donderdag 18 april 2013

Oplossingsgericht i.p.v. Probleemgericht

Uit: Oplossingsgerichte Vragen van Frederike Bannink

Men gaf een groep mensen de opdracht om 1 minuut lang in de kamer rond te kijken naar beige voorwerpen. Daarna moesten ze hun ogen sluiten en vijf beige dingen opnoemen die ze hadden gezien. Dat was makkelijk. Iedereen kon ze wel binnen korte tijd opnoemen. Toen vroeg men: noem nu, nog steeds met gesloten ogen, vijf blauwe dingen.

Dat lukte niet. En dat was niet omdat er geen blauwe dingen waren maar men had ze gewoonweg niet "gezien", niet opgemerkt, niet onthouden want de focus lag op beige dingen. Dat er ook nog blauwe dingen waren was niet opgevallen. Ze waren er echter wel.

Zo gaat het ook met problemen. We zien vaak alleen datgene wat we als probleem zien. We focussen ons op het probleem. Dat wat ons in de weg ligt, wat moeilijk is, met alle beperkingen die het heeft. We praten over het probleem, we zien wat we er wel en niet aan kunnen doen en wat er voor obstakels zijn. We zien daarmee andere dingen vaak niet meer. Dingen die misschien wel een oplossing bieden maar dan een andere, op een andere manier. Die andere mogelijkheden biedt.

Geen opmerkingen: