dinsdag 2 april 2013

Hoe het zou moeten zijn..


We hebben allemaal beelden in ons hoofd. Beelden van hoe het zou moeten zijn. Deze beelden ontstaan in onze jeugd. Afhankelijk van onze opvoeding en cultuur worden beelden je aangeleerd. Dat gaat heel subtiel. Te beginnen met bijvoorbeeld de sprookjesboeken. Die zijn erg moralistisch en uiteindelijk "leven ze nog lang en gelukkig" in de meeste verhalen.

Niks geen relatie problemen, moeilijk op te voeden pubers, peuters in de nee-fase, huilbabies, ernstige ziekten of parkeerschade aan je gloednieuwe auto. Ze hebben geen vervelende bazen of veeleisende (schoon)moeders. Ze leven niet in probleemwijken, achterstandsbuurten of in de daklozenopvang maar in een kasteel en verder zijn ze nooit ziek, hebben geen koorts of prikkelhoestbuien en hoeven ook geen slecht betaalde baan of iets te zoeken. Ze hebben dan weliswaar regelmatig last van boze stiefmoeders met vergiftigde spinnenwielen of appels maar daarna komt alles gewoon helemaal goed. Ook al duurt dat honderd jaar.. Dat geeft niets, als je toch lekker ligt te slapen. Daar word je tenminste uitgerust wakker van. Voor de rest van je leven.

Ik zit te lachen terwijl ik dit typ. Vroeger op de middelbare school verzon ik fictieve sprookjes. Sprookjes die niet altijd zo goed afliepen. Ze liepen eerder hilarisch af. Ik vermaakte daar mijn klasgenoten graag mee en vond het zelf reuze leuk om te doen. Hans en Grietje die bijvoorbeeld die het huisje van de heks kraakte en haar in een verzorgingshuis zette. Waarbij het huisje opgegeten werd omdat ze verder te lui waren om te koken waarna ze op zoek gingen naar de volgende heks met snoephuisje. Ook kan ik me herinneren dat ik wel wat pikante parodieën schreef op Sneeuwwitje. Echte puberverhalen en niet voor herhaling vatbaar of ik moet het onder pseudoniem gaan uitgeven ;)

Maar goed, ik dwaal af... beelden dus. Een ander boek wat beelden projecteert is de Bijbel, de Koran of enig ander religieus of geschiedkundig boek. We leren daar uit moralistische verhalen met allerlei geboden, verboden en leefregels, hoe we zouden moeten leven. Wat de kritische factor voor succes zou moeten zijn, wat zo'n beetje inhoudt: ga heen en vermenigvuldig u.. naar de moderne vertaling van huisje, boompje, beestje. En niet te vergeten: een strak lijf, een succesvolle carrière met leuke auto voor de deur en minimaal twee keer per jaar op vakantie naar een exotisch oord.

En wat doet dat met ons? Het veroorzaakt Stress! Burnout, overspannenheid door overspannen verwachtingen. Beelden waaraan we moeten voldoen van een ander en van onszelf, aangeleerd vanuit onze jeugd, onze klasgenoten, collega's, partner en die door ons zelf al waren aangenomen als zijnde het ideaalplaatje. Zo moet het worden, zo hoort het te zijn. Vaak nog eens aangewakkerd door de drang om beter te zijn dan een ander, succesvoller, meer, groter, slimmer, sterker etc. wat tegenwoordig breed ge-etaleerd wordt via Social Media om het nog maar eens extra te benadrukken.

En vervolgens knappen we af. We leren in de loop van de jaren dat deze beelden ons hele leven zijn gaan beheersen. Dat het ons leven eigenlijk gewoon verpest doordat we zo druk zijn met het vervolmaken van onze toekomst dat we vergeten te leven in het heden, te genieten van het Nu en dadelijk tot de conclusie komen dat het beeld niet gerealiseerd werd wat enkel tot een gevoel van falen leidt.

En dat vernietigt langzaam als een interne sluipmoordenaar, je zelfbeeld. En dan kom je tot de conclusie dat je de beelden en verwachtingen maar beter los kan laten. Dat je nergens meer aan hoeft te voldoen, niet voor jezelf en niet voor iemand anders. Dat je het leven ook kan nemen zo het komt. Dat je de mooie dingen opmerkt en er van geniet en dat je de minder mooie dingen aan je voorbij laat glijden wetende dat het tijdelijk is en er geen "moeten" meer is. Dat het waardevoller is om in het Nu te leven ipv voortdurend met je hoofd in de toekomst te zitten over hoe het zou moeten worden of moeten zijn.

Geen opmerkingen: