ze hebben het gevoel de controle over zichzelf kwijt te zijn vaak ondersteund door een minderwaardigheidscomplex en een gevoel van falen.

Het falen kan veroorzaakt zijn door tegenvallende resultaten, problemen in het sociale verkeer (contacten met leeftijdsgenoten), ontevredenheid over het eigen lichaam, pestproblematiek. Een paar keer een opmerking over ronde heupen, wat kilootjes minder of een ander "verbeterpunt" kan dan leiden tot een dieet of afslankpoging. Lukt deze goed, dan zal de persoon grip en controle ergens op ervaren. Ze krijgt complimentjes over het slankere uiterlijk en dit motiveert en stimuleert nog meer afvallen. Op een goed moment wordt afvallen het doel en niet meer het middel.

Deze neergaande spiraal richting eetstoornissen en BDD (body dismorphic disorder = ingebeelde lelijkheid) kunnen dan de aanzet zijn tot schadelijk gedrag als het triggeren van overgeven na het eten van iets, veelvuldige laxatie, obsessief sporten en andere activiteiten die leiden tot nog meer gewichtsverlies. Immers is daar de "ik" sterkte te halen doordat hier controle en grip wordt ervaren op het eigen lichaam.

De populaire modellen van Barbie tot modewereld geven een extra stimulans en voorbeeld tot het "wenselijke plaatje", hoe onrealistisch het plaatje ook is. Barbie is nog altijd een pop en geen mens met een skelet en organen.


Als je er werkelijk zo uit zou zien dan is je lichaam niet in proportie en fysiek zal het nooit zo kunnen worden door de inwendige bouw van de ribbenkast en het bekken. Helaas gaat dit volledig voorbij aan de psychische stoornis die ten grondslag ligt aan anorexia en boulimea en andere aanverwante (eet)stoornissen. Vandaar dat mensen die hier onder lijden eindeloos door kunnen gaan tot soms de dood er op volgt.


maandag 13 mei 2013

Strijder of Lijder


Als een man zich druk maakt dan noemen we dat stress. Dat kan werkstress zijn, gezinsstress of prestatie druk stress. Als een vrouw zich druk maakt dan noemen we dat tobben. Soms ook piekeren en dan zeggen we die maakt zich veel te druk. Het is een zorgelijk type, wat neurotisch misschien? Waarom doet ze er niets aan?

Typisch dat we regelmatig voor dezelfde dingen een verschillend etiketje op plakken. Dat gebeurt op wel meer vlakken. Een man die doortastend en daadkrachtig is, noemen we een doorzetter, een stevige kerel, iemand die weet wat hij wilt. Een leider misschien wel. Een vrouw die dezelfde eigenschappen heeft, noemen we al gauw een "bitch". Een die-heeft-haar-op-d'r-tanden type. Ze wordt doorgaans negatief afgeschilderd want een vrouw wordt niet geacht doortastend en daadkrachtig te zijn tenzij er sprake is van een noodsituatie.

Toch is de eigenschap van doortastend zijn een eigenschap die vrouwen kan helpen om zelf dingen tot stand te brengen. Niet lijdzaam af te wachten tot de wereld hen wilt helpen, taken van hen over wilt nemen zodat ze misschien eens aan zichzelf toekomen. Als je stress ervaart omdat je je baan en je kinderen als je partner tevreden wilt houden dan zal je de medewerking van anderen dienen te vragen. Hierin standpunt te bepalen en voor jezelf op komen. Anders blijf je in de rol van lijder zitten en dan blijft het tobben en een leven vol met stress.

Een strijder is iemand die voor zichzelf op komt. Die dingen, ook al zijn ze moeilijk, bespreekbaar durft te maken. Die de leiding naar zich toe durft te trekken om een andere wending aan het leven te geven. Die uit de lijdzame slachtofferrol stapt, de rol van de (aangeleerde?) hulpeloosheid en die de touwtjes zelf in handen neemt en datgene probeert te bewerkstelligen wat zij wilt en niet waartoe ze is bewogen, in dienst van anderen of omdat ze zelf niet heeft gekozen.

Zoek je wat inspiratie? Lees dan eens het boek: Vrouwen, excellente ondernemers van Leah Hertz. 

zondag 12 mei 2013

Geleide meditatie: Healing Journey



Een fijne geleide meditatie (Engelstalig) voor een diepe ontspanning met rustige muziek op de achtergrond. Neem een uurtje de tijd om heerlijk tot rust te komen en je mee te laten voeren met deze healing journey.

zaterdag 11 mei 2013

Hart coherentie




De hart-brein connectie. The Hearthmath institute bestudeert alweer een aantal jaren de hart-brein connectie. Dat wat het hart doet in reactie op wat er om ons heen gebeurd. Welke connectie we hebben met anderen en hoe ons dat beïnvloed. Hier een van hun nieuwste filmpjes met een meer spiritueel tintje. Een filmpje op het snijvlak van biologie, psychologie en spiritualiteit.

vrijdag 10 mei 2013

Wat autisme doet met je leven




Een best wel aangrijpend filmpje over Carly. Een jongedame die zwaar autistisch zit "opgesloten" in haar lichaam wat niet doet wat zij echt zou willen.

Carly werd geboren samen met haar tweelingzusje maar al gauw blijkt dat Carly leerachterstanden heeft en zich niet "normaal" ontwikkelt. Ze heeft de grootst mogelijke moeite om haar lichaam onder controle te houden en haar vreemde drukke bewegingen in combinatie met haar onvermogen om middels spraak contact te maken, geven haar al snel het etiket "zwakbegaafd".

Als Carly 11 jaar is, gebeurt er een wonder. Ze weet haar beperkingen te doorbreken met behulp van een laptop. Kijk en zie hoe een autistisch meisje zich van binnen werkelijk voelt, wat zij denkt, waarom zij doet wat ze doet en hoe zij naar zich zelf kijkt.

Wil je meer weten over Carly? Ze heeft inmiddels haar eigen website op het internet. Zo ontsluit ze haar wereld en deelt ze deze nu met de onze.

donderdag 9 mei 2013

Passie en Zingeving


Als je niet weet waar je heen wilt in je leven, als je niet weet wat je doel is, dan is de vraag: wat is je passie? Waar loop jij warm voor? Waar mogen ze jou voor wakker maken? Wat doe je zo graag, dat je er niet eens  echt moeite voor hoeft te doen en dat alle moeite die het eventueel dan toch kost, geen enkel probleem is..

Een passie ergens voor hebben is in de Flow zitten. Je kan er uren mee doorbrengen. Het raakt je, het houdt je bezig, je gaat er helemaal in op, je vindt het heerlijk om er aan over te geven.

Daar waar je passie voor hebt, ben je doorgaans ook goed in. Als je je passie eenmaal gevonden hebt, ontwikkelt die zich met gemak. Waar je op andere dingen soms urenlang moet blokken, moet oefenen of knarsetandend onder de knie krijgt, daar gaat het met je passie heel anders. Je glijdt er als het ware doorheen. Je voelt het als van nature aan. Het voelt als een jas die speciaal voor jou gemaakt is. Het past bij jou.

Mensen die hun passie gevonden hebben, beginnen er vaak mee als hobby. Als iets waar ze veel plezier aan beleven. Iets wat hen van nature goed af gaat. De hobby kan groteske vormen aan nemen of uit de hand lopen. Op het snijvlak van je talenten, je interesses en je bijzondere vaardigheden, liggen je passies. En als je daar je werk van kan maken, zul je merken dat je daarin uit kan blinken.

Een passie is genieten.. het vervult een gevoel van zingeving. Het zegt iets over je.. waar je hart ligt, waar je hoofd zit, waar je gevoel een klik ervaart en je verstand zegt: dit ben ik.

woensdag 8 mei 2013

Het geheim van de tijd




Hoe werkt tijd? Hoe ervaren we het? Waar ligt onze focus en wat doet dat met ons? Hoe evolueren we in de verschillende culturen? Wat doet het met onze gezondheid, ons denken, onze hersenverbindingen?

Waar ben je op georiënteerd? Op het verleden, het heden of de toekomst? Waar zit je met je denken het meest? En hoe zit dat met je gevoel?

Wat doet wachten ergens op met jou? Ben jij van de instant-generatie? Moet het snel, meteen en nu? Wat zou je doen met een 8ste dag in de week? Slapen, werken of met je vrienden of familie doorbrengen? Hoe werkt tijd voor jou? Is het je vriend of je vijand?

dinsdag 7 mei 2013

Door een storm varen



Als je geconfronteerd wordt met stormen in je leven, is het voor de meeste mensen (zo ook voor mij) echt niet makkelijk om er doorheen te varen (of moet ik zeggen "laveren"). Hoe je er mee omgaat hangt samen met je draagkracht en je draaglast. En die is voor iedereen verschillend.

Iemand kan bij een briesje al omvallen omdat de draagkracht van iemand niet veel is en deze persoon snel van zijn of haar stuk gebracht is (door bijv. ervaringen in het verleden of een kwetsbaarheid in de persoonlijkheid). En voor een ander is een storm nog een peulenschil.

Iemand kan, door ervaring wijzer geworden, met gemak door een storm heen gaan en de ander kan, door ervaring gekwetst, de groots mogelijke moeite hebben met diezelfde storm. Het is niet wat je meemaakt wat bepaalt hoe je er mee omgaat maar de manier waarop je het verwerkt hebt, bepaalt hoe je ermee om gaat.

Heeft het je verzwakt of heeft het je versterkt? Heeft het je in de slachtofferrol geduwd of heeft het je tot een sterkere persoonlijkheid gemaakt? Heb je er van geleerd of doe je het nog steeds hetzelfde ook al weet je dat het je niet zoveel oplevert of brengt? Een storm is een storm. Hoe je er mee omgaat hangt van jou als mens af. Het hangt van je kracht af en in hoeverre je iets als een (zware) last ervaart. Het hangt er vanaf wat je doet en wat je ervan geleerd hebt en in hoeverre je in staat bent om je aan te passen aan de (nieuwe) omstandigheden of veranderingen.

En een zware storm in je leven is best lastig om mee om te gaan vooral als je nog niet eerder de ervaring hebt gehad. En als de storm erg lang duurt is het moeilijk om continu je zeilen bij te moeten zetten.

maandag 6 mei 2013

Zelfkritiek


Zelfkritiek, veel mensen hebben er last van. Zo'n stemmetje in zichzelf die steeds maar weer overal commentaar op heeft. Commentaar op wat ze doen, commentaar op wat ze eten, commentaar op hoe ze er uit zien of hoe ze iets gezegd hebben. En dat commentaar is zelden positief. Waar komt dat vandaan?

Deze negatieve stemmetjes, die zelfkritiek komt vanuit het verleden. Ze zijn ontstaan door alle kritiek die we van anderen hebben gekregen, te beginnen van onze ouders of onze verzorgers. "Eet met je mond dicht, want het ziet er vies uit als iedereen naar binnen kijkt terwijl jij zit te kauwen, heb je nu alweer een vlek op je trui, wat ben je toch een viespeuk, ga je maar weer omkleden. Wat heb je nu weer aan gedaan? Dat ziet er toch niet uit! Niet zoveel snoepen dadelijk ben je nog dikker dan je nu al bent." En zo zijn er nog honderd voorbeelden te noemen die kinderen in hun jeugd mee krijgen en die volwassenen uiteindelijk in hun hoofd hebben vastzitten.

Geïnternaliseerd, noemen ze dat met een duur woord in de psychologie. Het zijn van die bandjes die ooit eens opgenomen zijn en die zich nu continu kunnen afspelen als je er geen erg in hebt.

Deze bandjes zijn ook geprogrammeerd door onze leraren op school: "zit rechtop, let op anders snap je het dadelijk weer niet" en door onze klasgenoten: "wat zie jij er stom uit met die bril, dat kapsel, die kleren, met zo'n beugel in je mond etc.".

Naar gelang de hoeveelheid kritiek en commentaar die we hebben gekregen, hebben we ons gevormd en aangepast.We worden immers niet graag bekritiseerd, we willen er doorgaans het liefst gewoon bij horen en niet teveel opvallen en daarom zijn die stemmetjes in ons hoofd gebleven. Ze zijn een soort "beschermers" geworden die ons willen behoeden voor "fouten", voor sociale onzekerheden of vervelende momenten waarbij je het liefst door de grond wil zakken.

Toch maakt die zelfkritiek je vaak alleen maar meer onzeker. "Zit mijn haar wel goed? Kan ik met deze kleren er wel naar toe? Wat zullen ze van mij denken?" Zelfkritiek voorkomt misschien vervelende momenten maar ze creëert ook veel narigheid. Het maakt mensen onzeker, angstig en twijfelachtig of krampachtig in hun manier van doen. Vandaar dat jezelf accepteren zoals je bent een eerste stap naar verbetering is. Na acceptatie zou er ook eens zelfwaardering moeten komen. Complimentjes voor jezelf. "Wat zie ik er goed uit vandaag! Dat kan ik wel, daar ben ik goed in".

Probeer het eens een tijdje.. je zult zien dat je aan zelfwaardering veel meer hebt dan aan zelfkritiek.

zondag 5 mei 2013

Schaduwdansen en de 4 elementen




Heerlijk muziekje.. geweldig leuk en toch eenvoudig gemaakt clipje. Ik ben dol op dit soort wat Keltisch aandoende vioolmuziek. Erg leuk gemaakt en ontspannend om naar te luisteren.

En wat te denken van deze? Lindsey Stirling heeft een bijzonder talent voor vioolspel en esthetische clipjes die een bepaalde sfeer uitademen in al hun eenvoud.




Fijne zondag!

zaterdag 4 mei 2013

Angst voor herhaling


We zijn niet bang voor de toekomst, zoals velen vaak denken. Waar we werkelijk angst voor hebben is dat dingen die in het verleden gebeurd zijn, zich zullen herhalen. We hebben daar immers slechte herinneringen aan, we kunnen zo nog de pijn voelen, wat het met ons deed en dat willen we het liefste voorkomen. We maken ons druk over zaken die ons herinneren aan vroeger. En vaak hebben we niet eens meer door waar het vandaan komt. Dan worden we enkel heel onrustig en kunnen we het niet eens verklaren, hoe het komt.

Triggers noemen ze dat in de psychologie. Triggers zijn (on)bewuste associaties met het verleden. Dat kan positief zijn en dat kan negatief zijn. Als je bijvoorbeeld je vrolijk gaat voelen van vlaggetjes die wapperen in de wind, is de kans groot dat je goede herinneringen hebt aan leuke dingen waarbij je vlaggetjes hebt zien wapperen. Maar het kan evengoed zo zijn dat vlaggetjes die wapperen in de wind, bij jou een negatieve trigger is omdat er in het verleden iets heel vervelends is gebeurd toen het zo stormde.

Als we ons zorgen maken, als we angst voelen, als we ons druk maken over dingen of emotioneel of geraakt voelen door iets dan heeft dat met onze ervaringen uit het verleden te maken. De een is daar gevoeliger voor dan de ander maar het zogenaamde "rampdenken"  komt vooral veel voor bij mensen die veel hebben meegemaakt vroeger. Deze mensen hebben veel nare ervaringen en ervaren dan al gauw stress in het heden als er iets verandert in hun leven of iets veranderd moet moet worden in hun toekomst.

Ze zijn dan bang voor herhaling van gebeurtenissen. De angst en de stressgevoelens zijn er diep ingesleten en die krijg je er zomaar niet meer uit. Vertrouwen hebben in de toekomst gaat samen met gevoelens van controle en grip hebben op situaties. Het gaat samen met vaardigheden om goed om te kunnen gaan met moeilijke zaken. Mis je die controle, grip of vaardigheden dan is er werk aan de winkel anders blijf je bang voor de toekomst en alles wat je daar in tegen zal komen.

Heb je erg veel last van angstklachten, paniekaanvallen, hyperventilatie of ben je bang voor de toekomst, dan kan je terecht bij Minerva Counseling. Maak een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek om te kijken wat counseling voor jou kan betekenen.

vrijdag 3 mei 2013

Boek: Je eer of je leven


Het boek gaat over eer, eerherstel en eerwraak. Het geeft een beeld van voornoemde begrippen in verschillende culturen (Marokkaans, Turks maar ook Zuid Amerikaans en Nederlandse eer).

Het boek is geschreven voor politie, justitie en hulpverlening om te weten wat de risicogroepen zijn zodat (dreiging van) eer gerelateerd geweld snel te herkennen is om potentiële slachtoffers te kunnen helpen. Tevens leert het boek je hoe hulpverleners, instellingen (opvang) en overheid samen dienen te werken in een multidisciplinaire samenwerking om complexe problematiek als eerwraak, bloedwraak etc. te voorkomen en om slachtoffers of nabestaanden op te vangen.

Eer komt ook voor bij jeugdbendes en criminele milieus. Een mooi voorbeeld in het boek ging over de liquidaties van personen rondom Klaas Bruinsma (drugsbaron Amsterdam). Citaat van Thea Moear: Het was zo klaar als een klontje dat-ie (Bruinsma) dit niet kon pikken. Als je zoiets pikt dan sla je een enorme flater, dan lacht de hele stad je uit en met zijn trots en eergevoel kon dat niet. Het was 100% zeker dat die jongens eraan zouden gaan en dat was ook logisch.

Er is sprake van interne en externe eer. Interne is wat de persoon zelf voelt in de vorm van integriteit, deugdzaamheid en trots. Het raakt de kern van de identiteit van een persoon. Het is je fundament van eigenwaarde, de basis van moraliteit. De externe eer gaat om status en reputatie en staat altijd in relatie tot de ander (immers op een verder onbewoond eiland speelt externe eer niet).  Hoe minder mensen weten van de eerschending hoe minder groot het probleem zal zijn en kan er relatief makkelijk met simpele middelen volstaan worden om de geschonden eer te herstellen.

Wat ik van het boek heb geleerd is het onderscheid te maken tussen de verschillende soorten eer en eerherstel die er mogelijk zijn in de verschillende culturen van onze multiculturele samenleving alsmede hoe de tweede en volgende generaties van de verschillende andere culturen ermee omgaan. Het boek geeft mij kennis en inzicht in de verschillende type eer in verschillende culturen.

In de Turkse gemeenschap bestaan er twee eerbegrippen: namus en seref. Namus heeft te maken met de kuisheid van vrouwen en meisjes. En seref betekent zoiets als status, prestige of aanzien en heeft met name voor de mannen veel betekenis. 
Van oudsher wordt dit bepaald door waarden als moed, dapperheid, betrouwbaarheid en eerlijkheid en het kunnen beschermen van land, vrouw en kinderen. Getrouwd zijn en kinderen (liefst 1 of meer zonen) hebben geeft seref. Seref wordt ook ontleend aan de saygi (respect) die de vrouw, kinderen en ondergeschikten tonen aan de man.
Afkomst en economisch succes geeft seref. Niet alleen een hoog inkomen maar ook een eigen bedrijf hebben, bezitten van (veel) land, niet zelf hoeven werken maar anderen voor je laten werken. Het vervullen van de dienstplicht en veel weten over het leven van de Profeet geeft seref alsmede het uit het hoofd kunnen reciteren van delen van de koran en een bedevaart naar Mekka verrichten.
Ik heb meer begrip en inzicht nu in de eerproblematiek. Ik heb begrepen dat eer zaken een sociale aangelegenheid zijn die een uiterst voorzichtige benadering vragen. Een voorstel om eigen familie ergens in te betrekken i.v.m. bemiddeling, toestemming of verzoeningspogingen kan cruciaal zijn evenals het beperken van de eerschade door zo snel mogelijk de kring te beperken. Eer gerelateerde zaken lopen groot risico op bekendmaking door middelen als internet en apps. Deze zijn bijzonder gevaarlijk voor eer gerelateerde zaken omdat de verspreiding zo snel en groots is waardoor interne bemiddeling en verzoening niet meer mogelijk is en alleen hardere "oplossingen" als moord naar voren kunnen komen als hersteloptie. Er dienen dan andere doelen en strategieën te komen ter bescherming van een individu.

donderdag 2 mei 2013

Hoogsensitiviteit en de HSP


Uit onderzoek van de Radbout Universiteit van Nijmegen (Dr. A. Bosman) (Vereniging Hooggevoelig Nederland) is gebleken dat zo’n 20% van de kinderen (mensen) hoogsensitief is. Mensen die hoogsensitief zijn worden HSP genoemd (Hoog Sensitief Persoon).

Hoog sensitiviteit wordt gekenmerkt door een verhoogde prikkelgevoeligheid, het is geen stoornis. Neurologisch onderzoek heeft aangetoond dat de hersenen van een HSP anders zijn dan de hersenen van een "gewoon" mens. Met name de rechter hersenhelft is beter doorbloed en heeft meer synapsen. Ook blijkt dat de hersenmassa een andere dichtheid heeft.

Een HSP heeft een andere beleving door de verhoogde prikkelgevoeligheid. Geluiden komen harder binnen, geuren of kleuren kunnen sneller overweldigen, informatie roept veel associaties op en de pijnbeleving is groter. Deze mensen zijn gevoeliger voor stress, burn-out en zijn makkelijker psychosomatisch. Zij ervaren sneller lichamelijke klachten door hun psychische gevoeligheid. Trauma’s worden dieper aangevoeld en ze komen moeilijker los van emotionele ervaringen. Ze hebben een grote behoefte aan ruimte en een veilige basis. Kinderen met autisme spectrum stoornissen en ADHD vallen vaak onder de categorie HSP.

Bij een “overload” situatie kunnen deze mensen exploderen of imploderen. D.w.z. ze knallen erg emotioneel alles er uit of ze klappen helemaal dicht. Ze voelen zich vaak niet gehoord, niet gezien of niet begrepen.

Op sociaal gebied zijn ze erg betrokken. Ze voelen snel een sfeer of spanningen aan. Ze nemen de ondertonen in een gesprek scherp waar. Cognitief zijn het beelddenkers. Ze denken in verbindingen en vanuit een groot geheel. Ze zijn sterk associatief in hun denken. Spiritueel ervaren ze vaak een grote verbondenheid met alles om hen heen en beleven hun omgeving en anderen intenser.

Valkuilen van de HSP zijn:
Onzekerheid, angst, niet begrepen worden, onveiligheid en overprikkeling.

Kwaliteiten van de HSP zijn:
Extra potentieel, vernieuwend, verbindend, creatief en heeft een sterke signaalfunctie (de waarschuwer). Ze worden ook wel het kanariepietje in de mijn genoemd door hun verfijnde waarneming nemen ze dingen sneller waar dan anderen.

De HSP moet veel aanpassen en presteren in de huidige maatschappij. Het intensieve voelen wordt vaak afgeleerd want anderen voelen het niet zo intens en het wordt dan als overdreven of te gevoelig afgedaan. “De HSP moet niet overdrijven of gelijk overal iets achter zoeken”. Ze laten zichzelf qua gevoel dan ook vaak in de steek om te voldoen aan de norm, om binnen een groep of de omgeving te passen.

Hoogsensitiviteit is dus geen psychische ziekte, stoornis of ernstige afwijking. Het is een andere manier, intensere manier van prikkelverwerking.

Bron: Lezing Avans Hogeschool Breda d.d. 24 april 2013

woensdag 1 mei 2013

Geld maakt niet gelukkig


Geld is ook niet alles. Het is een ruilmiddel, ontstaan in tijden dat men ruilen eerlijker wilde laten verlopen. Of het ook eerlijker geworden is, is maar de vraag gezien de bankcrisis, mensen die geheime bankrekeningen er op na houden, zwartwerkers die geen belasting afdragen, mensen die frauderen of anderen oplichten en de miljarden die soms verdwijnen in zakken van mensen die ze eigenlijk niet verdienden of over de balk gegooid worden bij een mislukt project omdat er te weinig toezicht op was.

Geld is een middel, net als elk ander goed. Een bed is een middel om goed in te slapen en het doel is een goede nachtrust. Een klok is een middel om de tijd te meten en in de gaten te houden maar het doel is tijd goed in te delen en te weten wanneer je ergens moet zijn. Boeken zijn middelen tot meer kennis of ontspanning. En medicatie is een middel om je gezondheid mee te bevorderen.

Een goede baan levert lang niet altijd respect op. Een vuilnisman kan veel respect verdienen voor het vuile werk wat hij elke dag weer doet (alhoewel het met de kliko's tegenwoordig best te doen is). Een leidinggevende, wat doorgaans als een goede baan beschouwd wordt, kan zijn positie misbruiken door machtsvertoon en daarmee het respect verliezen.

Dan komen we bij de laatste in het rijtje.. seks. Seks is een middel? Hoor ik velen denken.. Maar is het een middel tot liefde? Of is het een handeling die veelal leidt tot meer binding door het hormoon oxytocine wat vrij komt bij een orgasme.

Seks is een middel tot voortplanting, zonder seks geen kindjes of je moet het tegenwoordig in een laboratorium laten starten. Seks is een middel tot macht ook.. en net als geld kan seks gebruikt of misbruikt worden. Daarom zijn seks en geld wat controversieel in het rijtje in tegenstelling tot een bed, een klok of een boek.

Wat belangrijk is dat je "het middel" niet verwart met het "het doel". Mensen neigen nogal eens er naar om het middel, het doel te maken. Ze hebben dan niet meer door wat het doel eigenlijk was en raken zichzelf er in kwijt. Dagobert Duck is een voorbeeld hiervan met zijn verzamelwoede van geld. Hij heeft er nooit genoeg van maar wat was het doel? Wat zit er achter? En hoeveel boeken je ook leest, als je niets doet met de kennis die je op doet, dan heeft het geen enkel doel meer gediend.

Welk doel streef jij na? Met welke middelen doe je dat?