maandag 28 januari 2013

De beeldschermverslaving

Ik geef het toe. We hebben hier allemaal last van beeldschermverslaving. Volgens mij bestaat deze vorm van verslaving nog niet maar dat zal niet lang op zich laten wachten. Het viel mij de afgelopen maanden steeds vaker op dat het hele gezin hier er in toenemende mate last van heeft.

De beeldschermverslaving kenmerkt zich door het continu gefocused zijn op een glazen schermpje waar bij voorkeur beeld en geluid uit komt. Alleen beeld is wat minder verslavend maar komen er geluiden bij kijken dan neemt de verslaving ernstig toe. De verslaafde maakt een continu psychisch afwezige indruk, heeft een starende blik en is nauwelijks aanspreekbaar. Als je er wat van zegt dan wordt dat, zoals bij elke verslaafde het geval is, je absoluut niet in dank afgenomen. Kom niet aan de verslaving of je zal het bezuren.

Onze kinderen verhuizen van PC naar TV en als ze dan geen TV meer mogen kijken dan sluiten ze er de Playstation op aan met het excuus dat ze de Eye Toy met de bewegingsspelletjes wel zullen opzetten. Mamma vindt zoveel beeldscherm uren per dag zonder te bewegen namelijk niet goed, dus is er creatief gezocht naar een oplossing voor het bewegingstekort waarmee je toch aan je beeldschermverslaving kan voldoen. De Eye Toy en de dansmat bieden dan uitkomst.

Lukt het echt niet meer om in de buurt van een functionerend beeldscherm te komen van 15 inch of groter dan is er nog de Tablet. Nee geen pilletje of medicijn maar een heus mobiel gadget voornamelijk bestaande uit een beeldscherm met touchscreen. Je kan dan stiekem in de bank of als je naar bed moet, toch weer de ontwenningsverschijnselen van de beeldschermverslaving teniet doen.

Lukt ook dat niet meer dan heb je als laatste redmiddel altijd nog de Smartphone waarop je kan Whatsappen en internetten. Het handige van dit apparaat is dat je deze overal naar toe kan meenemen zonder dat iemand echt merkt dat je verslaafd bent. Als je op je werk verplicht achter je beeldscherm moet zitten om te werken en je daarmee niet de genoegens smaakt van de meer die-hard beeldscherm verslavende activiteiten zoals Social Media, chatten, multi player games en forums dan kan je altijd nog in contact blijven met je "vrienden", familieleden en andere connecties via je (Smart)phone.

Want daar gaat het vaak om bij beeldschermverslavingen. Het is eigenlijk de connectie voortdurend zoeken met de ander. De bliebjes, oplichtende ledjes en andere geluidjes maken iemand erg onrustig als ze niet meteen kunnen zien wat er voor nieuw berichtje binnen is gekomen, wie daar iets te melden heeft, hoe triviaal dan ook.

Waar de TV passief vermaak is, heeft het internet en aanverwante beeldscherm apparaten iets actiefs. Het is het voortdurend communiceren met elkaar wat ons zo verslaafd maakt. Bij menig internetgebruiker is de F5 knop bijna versleten en een Smartphone ligt nooit alleen zonder eigenaar ergens te slingeren maar bevindt zich in de nabije omgeving van de gebruiker. De echte beeldschermverslaafde weet precies waar zijn/haar apparaten zijn en zal ze zo dicht mogelijk bij zich houden. Bij voorkeur ook op het nachtkastje.

Sommige mensen prefereren hun apparaten boven hun partner. Zij besteden meer tijd aan anderen met chatten, gamen en berichtjes sturen dan dat ze inhoudelijk met hun eigen partner, kinderen of ouders door brengen.

Het wordt tijd dat de mens afkickt van zijn veelvuldige beeldschermverslaving. Tel bij je zelf eens het aantal uren dat je achter een beeldscherm(pje) per dag door brengt. En tel dan eens het aantal uren 'live' contact dat je hebt mensen (echt contact dan he.. niet dat je enkel samen in een ruimte door brengt of achter een tv of ander passief beeldscherm hangt). En wat is de uitkomst ?

Wordt het tijd voor wat meer echte connectie en echte activiteit of valt het reuze mee ?

Geen opmerkingen: